zaterdag 21 mei 2022

Tante Truus

 



La Grande Dame
oftewel
Tante Truus
mijn kippenvriendin.
Woonde al jaren bij ons.
Een bijzondere kipje,
bijna nooit een eitje gelegd
maar ze was wel de
moederkloek van ons
toompje kippen.
Ze riep de andere dames
naar binnen als het te
donker dreigde te worden,
liep als een dame door
de kippenren, voorzag
zich altijd van een
heerlijk zandbad, alleen
voor haar.
En altijd, altijd
kletsten we samen,
ze gaf altijd een tokkend
antwoord als ik bij ze was,
ze aan het voeren was.
Tot het laatste tijd
ze durfde niet meer uit
het hokje te springen
dus werd ze in de ochtend
met alle egards uit het
hok getild,
waarna ze heerlijk
haar weg zocht.
Dapper mee wilde doen
met de anderen,
en toch.....iedere
dag werd het een
beetje minder.
Deze week ging het
helemaal niet goed.
We hebben haar een eigen
plekje, in de ren, gegeven
zodat ze toch bij
de bij de dames was
maar dat ze helemaal
haar eigen tempo kon
volgen.
Regelmatig waren we
bij haar, ze bleef ons
begroeten met haar tokjes.
Tot gistermorgen.
We hebben Tante Truus
een plekje in het weiland
gegeven, het stukje land
waar ze haar hele leven
heeft gewoond samen
met 'haar' toompje kippen.
La Grande Dame,
lieve Tante Truus,
het was een eer om
je 'ons kipje' te mogen
noemen, je zal
gemist worden.

vrijdag 20 mei 2022

Als stormen kunnen razen



 


Wat een boosheid,
knorrigheid,
sikkeneurigheid
komt er voorbij.
Mensen die zulke
boze dingen deponeren
en waar anderen
weer in chagrijn op
reageren.
Misschien is het wel
goed dat het
er even allemaal
uitkomt,
want het is gewoon
onmacht, dat dingen
niet zo gaan als
we willen.
En soms zuivert
boosheid ook,
want het heeft zijn
oorzaak niet alleen
in het nu,
maar uit zoveel
generaties voor
ons.
Boosheid,
knorrigheid
chagrijn
zegt gewoon alles
over de verspreider,
niks over de ontvanger.
Probeer het om te draaien
soms is het goed om een
storm uit te laten razen
zonder weerwoord,
zonder 'het jezelf aantrekken'.
Luister, lees
en doe gewoon even niks.
Want als stormen uit
kunnen razen, en wanneer
de stilte dan neerdaalt
kleurt het landschap anders.
En is de lucht gezuiverd.
En harten opgelucht.
Maak er in ieder geval
een heerlijke dag van,
in de storm of juist in
de luwte,
stay save
Ada

mandala: "Element Lucht"

donderdag 19 mei 2022

Stille verwondering

 



Stille verwondering
over wat er in de
natuur gebeurt
aan grote wonderen.
Het groeit en bloeit
het tiert welig
hier in de tuin
ook zonder mest,
maar gewoon met
liefde en aandacht.
Jong leven vliegt
en dartelt hier
op ons erfje rond.
Ik kijk mijn ogen uit.
Stille verwondering
over wat er met de
mensheid gebeurt,
onder onze ogen
komt de waanzin
bovendrijven
en wordt in het
helderwitte Licht gezet.
Ik kijk mijn ogen uit.
Stille verwondering
over wat er gaande is,
en in stilte stuur
ik liefde en aandacht
naar datgene en
diegene die het
nodig heeft.
'Het spijt me
vergeef me
ik houd van je
dank je wel'
In de stilte van
de nacht stuur
ik en zoveel
anderen
het Ho'oponopono
de kosmos in
en oh kijk toch
wat er gebeurt!
Ik kijk mijn ogen uit.

Ik wens je een liefdevolle, vergevingsvolle dag

woensdag 18 mei 2022

Oproep

 


Een oproep aan
de voelers,
de weters,
de zieners....
wetende waarvoor
ze hier, op dit
moment op
Moeder Aarde
mogen wonen.
En wat is het juist
nu uitdagend,
terwijl een groot
deel van de mensheid
zich helemaal
niet realiseert
wat er gaan is.
Wat er speelt.
De voelers,
de weters,
de zieners
die nu door diepe
dalen van niet
begrepen worden
gaan, juist
omdat het
herkend wordt
uit vorige levens,
en nu de hoop zo
hebben gehad
dat zovelen het
zouden voelen
weten
zien.
Maar toch,
er zijn zoveel
voelers,
weters,
zieners
die vanuit
de hartsverbinding
met elkaar
hun kracht hier op
Moeder Aarde
neer kunnen zetten
keer op keer.
Zo vaak al
beschadigd in dit
en vorige levens,
we weten
we staan altijd weer
op, komen weer overeind,
om Moeder Aarde
te ondersteunen
met datgene
waar onze kracht ligt.
Voelers,
weters
en zieners
heel veel kracht
en dit keer
redden we het
wel!!

