dinsdag 24 januari 2023

We worden gedragen



 


Ik kan je ondersteunen
omdat ik zelf ook ondersteund wordt.
Ik kan je helpen
omdat ik zelf ook geholpen wordt.
Ik kan je dragen
omdat ik zelf ook gedragen wordt.
Ik kan je 'bewegwijzeren'
omdat ik zelf ook de weg gewezen wordt.
Ik mag je loslaten
zodat ikzelf ook losgelaten wordt
wat ruimte gaat geven voor nieuw.
Het zijn de Ouden
de Engelen
de Natuurwezens
de Engelen
het Universum
noem het God of Allah
die me dragen
ondersteunen
helpen
al een leven lang.
Ze roepen me soms
in de nacht, laten
weten wat komen
gaat, geven me tekens
en signalen.
Soms zijn er de geuren
en vooral de kleuren
och het is zo mooi
zeker wanneer je durft
te vertrouwen dat het
goede om je heen is.
Al deze energieën zijn
rondom ons allemaal
ze tonen ons een weg
die we kunnen gaan
aan ons de keuze
of we de weg in willen
slaan die ons getoond
wordt.
Je voelsprieten
aanzetten, de hele dag
door, en je bent niet
te oud om te leren
en om te vertrouwen.
De tijd van nu is
ware magie.
Wat vroeger nog heel
latent aanwezig was
wordt nu ten volle
ervaren.
Laat je dragen door alle
krachten die er zijn,
ze hebben het goede met
je voor, gewoon luisteren
en invoelen.
Ik wens je een heerlijke dag
Ada

zondag 22 januari 2023

toen ik nog niet wist

 



Soms zou ik zou graag
even terug willen
naar de tijd toen ik
nog niet zoveel wist.
Over oorlogen,
misbruik
misstanden
religie
vervuiling
voeding
medicijnen
onrecht
noem het maar op.
Dat ik als kind de
wereld onbevangen
kon zien.
Maar gaandeweg
het ouder worden
de dingen zag,
voelde,
hoorde,
rook,
wist
die niet klopten.
Gelukkig ging het
stap voor stap
heel voorzichtig
en steeds weer de
nachten wakker liggen
omdat er wéér iets
niet klopte in het
systeem waarin
we leefden.
En probeerde ik
uit te leggen aan de
ander, maar werd zo
vaak niet geloofd.
En nu,
zie ik dezelfde strijd
maar in een versneld
tempo, bij mensen die
gaan zien,
voelen,
weten,
horen,
dat dingen
niet kloppen.
Godzijdank
hoefde ik niet in een
zó kort tijdsbestek
alles te beseffen
en mocht ik er mijn
eigen tijd voor
nemen.
Het enige wat ik
kan zeggen, aan degenen
die nu gaan zien,
ja je zult nachten wakker
liggen, maar het gaat niets
oplossen. Het kost je
alleen maar je eigen
innerlijke vrede.
Wat je wel kunt doen,
is er over vertellen en
daadkracht laten zien.
Daadkracht dat je dit
niet wilt, dat veel niet goed
is, zoals de wereld zich
nu laat zien.
Wees een voorbeeld
van hoe je het wél wilt
zien, daar heeft de wereld
wat aan.
En onderzoek!!
Ik wens je een heerlijke zondag
Ada

donderdag 19 januari 2023

Een oude legende vertelt




Een oude legende vertelt......

