Sprankelingen

 

Sprankelingen

ik voel ze,

ik zie ze

ik hoor ze

tinkelen

overal om me heen.

Sprankelingen

ik strooi ze rond

laat ze uit mijn

handen vloeien

ik laat ze achter

hier tijdens

dit schrijven.

Sprankelingen

in alle kleuren van

de regenboog

kleurrijk,

liefdevol

blij

troostvol

Sprankelingen

omdat alles anders

geworden is

omdat de deuren van

verandering

wagenwijd openstaan.

De lichtflitsen

die we zien,

het tinkelen

wat we horen.

Ze kondigen de

grote verandering

aan.

Sprankelingen

neem ze met

liefde in ontvangst

voel ze in je hart

laat ze stromen.

Want zo,

worden we de

sprankelende wezens

die we behoren te zijn.

Ik wens je een

sprankelende dag

Ada

tekening: "H'oponopono"

Grens

 

Laat ik heel helder zijn!

Maar mijn grens is getrokken.

Ik ben niet voor

en ik ben niet tegen.

Wie ben ik,

om in jouw hart

jouw Zijn,

jouw ziel

jouw zaligheid

te kijken wat jouw

beweegredenen zijn.

Een eigen keuze maken is

een grondrecht van een mens.

Graag wil ook ik mijn eigen

keuze kunnen maken.

Met mijn hart,

mijn Zijn,

mijn ziel

mijn zaligheid.

En mijn keuze is vele levens hiervoor

al gemaakt, toen het vuur

om me heen oplaaide

heb ik gezegd,

nee,

nooit meer!

Ik zal blijven strijden,

op mijn eigen wijze,

samen met zoveel mooie zielen.

En nu is het zover,

in deze dagen,

ik moet mijn grenzen aangeven

ik laat mijn keuze door

niemand,

lees niemand ontnemen.

Ik sta voor wie ik ben,

en ik hoop dat jij ook kunt

staan voor wie jij bent.

Allemaal onze eigen keus,

laten we dat respecteren.

Laten we de verbinding zoeken,

en laten we met elkaar

de heksenvuren omtoveren

tot vreugdevuren.

Ik laat me niet meer wegzetten!

Het is genoeg geweest.

Maak er een mooie dag van

Ada

Jouw eigen bijdrage

Jouw eigen bijdrage

is niet in geld uit te drukken.

In de wereld van commercie,

geld, macht, medische industrie

denk je al gauw in geldtermijnen

wanneer er over eigen bijdrage

gesproken of geschreven wordt.

Niets is minder waar.....

je eigen bijdrage zit m in de

bijdrage die je levert aan de

Moeder Aarde én ál haar

bewoners.

Hoe ga je met Moeder Aarde

om, met de mensen om je

heen, met de dieren,

hoe behandel je het kleine Volkje,

de kristallen, de planten?

Dáár zit de kracht van jou

in, van je eigen Zijn, je eigen Ziel.

Niets meer en minder.

De wereld in je uppie redden

gaat je echt niet lukken,

maar jouw steentje wat je bij

kunt dragen in het geheel

dáár wordt om gevraagd

dáár zit de wereld om te springen

omdat jij misschien nét dat ene

kleine stukje in handen hebt

wat de wereldwijde puzzel

afmaakt.

Jouw eigen bijdrage,

goud waard,

niet in geld uit te drukken

én daar zit m nou precies

de kneep.

Zonder geldelijke overdracht

zonder winstbejag

je eigen bijdrage leveren.

Het is goud waard!

Ada

Glimp van Licht

Want hoe?

Hoe?

Hoe kan ik blijven schrijven

over het goede wat er

wél om ons heen is,

terwijl het donkere maar

als een razende tekeer

blijft gaan?

Terwijl ik zie dat zoveel

mensen helemaal niet

in de gaten hebben dat

er zoveel duisternis om

hun heen is,

soms zelfs ín hun wezen is.

Hoe kan ik blijven

schrijven over het Licht,

over het goede,

het lieve,

het zachte,

het aardige?

Ik vind het een hele

grote uitdaging in deze

tijd, ook omdat ik zelf

zo op moet blijven letten

om niet meegezogen te

worden in de donkerte

die mensen soms

(vaak onbewust)

voor je uitstrooien.

Zelf probeer ik iedere

glimp van Licht die ik

voel en ook zie

in mezelf op te verankeren

als baken, als houvast.

