Violientje gaat naar.........

Zo in de vroege ochtend zit ik voor een schaal, gevuld  met allemaal briefjes waarop namen staan van mensen die troost kunnen gebruiken. Deze afgelopen week tekende ik "Violientje", een kleine troost elf. Die ik graag door wilde geven aan iemand die troost kan gebruiken, op welke manier dan ook. En zoals ik al schreef, viooltjes staan o.a. symbool voor mensen die zijn overgegaan, maar die nog zo dichtbij zijn. 

Ik plaatste een oproepje op facebook, en och lieverds, daar kwamen toch een berichtjes binnen gestroomd. Soms voor anderen en soms wilden mensen de kaart voor zichzelf. Veel mensen schreven over dierbaren die overgegaan zijn, die ze nog steeds misten en graag wat troost wilden halen uit deze kleine elfentekening. Maar anderen vertelden soms ook over ander soort verdriet waar troost voor nodig is. Kortom, de kaart raakte blijkbaar een heel gevoelige snaar. Tja en ik zat beduusd te kijken naar die berichtjes die binnenkwamen zo van: wauw, wat veel reacties...…(trouwens dank jullie wel daarvoor).

 

Gaande de dagen groeide het aantal briefjes in de schalen kom, maar gaande de dagen dwaalden ook mijn gedachten over dat dit toch wel heel bijzonder is. Dat je blijkbaar door een kleine tekening, die écht spontaan ontstond, zoveel mensen weet te raken. En zoals veel van jullie wel weten, is tekenen gewoon mijn levensdoel. Ik teken wat af, het is mijn manier van mezelf ontspannen, ontladen, en mijn manier om anderen te inspireren. Maar er is nu een andere dimensie in dit tekenen tevoorschijn aan het komen. De kleine tekeningen die gezien willen worden, middels mijn kleurpotloden. En die niet voor mijzelf zijn, maar voor anderen, die er troost of blijheid uit kunnen halen. 

Ik denk dat er de komende tijd wel meer van deze beelden zullen gaan komen. Die op een miraculeuze manier hier op papier zullen belanden, en waarvan ik weet, hé die mag de wijde wereld in. Ik zal het jullie laten weten en laten zien. Alles in een eigen tempo. 

En omdat we naar een andere wereld gaan, een liefdevollere wereld, een wereld van delen...…..zonder winstbejag, maar gewoon te ZIJN, daarom ontstaan blijkbaar hier, op papier, die kleine tekeningen, gewoon om door te gaan geven. En weet je wat nu zó leuk is, ik ben gewoon razend benieuwd wat er gaat gebeuren, hier door mijn kleurpotloden die een eigen weg zullen gaan!

En dan nu!
De naam is getrokken naar wie Violientje opgestuurd gaat worden! tromgeroffel...……

Ans Hamer, de kaart is voor jou! Wil je me een mail sturen met je adres? dan doe ik hem zo snel mogelijk op de bus. Ik wens je veel troostvolle momenten.
Nogmaals dank jullie wel voor het meedoen én voor al jullie lieve reacties.

ik wens je een heerlijk weekend!

Stap voor stap het Mandala-pad op.........

Afgelopen week werd er hier aan de tekentafel weer gestart met een cursus Basistechnieken in de Mandala. En oh wat was het fijn om mensen weer de eerste voetschreden te zien zetten op het Mandala-teken-pad. De verwondering en verbazing van het zelf aan de slag gaan met vormen. Zo fijn. En ook om te zien wat een ontspanning het brengt bij mensen. Iedere keer weer.

Voor mij is het ook altijd heerlijk om mensen daarin te mogen begeleiden, en het is ook heel leerzaam voor mezelf. Omdat ik weer door de ogen mee mag kijken van iemand voor wie het mandala tekenen helemaal nieuw is. Het houdt me heel alert, omdat er door de jaren zoveel dingen 'gewoon' geworden zijn. Tijdens zo'n  eerste bijeenkomst vertel ik een klein beetje over oa het materiaal gebruik. Tja waarom teken ik eigenlijk met deze potloden.....waarom gebruik ik eigenlijk het liefst dát papier. 

