Sta op!

 

Nee, oh nee,

het is niet mogelijk

het is echt niet meer mogelijk

om aan de zijlijn te blijven staan.

Je zult stelling moeten nemen

om klaar te staan, nu!

Want het is genoeg geweest

want zijlijnen bestaan niet meer.

alleen middenin het veld staan

volop aanwezig zijn,

midden in het leven

dát is de enige weg.

Het wegkijken wat zovelen

nog steeds doen

gaat niet meer op,

is niet meer mogelijk.

Omdat je op harde wijze

geconfronteerd gaat worden

dat de andere kant

opkijken de meest slechte

keuze zal blijken te zijn.

Doe ze open je ogen,

stap weg achter die zijlijn

die schijnveiligheid bestaat

al lange tijd niet meer.

Stelling nemen!

Voor jezelf, voor de kinderen

die na ons gaan komen.

Het is al te ver gegaan

maar als we nu opstaan

kan het tij nog keren.

Dit is hét moment in de

wereldgeschiedenis dat de

mensheid als één op zal gaan

staan, midden in het leven,

dus wil je mee blijven doen

kom achter die zijlijn vandaan.

Stap je leven in,

en knok, knok wat je

waard bent, al is het maar

voor alle kinderen die

na ons gaan komen.

Ik wens je een heerlijke dag midden in het Leven

Ada

mandala: "Hartverwarmend"

Balanceren

 

Wij lijken als koorddansers

balancerend

over een dunne draad,

blijven we overeind?

en lopen we door?

of vallen we

linksom of rechtsom?

De dunne draad die staat

voor de weg die we

vaak opgelegd

door anderen moeten volgen

om netjes in het gareel

te blijven,

om te doen wat van ons

verwacht wordt.

Te lang, te veel

wordt er met elkaar

over dat koordje gelopen,

mensen balanceren

te lang,

willen er van af springen

om met stevige gegronde

passen hun eigen weg te gaan.

Té lang wordt onze eigen gang

van het leven, belemmerd

wij die als mens in vrijheid

zijn geboren, wij die

geleerd hebben om

rekening te houden met de ander

en te zorgen voor elkaar,

dat willen we ook,

maar.....

we moeten zelf ook de ruimte

krijgen om op pad te gaan

en niet te hoeven balanceren

als een koorddanser.

Om ons heen kijkend

zie je de verwarring!

Zie je de vragen.

"Waarom loop ik eigenlijk

op die dunne draad,

die door iemand anders

is opgelegd?

Sommige mensen nemen

het besluit,

linksom of rechtsom,

en lopen met grote

stevige stappen hun

eigen toekomst tegemoet

hun eigen pad kiezend.

Velen zijn al onderweg gegaan,

in de hoop dat velen

zullen volgen,

'af zullen stappen'

van het feit

dat wij mensen

géén koorddansers zijn.

Waarom balanceren

als er een Moeder Aarde is

waar we met grote stevige

stappen, haar erend en dankend

ons eigen pad mogen lopen?

Ik wens je een heerlijke dag

Ada

tekening: "Onderweg naar Huis"

Stil

 

Soms kijk ik stil

naar de wereld

wat gebeurt er allemaal?

Zo'n verdeeldheid onder mensen

zoveel angst

zoveel nijd

zoveel boosheid

maar ook zoveel

'och laat maar waaien',

zal mijn tijd wel duren.

Ieder heeft een mening

dat is helemaal ok.

Dat wordt vrijheid genoemd

van meningsuiting.

Ik kan me daar helemaal

in vinden.

Een groot goed wat wij

zouden moeten koesteren.

Dat ik me soms de harde

bittere, veroordelende,

nijdige woorden van anderen

aantrek is mijn zaak.

Daar mag ik aan werken

over nadenken,

extra gaan voelen.

Daarom zoek ik zo vaak

de rust, de stilte

om steeds weer dicht

bij mezelf te komen.

Mijn kijk op de wereld

weer her-ijken,

weer verfrissen.

Iedere dag weer.

En ja ik zal woorden

blijven schrijven

blijven spreken

en blijven tekenen

om te proberen Moeder Aarde

en die vele

bewoners die op en in haar

leven te beschermen

en óók een stem te geven.

Ik blijf luisteren,

om me heen kijken

voelen en naar binnen kijken.

Ik blijf vooral vertrouwen

in het Grote

wat op dit moment, Nu,

om ons heen gebeurt.

Kijk en luister en voel je mee?

Kunnen we samen met elkaar

de wereld wat verzachten.

Moeder Aarde begeleiden

in haar groeiproces.

Kunnen we onze planeet

'dragen' en 'verlichten'.

Met elkaar en

voor elkaar.

Ik wens je een heerlijke dag

Ada

tekening: "Ik ben Vrede"

Wanneer je écht durft te kijken

Wanneer je kijkt,

écht kijkt,

echt dúrft te kijken

zie je dat het instort,

datgene wat ons

voorgespiegeld wordt

klopt niet.

Ze weten het niet meer

alle capriolen worden

uitgevoerd, om te voorkomen

dat helderheid ontstaat

over wat er werkelijk

gaande is.

"Hogerhand" spreekt

zichzelf tegen,

eerst met cijfers die

niet kloppen,

radeloze angst die

gezaaid wordt, en geef je

tegengas……dan verwijderen

ze je spreekbuis,

je platform

noodkreten worden

niet meer gehoord

van de meest noodlijdenden

nee……er is ingezet op

angst, en dat wordt nog

even volgehouden.