Want juist in deze dagen

die eigenlijk gevuld zouden

moeten zijn met zuiver Licht

zie ik steeds meer de waanzin

van het duister rondgrijpen.

Want hoe?

Hoe?

Door toch te blijven

proberen steeds het

Lichte, het goede,

het aardige, het zachte

hier op deze plek te

blijven beschrijven.

Als is het maar voor 1

iemand die mijn woorden

voelt, die het even als

houvast kan gebruiken.

Want iedere dag,

ieder moment

is anders, wordt

anders gevoeld,

én daar zit iedere

dag weer een nieuwe kans

van Leven in.

 

De Hemelpoorten zijn opengezet

 

De Hemelpoorten zijn

opengezet, de sluier

is bijna opgetild.

Tegelijkertijd suist en

raast het om ons heen.

Zonnevlammen die

overuren maken,

met sterktes

die nog niet eerder

werden gemeten.

Vulkanen barsten uit.

Maansverduisteringen

Zonsverduisteringen

De Resonantie van

Moeder Aarde die

ongekende piek

(en dalen)

kent.

Proberen om overeind

te blijven,

je eigen

kracht te zoeken,

steeds weer herpakken

terwijl de Natuurkrachten

zo grenzeloos krachtig

aanwezig

zijn en blijven.

Deze immense krachten

niet te sturen,

niet te beteugelen,

door de mens.

Er is écht

maar 1 ding mogelijk,

dat is mee stromen,

of je wilt of niet,

er is gewoon geen

andere keus.

Geef je er aan over,

verdiep je in deze

grootse krachten

om ons heen

zodat je je pijn,

je emoties,

je rare gedachtes

je onbegrepen gevoel

misschien wat beter kunt

verklaren en begrijpen.

En probeer dan de

rust te vinden

en te nemen.

Want op dit moment

in de tijd kan er alleen

maar overgave zijn.

Verbind je met

Moeder Aarde

en luister naar haar

hartklop.

Ada

Zoveel vragen

 

Zoveel vragen

zoveel onzekerheden

zoveel het niet meer weten

zoveel onduidelijkheden

zoveel gezaaide angsten.....

Niemand die weet

hoe dingen verder

zullen gaan,

hoe het leven er

uit zal gaan zien,

niemand die je advies

kan geven,

want het houvast

zit in jezelf

in je eigen Vertrouwen.

Vertrouwen dat dingen

de loop zullen hebben

zoals lang geleden al

vastgelegd is.

In je eigen zielscontract,

door het Universum

door het Al.

Méér kun je niet,

alleen vertrouwen hebben.

Ga daar mee oefenen,

ga er mee aan de slag,

én vergeet al je begeleiders,

niet te vragen,

ze zijn bij je, óók juist

in deze tijd

om je bij te staan,

om je te ondersteunen.

Stap voor stap zal

je de weg zien

die voor je ligt.

De Ouden vóór ons,

wisten ook niet wat

er zou komen,

en toch gingen ze door,

bleven ze vertrouwen in

de toekomst.

En deze toekomst die

zij wensten,

daar ben jij er één van.

Dus vertrouw

want de toekomst ligt

voor het grijpen.

Onzeker ja,

het niet weten, ja

spannend ja,

maar tegelijkertijd

de meest prachtige

uitdaging in je leven.

Werk aan de toekomst.

Vol vertrouwen.

Stilvallen

 

Stilvallen

het is zo broodnodig

tussen alle dagelijkse

dingen en drukte door.

Stilvallen

door kaarsen te branden

de kleine elfenlichtjes

te ontsteken

door het haardvuur

op te poken.

Stilvallen

door vroeg naar

bed te gaan, en daar

de dromen laten

komen, soms zo

onbegrijpelijk

soms zo ontroerend

omdat ik daar

de mensen van

weleer weer mag

ontmoeten.

Stilvallen

door de wandelschoenen

aan te doen en door

het stille, weidse,

landschap te lopen.

Stilvallen

door samen met elkaar

te eten, juist op die

momenten te

verbinden, ook soms

in stilte, omdat

woorden soms zo

overbodig zijn.

Stilvallen

juist nu, in deze dagen

kan ik helemaal stilvallen

en in verwondering rond

kijken, om te zien

dat de wereld doordraait,

letterlijk en figuurlijk.

En ik, ik val stil.