En fineliners, die gebruikte ik 5 jaar geleden nog niet, nu is er te kust en te keur te vinden hier op mijn tekentafel. Het is het mee stromen met én de mensen die komen tekenen én met de veranderingen die op de creatieve markt te vinden zijn. Het één nog leuker dan het ander. Wel 'waarschuw' ik altijd wel, koop niet te snel, of koop een klein beetje, of 1 potlood, voordat je een prachtige grote doos met 120 kleurpotloden koopt. Want tja, het mengen met kleuren gaan we ook nog behandelen en doen. Maar ik snap het wel, het zien van de prachtige regenboogkleuren die verstopt zijn in een lange rij potloden maakt zo blij en het is zó begeerlijk (om te hebben).

Interactie is op zo'n avond heerlijk. Het bezig zijn, het doen, het zien van de eerste stappen op het Mandala-pad. Ik waarschuwde al.....kijk maar uit, want voor je het weet zijn jullie verslaafd. Ik tekende ook wat vooraf, zodat ik kon laten zien, wát je allemaal kunt met hele eenvoudige vormen. Nou dit dus. Gewoon, met een stukje papier en een paar kleurpotloden en eventueel een stiftje. Het geluk zit soms in heel kleine dingen.

Teken je Mee project nummer 31

Deze prachtige 'uit het lood' mandala's kwamen de afgelopen weken binnen. Sommige mensen vonden het lastig omdat de mandala iets scheef op papier kwam te staan. Anderen vonden het een uitdaging. Er werd getekend onder soms heel vervelende privéomstandigheden, en gaf het tekenen van deze mandala een stuk rust en houvast. 

Geloof me, achter bijna alle mandala's zit een verhaal. Een mensenverhaal. Soms gevuld met heel veel blijdschap en soms met intens verdriet. Een serie tekeningen die gemaakt werden in een lange, warme, lome zomer, die zoveel levens op de kop gooide. Ik wens je heel veel kijkplezier, en evenzoveel inspiratie.

Sonja Jacobi

Gon Uitentuis

Tiny Jong

Trudi Schoenmakers

Willemien Moerman

Reneé van Ravenhorst

Nicole Reijnders

Petra Kuivenhoven

Neeke Beugelink

Nel Leber

Marloes van Esterik

Mirjam Kleinebuul

Mirjam Wagemans

Nicole Ottevaere

Karin van de Langenberg

Katja Boning

Marianne Galjema

Joke van Asperen

José Dienaar

Joyce van der Vliet

Jacqueline Hollegien

Jannie van Fulpen

Jellie Veenema

Ingrid Kok

Jacqueline Haspels

Ingrid Druyven

Ans Thole

Ans van Hout

Dinie Neijenhuis

Ada Bouman

Ada Hink

Anja Kusters

Annelies Spang

Staat je mandala er niet bij? En heb je wel ingestuurd, laat het me even weten! Staat je naam verkeerd geschreven, ook dan lees ik het graag.

Misschien wil je de volgende keer ook mee gaan tekenen? Je kunt me mailen: ada@adaenpietbouman.nl

een heel fijne zondag gewenst

In Stilte weten..........

Ik heb eventjes geen woorden
dus mijn lippen vallen stil.
Niet omdat ik niet wil praten,
maar omdat ik zwijgen wil.

Ik hoor Hemelse akkoorden
die mij troosten in mijn Zijn,
en genezing achterlaten
in het diepste van mijn pijn.

Ik sluit Hemelse akkoorden
met te zijn, of niet te zijn,
zie de barsten en hiaten
in mijn lieve levenslijn.

Ik heb eventjes geen woorden
in mijn hoofd en in mijn pen,
door de stilte toe te laten
weet ik wat ik voel en ben.


schrijver: Jan-Simon Minkema (een hart vol poëzie)
mandala: in vogelvlucht

Over een zomer zonder slakjes......

Dat is wennen! Na een lange, lange lome zomer, waar geen eind aan leek te komen, is het dan tóch zover. Gewekt worden, midden in de nacht, door dikke waterdruppels, die ik hoor vallen in de dakgoot. Ik kon alleen maar even denken, heerlijk voor de planten, en heb me nog een poosje omgedraaid. Toen ik vanmorgen zoals ik de afgelopen maanden deed, in alle vroegte met koffie naar buiten wilde gaan, tja toen was het even wat anders. De regen kletterde nog steeds, en de temperatuur, die voelde toch heel anders aan dan afgelopen weken. Een ding was niet veranderd, het gezang van de vogels.