Op een dag was er een grote brand in het bos.
Alle dieren vluchtten in alle richtingen in angst,
want het was een zeer felle brand.
Plots zag een jaguar een kolibrie over
zijn hoofd vliegen, maar in de
tegenovergestelde richting.
De kolibrie vloog naar het vuur!
Wat er ook gebeurde,
het veranderde niet van richting.
Even later zag de jaguar hem weer voorbij vliegen,
dit keer in de richting van de jaguar.
Hij kon dit komen en gaan zien,
totdat hij besloot de vogel ernaar te vragen,
omdat dit gedrag hem heel vreemd leek.
'Wat ben je aan het doen, kolibrie?' vroeg hij.
"Ik vlieg naar het meer," antwoordde hij,
"water te drinken met mijn snavel en
het op het vuur te gooien om het te doven."
De jaguar lachte. 'Ben je gek?'
Denk je echt dat je dit grote vuur kunt
blussen met je kleine snavel alleen?'
'Nee,' zei de kolibrie, 'ik weet dat ik het niet kan.
Maar het bos is mijn thuis.
Het voedt me, het biedt onderdak
aan mij en mijn gezin.
Daarvoor ben ik erg dankbaar.
En ik help het bos groeien
door de bloemen te bestuiven.
Ik ben er een deel van en
het bos is een deel van mij.
Ik weet dat ik het vuur niet kan blussen,
maar ik moet mijn deel doen.'
Op dat moment werden de bosgeesten
die naar de kolibrie luisterden ontroerd
door de kleine vogel
en zijn toewijding aan het bos.
En wonder boven wonder stuurden
ze een stortregen die een einde maakte
aan het grote vuur.
De Indiase grootmoeders vertellen
dit verhaal aan hun kleinkinderen
en sluiten af ​​met de woorden:
"Wil je wonderen in je leven aantrekken?
Doe dan je deel."
En de moraal van het verhaal:
Niemand van ons kan in zijn eentje
het verschil maken, het lijkt onmogelijk!
En toch maken we deel uit van deze wereld
en moeten we ons deel doen.
Als we dat met toewijding doen,
kunnen we wonderen verrichten.
Als we het samen doen,
vergroten we de kans op zo'n wonder oneindig.
tekst: schrijver onbekend
met dank aan Noesje Zondag waar ik de tekst vond
mandala: 'kleine vriend'
(omdat ik geen tekening heb van een kolibrie,
daarom een Hollands meesje)

woensdag 18 januari 2023

Leer te vertrouwen

 



Je hoeft niet alles
te lezen,
te weten,
te volgen,
te ervaren,
te doen……
In deze tijd van overvloed
aan informatie
is het ondoenlijk
alles tot je te nemen,
alles te begrijpen,
alles te ondernemen,
alles te ervaren….
Zoveel geluiden
uit zoveel kanalen
uit zoveel richtingen
uit zoveel hartenkreten.
Wij mensen zijn ‘gezegend’
met een ‘antenne’,
om het onderscheid te
kunnen maken
wat goed en
niet goed voor je is.
Door de vele geluiden
kom je niet meer écht
dicht bij je eigen kern,
omdat je vaak gaat twijfelen
door alle ruis om je heen.
Maar je weet écht wel wat jouw
waarheid is, want het raakt
je tot het diepst van je kern,
heel je Zijn komt op scherp te staan
je wéét gewoon!
Het zijn deze heldere momenten,
waarop je kunt blindvaren.
Vertrouw daarop,
laat de vele, vele geluiden
langs je heen gaan,
probeer de stem van je eigen hart
weer te horen.
Deze stem
spreekt jouw waarheid,
vertelt jouw gevoel.
Vertrouw daarop!
Leer te vertrouwen.

Ada

maandag 16 januari 2023

Nu komt het erop aan

 






En nu komt het erop aan.
Hoe dicht kun je nu bij
jezelf blijven.
En vertrouw je op het
grootse wat gaande is.
Laat je afleiden door rare
berichtgeving,
door dreigende oorlogstaal,
door angstaanjagende beelden?
Nu komt het erop aan.
Heb je altijd gevoeld dat het
niet klopte, durfde je
blindelings op je eigen
kompas te varen?
Dan is NU de tijd om daarin
te blijven geloven.
Want nu komen de afleidingen.
Nu wordt uit alle macht
geprobeerd je uit je kracht
te trekken, je in angst te zetten.
Niet doen, blijf bij jezelf,
want jij weet wat de waarheid is,
jij weet, je hebt er altijd in geloofd
je hebt het altijd geweten.
Nu is de tijd waarom je hier
op Aarde bent gekomen.
Om NU je Licht neer te zetten,
voor jezelf, voor de ander,
voor Moeder Aarde.
Want met elkaar zetten
we de Liefde,
de Kracht,
het Licht neer.
Nu is het moment.
In alle vertrouwen

Heel veel liefs
Ada



zaterdag 14 januari 2023

Kijk je goed?


