zaterdag 20 november 2021

Je bent niet alleen

 



Je bent niet alleen in je
angst
verdriet
wanhoop
boosheid
gruwelen
gillen
verstoppen
moedeloosheid
huilen......
Wereldwijd worden deze
gevoelens NU gevoeld
tot in het diepste van ons
wezen, ieder denkend
en voelend mens
voelt de diepe wanhoop
zien soms geen uitweg meer.
Daarom wordt ook juist nu door zovelen
Licht en Liefde de wereld ingestuurd
om jou te dragen,
te ondersteunen,
er zijn mensen die juist voor dát,
op dit moment in de tijd,
hier voor naar de Aarde kwamen.
Die, soms zonder het zelf te weten,
de Engelengroep op Aarde vormen
om de koestering van hun vleugels
te geven aan degenen die het
nodig hebben.
Die de kaarsen voor je aansteken
die voor je bidden
die voor je klaarstaan
die je hun glimlach geven
twijfel er niet aan!!
We doen dit samen....
herinner jezelf dit, keer op keer.
Ik geef je een warme omhelzing
Ada

donderdag 18 november 2021

Onze voorouders

 



Gisteravond laat
staand onder een
immens aantal sterren
die straalden en
twinkelden,
en de nog bijna ronde maan,
voelde ik de intensheid
van het Leven.
Moest denken aan al
onze voor-moeders,
én voor-vaders,
die ook tijden hebben gekend
van leed, van onmacht,
van strijd, van oneerlijkheid.
Maar die tóch een uitweg
hebben gevonden, met elkaar
om te overleven, om door
te gaan, om te strijden
ergens diep van binnen
de wil vonden om door te gaan.
Levensdrang en levensmoed
horen bij het leven
anders was de mensheid al lang
verdwenen van Moeder Aarde.
In lang vervlogen tijden was
de strijd die anderen voerden
bijna niet zichtbaar,
alleen van mensen dichtbij,
nú zien wij als mensheid
de Levensdrang en -moed
van al onze mede-wereldbewoners.
Vanuit alle hoeken en gaten
wereldwijd komen beelden
die ons laten zien, dat we vechten
voor vrijheid!
Laat dat tot je doordringen,
hoe bevoorrecht wij zijn,
om te wéten dat we met zovelen
zijn, die strijden voor vrijheid.
En wanneer je dan daar de
'hartsverbinding' aan toevoegt
dan is de cirkel rond.
Omdat wij mensen in staat zijn
te verbinden vanuit ons hart,
om de ander, waar dan ook ter
wereld te laten voelen dat
zij/hij niet alleen staat.
Staand onder de twinkelende
sterren en sprankelende maan,
én met als achtergrondgeluid
het roepen van de uilen,
voelde ik me zó dankbaar,
zó verbonden met de wereld,
maar ook zó verbonden met
al onze voor-ouders,
want zij hebben door hun
Levensdrang en -moed
ervoor gezorgd
dat wij nog steeds van al
deze schoonheid mogen genieten.
Verbind je vandaag vanuit je hart
met elkaar, op afstand, met
als doel, te strijden voor vrijheid!
Ik wens je een heerlijke dag
Ada

woensdag 17 november 2021

Vraag liefdevol

 



Merk jij het ook?
Voel jij het ook?
Neem je het ook waar?
Waar de wereld in chaos
lijkt te zijn,
zijn de wonderen dichterbij
dan ooit.
Al jaren en jaren 'werk' ik
samen met de Engelen.
En altijd kreeg ik antwoord
maar soms moest ik er
'lang' op wachten.
Maar de laatste dagen valt het
meer dan ooit op......
bijna direct wordt je vraag
beantwoord,
bijna direct valt de oplossing
in je schoot.
Soms moet ik erom grinniken
omdat het zo fijn voelt
dat ze nu zo dichtbij ons zijn.
Dat er gewoon wonderen
recht onder je neus gebeuren.
Dank je wel lieve gevleugelde
vrienden en vriendinnen,
hoe kan ik bedanken?
Daarom maar op deze manier.....
ik probeer vanaf deze plek
mensen te attenderen op
wat er gebeurt om ons heen
vanuit het Universum.
Vraag liefdevol, leg je zorg
neer, vraag om een oplossing,
en kijk, voel en neem waar
wat er komt.
Wonderen zijn gaande,
meer dan ooit!
Ada
tekening: "Lichtdraagster"

dinsdag 16 november 2021

Vertrouw!

