Een druilerige middag, wind en regen, lampen en kaarsen aan, de houtkachel roodgloeiend........een moment om te tekenen........ik laat mijn potloden gewoon maar gaan........geen geometrie dit keer, maar zwieren en zwaaien........noem het altijd een beetje 'flodderen' op papier.
Langzaamaan zie ik ontstaan wat ik al een tijdje voel......het Licht. Tussen het groen en blauw, als basis, kreeg ik sterk het gevoel om met wat geel te gaan werken en een klein beetje oranje, en dan ontstaat als vanzelf het Licht.........tevoorschijn komend uit het niets.........zo lijkt het.
Ervaren jullie het ook? Dat steeds meer dingen gemakkelijker en lichter worden. Alsof het Licht uit alle hoekjes en gaten tevoorschijn komt.......en dan bedoel ik niet de kaarsen en lampen die we in deze donkere dagen aandoen, nee het echte Licht, vanuit de mensen, vanuit alles wat leeft.......net alsof er zoveel rust is, tussen alle chaos en gedoe door.....of ben ik het alleen. Mijn gevoel is dat we op een keerpunt staan, een moment van kantelen.......en dat we de goede, vredige kant op gaan vallen......naar een beter en fijner leven, met elkaar......als mensen, maar met alles wat leeft hier op Aarde, en vooral met Moeder Aarde zelf.
Ik voel en zie het bij het tekenen, wat bijna altijd intuïtief is, het mag allemaal ontstaan, het komt als vanzelf......een paar maanden geleden schreef ik al, mijn tekeningen / mandala's zullen vanaf nu met Licht gevuld zijn. Dit vind ik een prachtig voorbeeld. Zomaar gemaakt aan de tekentafel, terwijl buiten de storm raast (letterlijk en figuurlijk), is het hier binnen Licht en rustig.......
Hopelijk voelen jullie dit ook op het moment........ik wens het jullie vanuit het diepst van mijn hart toe......