 


Lief, lief mens,
kijk je goed naar
wat je ogen aanschouwen?
Kijk je met je hart?
Kijk je met je intuïtie?
Vanuit mijn diepste zieleroerselen
wil ik tegen je zeggen,
niet belerend,
maar juist zó liefdevol,
niets, maar dan ook
niets is wat het lijkt.
Veel van wat onze ogen
waarnemen, klopt niet.
Maar wat wel klopt
zijn je zuivere
gevoelens recht
vanuit het hart
van zorg,
mededogen,
Liefde,
aandacht.
Regenbogen zijn ontstaan
van hart tot hart,
die een brug slaan
naar elkaar.
Waarover de ander
die het even niet meer
weet, naar de mens
kan lopen die een
hand heeft uitgestoken.
En ja, we maken allemaal
op dit moment onze
regenboog voor en naar
de ander, maar laten we zelf
ook de uitgestoken hand
aan durven pakken.
Lief mens, kijk je
goed naar wat je ogen
aanschouwen?
Niets is wat het lijkt.
Ik zet mijn regenboog
neer voor jullie allemaal.
Een liefdevolle dag gewenst
Ada

donderdag 12 januari 2023

Klaar ermee




 

Zo, nu is het klaar,
nu stappen we uit de mineur.
We kunnen gillen, stampen, huilen of wat ook.
Het is al tijden voorspeld dat dit zo komen.
We zitten er allemaal in, in deze periode.
Er is door zovelen gewenst,
dat de wereld anders zou worden.
Nu is het punt dát de wereld
er anders uit gaat zien.
En nee niet zonder slag of stoot.
Omdat we allemaal ergens iets los moeten laten.
Maar vergeet niet dat er zoveel prachtigs
voor terug zal komen.
We gaan het allemaal voelen.
Dát wat er nu gaande is.
Hoe je er ook instaat!
Je zult het zelf moeten gaan doen,
niemand anders!
Je zult nu voor 1 keer in je leven je rug moeten rechten.
Daarvoor ben je nu hier op Aarde.
Niet gemakkelijk nee, maar er is gewoon
geen andere keuze meer.
Niet voor je kinderen, je kleinkinderen
en soms ook voor je ouders.
Sta op! Ga het zelf doen! NU!
Wat kun je allemaal zelf doen?
glimlach naar een ander
steek een kaars aan
yoga (kun je ook in gedachten doen, werkt ook)
werken met edelstenen
kruiden (er is zoveel kennis te vinden)
bach bloesems
wandelen/fietsen
reiki
lekker en gezond koken
genieten van elkaars gezelschap
schrijf een brief
pak de telefoon
ga naar de ander toe
mediteer
kijk naar de vogels in je tuin of balkon
vraag je buurvrouw of ze nog een mooi boek heeft staan
luister naar muziek 432 hertz (stemt mooi af op je lichaam)
kleed jezelf leuk aan
ga tekenen, breien, haken, schilderen, puzzelen
maak je huis schoon
ga je tuin in maak een moestuin
(of met balkon maak potten klaar voor de lente)
maak een boodschappenlijst (zo min mogelijk de winkel in)
misschien heeft je buurvrouw/man ook nog iets nodig
leg een warm dekentje klaar voor de behaaglijkheid
of neem juist een lekkere koude douche
wees gelukkig met wat je in je huis hebt
(ooit kocht je het omdat je er blij van werd)
sluit je aan bij online groepen (er gebeurt zoveel op dit gebied)
heb je kleding die over is......geef het weg
en nog zoveel meer kunnen we zelf doen.....
help elkaar, steun elkaar, nu meer dan ooit.
Maar stap uit die mineur, want dan kom je er echt niet.
Als je het even niet meer ziet zitten,
neem dit lijstje even door,
want er is altijd, altijd iets wat je op
dat moment kan doen!
Een warme omhelzing
Ada

maandag 9 januari 2023

En nu? Hoe nu verder?


 


En nu?
Hoe nu verder?
Het angstaanjagende
wat om ons heen
gaande is.
De verhalen liegen er
niet om, het is
verschrikkelijk.
Zomaar uit het niets
ernstig ziek zijn,
of nog erger,
artsen die niet
kunnen (of willen)
traceren wat er
aan de hand is.
De ambulances die
hier gillend voorbij
rijden, met mensen
die 'niet goed worden'.
Het is verschrikkelijk
wat er gaande is.
Het lijkt of er geen enkel
gezin en familie gevrijwaard
blijft, overal zie je het
gebeuren.
Willekeurig wie je
spreekt, overal dezelfde
verhalen.
De bedenkingen worden
nu hardop uitgesproken
ook door degenen die
velen versleten
hebben voor egoïsten.
En ik, ik kan alleen maar
heel veel compassie voelen
want je zult maar met deze
angst moeten leven,
omdat er geen
eerlijkheid is geweest.
Compassie, alleen maar.
De kaarsen branden hier,
er wordt gebeden tot Rafaël,
in de hoop dat het mee zal
vallen, dat er hopelijk een
remedie komt.
Maar de vragen blijven gonzen
door mijn hoofd,
want nu?
hoe nu verder?
Ada