 



De angst die mensen diep van binnen voelen
het gevoel van het allemaal niet vertrouwen,
de leugens die stap voor stap ontmaskerd worden,
sommige politici die zichzelf
ronduit belachelijk maken
op zoveel fronten
laten de mensen de ogen
opengaan, wagenwijd zelfs.
Het versneld willen doorduwen
van hun wil, van hun eigen agenda.
Dáár overspelen ze zich,
ze willen te veel, te snel, en hebben
niet op een mensheid gerekend
die zélf op onderzoek gaat,
mensen die heel goed weten dat hun lijf en geest
een ‘eigen’dom is, die niemand ze af kan nemen.
Het gedraai, het gekonkel
alles wordt openbaar,
alles komt in het Licht
en dan niet zomaar een Licht,
nee het lijkt op een schijnwerper,
die zelfs in de kleinste gaatjes kan schijnen.
Ja soms is het beangstigend
wat er op ons af gaat komen……
de vrijheid van lichaam en geest
waarvan lijkt alsof het ons afgenomen
gaat worden,
maar vertrouw er maar op,
het komt echt niet zover.
Voor- of tegenstander maakt helemaal niets uit,
op onze Hollandse klompen kun
je aanvoelen dat het niet goed zit.
Het is allemaal al in het Licht gezet,
daar is geen ontkomen meer aan.
Laat je geen angst meer aanjagen,
vertrouw! vertrouw! vertrouw!
En dat wil niet zeggen achterover hangen
zo van….het komt wel goed, nee,
onderzoek, pluis uit, vorm je eigen mening,
vertel aan degenen die willen luisteren
(je hoeft niemand te overtuigen, vertellen kan wel)
En ja ik ben zo’n uitpluizer,
datgene wat nu gebeurt, daar werd een jaar of
15 al over verteld, en ik las en ik las, en luisterde,
en vertrouwde op mijn eigen gevoel,
wat wel en niet klopte,
de uren die ik spendeerde om te lezen,
de nachten dat ik niet kon slapen van de
gruwelijkheden……..ik heb erom gehuild
moest er soms van overgeven, zo erg,
de uren zijn ontelbaar.
Voorzichtig heb ik er altijd over verteld,
nou je kunt raden hoe ik werd benoemd.
Ik nam (nog steeds trouwens)
het allemaal op de koop toe.
En nu we in deze tijd, de ene opbaring
na de andere te zien en te horen krijgen,
weet ik dat het voor veel van jullie als
ongelooflijk zal klinken, niet te bevatten.
En ja, daar horen ook nachten wakker liggen bij,
maar het gaat allemaal voorbij.
Deze tijd zullen we door moeten,
de schijnwerpers zullen móéten blijven schijnen,
zodat het helder en duidelijk wordt
wat er in onze wereld (en daarbuiten) zich afspeelt.
Nogmaals vertrouw! Maar zoek zelf uit!
Ik wens je een heerlijke dag in vertrouwen
een warme omhelzing voor jullie aan de andere kant van het scherm
Ada
mandala: "Licht"

maandag 15 november 2021

Over kabouters in de herfstnacht

 



Diep in de nacht, terwijl de wind zijn stem en kracht
laat horen én voelen, hoor ik ze weer.
De eikelkindjes...…...ze vallen op het dak
van een schuurtje wat hier
dicht tegen het bos aanstaat.
Zware klappen maken de nacht wakker.
Wat een kabaal kan zo'n klein eikelkindje maken zeg.
Wanneer de wind even heel hard aantrekt
vallen ze soms met tientallen tegelijk.
Ik moet er soms in de stilte om grinniken.
Moet dan ook denken aan al die vogels
die ergens verstopt tussen de takken
hun slaapje zitten te doen......
zouden zij dit ook horen en schrikken?
En de kabouters en de elfjes, en alle andere natuurwezens.
Zouden die ook een soort kleine 'hartstilstand'
krijgen bij zoveel kabaal.
Maar misschien horen ze het niet eens,
omdat ze natuurlijk ook heel kleine oren hebben.
Of misschien wel met die kleine oren diep onder hun kabouterdekens liggen.
Intussen ligt onze tuin en het weiland helemaal vol met eikeltjes.
Soms kwamen buurkinderen ze wel eens rapen, om ze in de winterdag te voeren aan de varkens. Maar nee, dat is nu niet meer. Dus de eikelkindjes blijven heerlijk rusten in het gras van de tuin.
En heel misschien groeit er uit al die vruchtjes nog wel eens een eikenboom.
Wanneer je Peter Wohlleben moet geloven komt er misschien van al die eikels maar 1 of 2 bomen tot volle groei! Ongelooflijk, zo weinig, maar wat hebben die exemplaren een overlevingsdrang!
Niet te geloven.
En dat overdenk ik dan allemaal in de diepe donkere herfstnacht...….terwijl de eikelkindjes een weg naar beneden vinden en daar rustig verder slapen.
En ik......ik draai me nog een keer heerlijk om, en slaap verder.
ik wens je heerlijke herfstavond
Ada