Maar de grootste tegenbeweging

is er al,

de één zal de straat

op gaan in protest,

de anders zal brieven schrijven

de ander zal zieken blijven

verzorgen tot het bittere eind,

de anders zal zijn hand

uitsteken naar de ander die

het even niet meer weet,

bijna allemaal

doen we iets op

dit moment, we doen

allemaal iets om te verlichten

om elkaar te dragen,

om elkaars lichtpunt te zijn…..

En dát heeft een naam,

Liefde,

en kan niet gebroken of

gestopt worden door regels,

door straffen,

door angst- en haatzaaierij

of wat dan ook.

Die beweging is er wereldwijd,

en dat bezorgt angst bij

degene die geen mededogen voelen

angst omdat deze kracht

zo sterk is,

zoveel kracht heeft,

en tegelijkertijd

zo ongrijpbaar is……

Probeer met elkaar in kalmte

te blijven, te doen voor die ander

of voor jezelf wat goed voelt

waarvan je weet dat het op

dit moment nodig is.

En ook als je het even niet

meer weet, het niet meer aankan,

er is ergens ter wereld

iemand die aan je denkt,

een kaars voor je brandt,

die je voorziet van kracht.

Het wereld-wijde-web

staat niet op een computer

maar is een onzichtbaar maar

o zo voelbaar netwerk

gesponnen van liefde en

compassie.

Voor Moeder Aarde én al

haar bewoners……

en dat zal ons naar onze volgende

fase als mensheid dragen.

Kijk, en voel, want ook jouw

draadje zit verweven in

het web.

En sluit niemand uit,

iedereen mag mee doen!

Ongeacht kleur, ras, geloof,

geslacht, paspoort....

Ik wens je een heerlijke dag

Ada

mandala: Flower of Life

We moesten wel omhoog kijken

 

Ik bedacht me vandaag

dat het Universum

misschien wel die

2 planeten even zó dichtbij

onze Aarde heeft gezet,

zodat zelfs de meest

niet geïnteresseerde

wel omhoog moest kijken.

Om het heldere licht

te laten aanschouwen

om het wonder van het

Universum te laten doordringen

om te laten weten dat er

zoveel meer is tussen

Hemel en Aarde.

Luid en duidelijk

aan de hemel te zien.

En dat het Noorderlicht

nog even een heerlijke

toevoeging was in die

Hemelse sferen.

Met het hele kleurenpalet

wat de Aarde overstroomde.

Zodat we met elkaar wel

omhoog móésten kijken!

Om de verwondering te voelen

om de magie te ondergaan

om de vraag te stellen

wat is er gaande in ons

Heelal.

En om ons te laten

beseffen dat het grootse

wat om ons heen is,

zoveel groter is dan we

kunnen bevatten.

Daar moest ik vandaag aan denken.

Terwijl de Engelenpoorten

wagenwijd opengezet werden.

Laat de magie je overstromen

laat het maar gebeuren

geef je over.

Stroom mee op een energie

die zoveel groter is

dan wij weten!

Ada

Onder de sterrenhemel

 

Gisteravond laat

staand onder een

immens aantal sterren

die straalden en

twinkelden,

en de bijna ronde maan,

voelde ik de intensheid

van het Leven.

Moest denken aan al

onze voor-moeders,

én voor-vaders,

die ook tijden hebben gekend

van leed, van onmacht,

van strijd, van oneerlijkheid.

Maar die tóch een uitweg

hebben gevonden, met elkaar

om te overleven, om door

te gaan, om te strijden

ergens diep van binnen

de wil vonden om door te gaan.

Levensdrang en levensmoed

horen bij het leven

anders was de mensheid al lang

verdwenen van Moeder Aarde.

In lang vervlogen tijden was

de strijd die anderen voerden

bijna niet zichtbaar,

alleen van mensen dichtbij,

nú zien wij als mensheid

de Levensdrang en -moed

van al onze mede-wereldbewoners.

Vanuit alle hoeken en gaten

wereldwijd komen beelden

die ons laten zien, dat we vechten

voor vrijheid!

Laat dat tot je doordringen,

hoe bevoorrecht wij zijn,

om te wéten dat we met zovelen

zijn, die strijden voor vrijheid.

En wanneer je dan daar de

'hartsverbinding' aan toevoegt

dan is de cirkel rond.

Omdat wij mensen, in staat zijn

te verbinden vanuit ons hart,

om de ander, waar dan ook ter

wereld te laten voelen dat

zij/hij niet alleen staat.

Staand onder de twinkelende

sterren en sprankelende maan,

én met als achtergrondgeluid

van de roepende fazant

(ja zelfs in het donker)

voelde ik me zó dankbaar,

zó verbonden met de wereld,

maar ook zó verbonden met

al onze voor-ouders,

want zij hebben door hun

Levensdrang en -moed

ervoor gezorgd

dat wij nog steeds van al

deze schoonheid mogen genieten.

Verbind je vandaag vanuit je hart

met elkaar, op afstand, met

als doel, te strijden voor vrijheid!

Ik wens je een heerlijke dag

Ada

mandala: "Bos in Maanlicht"

tekst plaatste ik al eerder (wel iets aangepast)

teken je mee nieuwsbrief februari/maart is verstuurd

 

Teken je Mee project

Zojuist de nieuwsbrief voor februari/maart

weer verstuurd aan iedereen die

de vorige keer ook meedeed.

En zo leuk, deze keer, met gastontwerper

Fabian, onze kleinzoon. Met een prachtig

onderwerp dit keer.........

wat er de vorige keer met elkaar werd getekend, vind je hier