Dus ja, zo langzaamaan gaat het heerlijke zomerseizoen verschuiven naar herfst. Het ochtendlicht verandert, terwijl een paar weken geleden de zon haar ochtendgloed om een uur of 5 naar binnen liet vallen is dat tijdstip aardig verschoven naar een later tijdstip.

Een beetje weemoed, over een zomer, die we met elkaar denk ik niet zo snel zullen vergeten. Op heel veel gebieden was het ronduit zalig, het vele buiten zijn, de lange zomeravonden waar soms geen eind aan leek te komen. Maar ook de verschroeiende hitte die boeren soms tot wanhoop hebben moeten gebracht, ook die zullen we niet snel vergeten. We stonden bijna te juichen wanneer er een klein buitje viel. De waterschaarste die ons deed stilstaan bij het grote wonder water en hoe hard we het nodig hebben, werkelijk een eerste levensbehoefte.

Zo langzaamaan komt er ook een eind aan de zomervakantie. Hier in het oosten wordt nog een week vakantie gevierd door de scholen, daarna is het gedaan met de pret. En gaan we met elkaar weer het 'gewone' dagelijkse ritme oppakken. En dat voelt ook weer fijn. Tja mensen zijn nu eenmaal gewoonte-dieren.

Hier gaan we nog genieten van een heerlijke week zomervakantie. Binnen? of misschien veel buiten? We wachten gewoon af, wat de weergoden voor ons in petto hebben. De potloden zullen hier ook weer worden opgepakt, die zijn intussen ook weer wat 'afgekoeld'. 

De slak tekende ik een jaar of wat geleden. Vind een slakje wel toepasselijk bij dit weer...….de slakken die deze zomer volgens mij helemaal niet te vinden waren in de tuin. Ze zullen vanaf vandaag wel weer veelvuldig te vinden zijn tussen alle planten en de vogels zullen weer een extra 'hapje' kunnen verorberen.

Ik wens je een heerlijke zaterdag, met alles wat op je pad gaat komen, maak er iets moois van.

Hier in het Hoge Noorden......

In de vroege zonnestralen, terwijl de vogels om me heen vliegen geniet ik hier, in ons Zweedse thuis, van onze laatste ochtend van de zomer 2018. Een paar weken hebben we genoten, veel gedwaald door het bos, tot laat in de avond buiten gezeten (nog nooit eerder gebeurd, kon nu door afwezigheid van muggen), en veel kunnen genieten van de heerlijke zon. Hier is nog de intense stilte die er ook geweest moet zijn toen de wereld geschapen werd. Geen monotone geluiden op de achtergrond, maar intens stil. Ieder klein vogeltje wat in de bomen vliegt maakt een kabaal van jewelste. De eekhoorn die door de bomen vliegt, klinkt als een olifant. En nee, er werd dit keer geen eland gespot, ze hebben zich dit jaar heel goed verstopt.

Ha het zal weer wennen zijn in Nederland, waar áltijd geluid is. Het geluid van de auto's die ergens in de verte rijden, het geluid uit de stallen van de omwonende boeren......het hoort bij het leven in Nederland. Zojuist heb ik nog tot in de diepte van mijn longen de geur van het Zweedse bos opgesnoven, een geur niet te beschrijven, maar zó herkenbaar. Dág Zweden.

De tassen worden straks weer ingepakt, het huis krijgt nog een laatste poetsbeurt en dan rijden we straks weer naar Nederland. Waar ook weer op ons wordt gewacht. Gisteren sprak ik de kleinkindjes even, en dan is het duidelijk.…...mmm mijn Oma-hart wint het van het Zweden-hart.

Mooie inzichten mocht ik hier krijgen, terwijl het zo stil was om ons heen. Terug naar huis met mooie 'bagage', om uit te gaan werken. Met de herfst en winter voor de deur zal er weer volop tijd zijn om er mee aan de slag te gaan. 

Eerst huiswaarts keren, morgen de gevallen appels oprapen, de wasjes, het gras maaien, de tassen uitpakken...…..en dan 3 kinderen in mijn  armen sluiten...…..die, dat weet ik nu al, zullen solliciteren voor een logeerpartij! En dan zijn we weer helemaal thuis in Nederland...….en het huis in Zweden wacht geduldig op de volgende komst van ons.

Ik wens je een heerlijke dag.