Dwalend

 



Dwalend tussen een oude
én een nieuwe wereld,
steeds die dunne grens
overstappend,
wetende dat je het oude
aan het achter laten
bent, en voelend dat je ook
al in de nieuwe
wereld woont.
Het is balans zoeken,
steeds schakelen.
Omdat we het oude
al zo lang kennen,
maar we ook weten
dat het niet klopt
dat het anders moet.
Onze weg vinden,
steeds die grens
overstappend......
maar het moment is nabij
dat we opeens aan de andere
kant van de lijn staan
en niet meer terug gaan
maar ook niet meer kunnen.
Voor nu is het nog even zoeken,
iedere dag een uitdaging,
maar snel, heel snel
zal de grens bereikt zijn
om onze nieuwe tijd in
te stappen en de schouders
er onder te zetten om
te bouwen aan de nieuwe
wereld......we zijn nu met
zovelen de voorbereidingen
aan het treffen.....
Het wordt wereldwijd gevoeld
en gezien, en wordt er
met man en macht
gebouwd,
bedacht,
bekeken
hóé we
aan de nieuwe wereld
invulling gaan geven.....
en soms wanneer je even
over de grens heenstapt naar
die nieuwe wereld kun je
de glimp zien en voelen.
We werken met zoveel zielen
met man en macht,
allemaal met onze eigen inzet,
en kracht, gave en Liefde aan de
nieuwe wereld.
Ik wens je een heerlijke 'werk'dag
Ada

mandala: "Engel van Vrede"

maandag 16 mei 2022

Hoelang gaat dit duren?

 



Hoelang gaat dit nog duren?
Wanneer stopt het allemaal?
Hoe moeten we nu verder?
Vragen die bij veel mensen
boven komen drijven.
In onze tijd zijn we zo gewend
geraakt aan plannen,
dingen vooruit vastzetten.
Het blijkt dat het niet werkt,
zeker nu niet, nu een
wereldwijde maatschappij
instort, omdat steeds meer
en meer hoekstenen
aan het wegvallen zijn.
Het is schakelen tussen
wat is, en wat komt.
Jijzelf bepaalt hoe flexibel
je er mee omgaat.
Het leven is altijd schakelen
geweest, schakelen tussen
de momenten die voorbijkomen.
Om tot de conclusie te komen,
dat alleen de basis in jezelf
je tot steun kan zijn.
Om te ervaren dat daar
de rust is, daar de stilte is.
Om vanuit die rust en stilte
te kijken wat er komt of
gaat komen.
Dáár zit de kracht,
in jezelf, probeer het te
voelen, te ervaren.
De ene dag zal het beter
gaan dan de andere dag.
Ook daarin is het schakelen,
om uit te vinden wát
belangrijk voor je is
en wat je beter kan laten
gaan.
En we zijn met zovelen
die iedere dag weer
een manier moeten vinden
om hierdoor heen te komen.
Probeer je daarin
gesterkt te voelen.
Want ook deze tijd
gaat voorbij.....
Ik wens je een heerlijke dag
Ada
mandala: "Lotuskinderen"

zondag 15 mei 2022

Vergankelijkheid




 

Ga je het nu écht zien?
Ga je het écht begrijpen?
Dat alles in het Leven vergankelijk is?
Er absoluut geen garantie op 'voor altijd' is?
Dat vriendschappen, banen, relaties,
of wat dan ook altijd tijdelijk zijn?
Een moment in de tijd deel je
met mensen, met dieren,
Je deelt de liefde, de zorgen,
de blijheid, het verdriet.....
noem maar, maar het gaat
altijd voorbij.
Is dat erg? Als je je vasthoudt
en vastbijt in iets wel ja.
Maar als je mee kunt stromen
met dat wat komt of gaat
kun je veel meer in overgave
leven, meegaan met wat is!
We zijn allemaal mensen of dieren
kwijtgeraakt in dit leven,
soms eigen keus,
soms door de overgang naar
de 'andere zijde',
soms omdat het samen
niet meer paste.
Maar ben je ze echt kwijt?
Nee, ze gaan mee in je hart.
Omdat ergens het moment van delen
is geweest, waar je van
leerde, waar je blij van werd,
wat je sterkte,
wat je liet groeien.
Het moment van verdriet of boosheid
van verlies of laten gaan,
ook daar leerde je van,
ook dat draag je mee in je Zijn.
Ook daar zit de kern
van liefde in.
Geen enkel mens op deze wereld
wordt hiervan gevrijwaard,
het hoort bij het menszijn!
Het samenzijn, het verlies,
het verdriet, maar ook de blijheid.
Wanneer je op die manier in het
leven staat, zó naar het leven
probeert te kijken,
gaat er een nieuwe wereld
voor je open, gaat de hemel
voor je open.
Liefde voor alles wat
is én was,
dat neem je voor altijd
mee in je hart,
dat neemt niemand je af,
dat is van jou!
Koester het.
Ik wens je een liefdevolle dag
Ada

mandala: "Mijn kracht, jouw kracht"

zaterdag 14 mei 2022

Overeind blijven




Om overeind te blijven
om als een rots in de
branding te zijn,
te midden van een wereld
die instort,
in elkaar stuikt,
om dán als krachtbron te
blijven staan,
dat is de uitdaging
die nu voor zovelen geldt.
Want het leven gaat gewoon
door met alle verplichtingen
met alle zorgen,
met alle bijkomstigheden.
En om dat toch overeind
te kunnen blijven is een kracht
van een grootsheid,
die ongekend is
En daarom is de mensheid
zo moe, zo uitgeput,
omdat we in 2 werelden
tegelijk 'moeten' zijn.
Want uitrusten,
de tijd nemen is zo nodig,
maar niet altijd mogelijk.
Om overeind te blijven
in deze tijd
is één van de grootste
uitdagingen die er is,
om in je kracht te blijven,
om liefdevol te blijven
om aardig te blijven.
En iedere dag mogen
we het weer proberen.
Wat een uitdaging!
Als een rots in de branding
kijkend naar wat er om
ons heen gebeurt,
overeind blijven
terwijl de puinhopen
zichtbaar worden.
Een uitdaging voor ons allemaal.
En toch, af en toe
naar binnen keren,
de stilte in,
gaat je helpen,
om iedere keer weer
die rots te zijn,
om overeind te blijven.
Alle rotsen in de branding!
ik wens jullie een heerlijke dag
Ada
mandala: "Roosvenster.....kleur om je kracht te komen"