woensdag 10 november 2021

Tussen 2 werelden

 



Schakelen tussen 2 werelden,
tussen 2 realiteiten.
De ene waar ik totaal niets van snap,
de wereld die gevoed wordt door
een ongekende angst,
angst voor het leven,
angst om het oude los te laten,
angst die aangejaagd wordt
door machten die ongekend zijn.
Machten die meedogenloos zijn,
hun agenda’s harteloos, gevoelloos
aan het doorvoeren zijn.
De kilheid, de botheid, maar ook de
blinde paniek is te zien en te voelen.
Omdat wat ze op hun agenda hebben
staan, aan het mislukken is,
omdat een groot gedeelte van de
mensheid er niet in mee zal gaan.
Voor hun vrijheid zullen kiezen,
te allen tijde.
En zo zal de andere wereld ontstaan
van liefdevol zorgen voor elkaar,
luisteren, waarderen in de volle vrijheid.
Zonder dwingen, zonder machtsmisbruik,
maar zorgzaam naar de ander.
Waar kinderen beschermd worden,
en waar de ouderen hun wijsheid
kunnen laten gelden, zonder
weggestopt te worden.
Waar Moeder Aarde gereinigd
zal zijn van alle vergiften,
waar de mens zal samenwerken
met de natuurwezens…..
De twee werelden, ze zijn er al,
de scheiding zal de komende tijd alleen
nog maar meer worden gevoeld.
Het kruispunt is al gepasseerd,
de keuzes zijn al gemaakt.
Ieder gaat een eigen weg.
Ik weet in welke wereld ik
al tijden leef en woon.
En ja onderweg ‘verliezen’ we mensen
maar oh, na het kruispunt zullen
nieuwe mensen elkaar vinden,
en samen op weg gaan, naar de
wereld waarvoor zij kozen.
Een gemakkelijke weg,
nee, niet altijd, maar wel
de weg van het hart,
de weg van vrijheid
en van samen.
Ik wens je een heerlijke dag
Ada

zondag 7 november 2021

Stil maar


 


Stil maar……
Onze wegen zijn al lange tijd gescheiden.
In de wereld die zo veranderde.
En energie zo anders werd.
Waar we ieder onze keuze móésten maken.
Omdat jouw weg de jouwe
en de mijne de mijne is.
 
Ik neem je mee in mijn herinnering
want de mooie goede momenten
vergeet ik niet, en heb er van geleerd.
Het fijne samenzijn, het gieren
van de lach, het grote verdriet
bij verlies. Het is er allemaal geweest.
 
We hebben het gedeeld.
Dat was een stukje van onze weg samen.
Nu zijn we beland op ons eigen stuk,
ik loop daar mijn eigen deel
maar neem de vriendschap die ik voelde
met me mee, maar onze wegen zullen
niet meer samenlopen.
 
Ik ben al mijlenver verder gegaan,
heb andere mensen ontmoet
gelijkgestemden die begrijpen dat
ik wel weg moest gaan van mijn oude pad.
 
Maar ergens diep van binnen draag
ik de herinnering, die neem ik mee,
mijn leven lang.
 
Stil maar……
onze wegen zijn al zo lang gescheiden,
we kozen alle2 onze eigen richting,
dat is goed, we konden niet anders.
Dat heet Leven.

mandala: "Reiken naar de Hemel"