Een hemel vol Engelen

Een hemel vol Engelen

Overal rondom ons zijn ze aanwezig,
Wakend, beschermend, koesterend, dragend, troostend…

Maar ons leven en denken zijn zó vol
Dat de Engelen vaak niet worden opgemerkt……
Wij hollen voort, ons geluk achterna.

Maar wanneer we even stil zouden staan
De moeite zouden nemen om te luisteren, te voelen
En dán zouden vragen….
Dan gebeuren de wonderen,
Die gevoeld worden, die herkend worden…….
En wanneer je eenmaal wéét dat ze er zijn…….laat je ze niet meer gaan……

Een hemel vol Engelen
Overal rondom ons zijn ze aanwezig…….

tekst: Ada Bouman

mandala: Engelen rondom ons

Herfst mandala vakantie doe-boek

Afgelopen zomer maakte ik al een zomer vakantie-doe-boek......waarin verschillende technieken verwerkt in filmpjes te zien waren.
Met zoveel verscheidenheid aan manieren om dingen te verwerken in o.a. mandala's.
Nu de herfst is aangebroken, en de tijd van 'het naar binnen keren' weer is aangebroken, heb ik opnieuw wat technieken voor jullie bij elkaar gezet, met (hopelijk) voor ieder wat wils: geometrie, gemstones en het prachtige dotwerk.



Heel veel plezier met het uitvinden wat jij leuk vindt.

0-0-0-0-0-0-0

Een filmpje over hoe je dots kunt maken en hoe bewerk je een penseel om hier goed mee te kunnen dotten vind je hier:

foto gevonden op internet, maker onbekend

hier vind je een filmpje over een combinatie van mandala, zentangle en dotten

een filmpje over het maken van een herfst-dromenvanger………..supermooi vind je hier:

dit filmpje deelde ik al eerder van Elspeth McLean…..een tovenares in dotten én kleuren, je vindt m hier:

voor de liefhebbers van strakke geometrie vond ik deze werkelijk geweldige uitleg van Dearing Wang, deze vind hier:

en de laatste…..het tekenen van een Mermaid gemstone………zo mooi, deze vind je hier:







Wil je nog eens kijken wat er in het zomer vakantie doe-boek stond? Je kunt t hier vinden.

Ik wens je een heerlijke herfst......met veel creativiteit....

Sterrenregen

Misschien………

in de komende donkere herfstnacht………

kun je ze zien vallen……

de sterren…….magie in de nacht…..kijk je mee?

Zo mooi wanneer je dat wonder ziet……..

en nu maar hopen dat er niet te veel wolken zijn………

Wiebelweer....

Oh herken je dit? Het gevoel van er klopt iets niet? Het voelt zo tegenstrijdig?
Terwijl ik in de tuin aan t werk ben (toch maar weer onkruid trekken tussen de hortensia’s) , kijkt er gezellig een zonnebloem vanuit de tuin van de buurvrouw mee…….half oktober………..liever even niet in de zon aan t werk, toch maar eerst in de

schaduw werken…..puf het is zó warm in de zon! Ik noem dit in gedachten altijd 'wiebelweer'....

Het is niet te geloven deze zomerse herfstdagen……geloof me maar dat ik er heus wel van geniet, maar ik was juist al helemaal op de herfst ingesteld. Mijn teennagels waar in de zomer altijd een donkere paarse kleur op zit……..ik heb het er weken geleden af gehaald….omdat, dacht ik, buiten lopen op blote voeten, oh dat is voorbij. Nou gister liep ik hier heerlijk op blote pootjes op het terras hoor. De topjes, korte broeken en slippers, het kan allemaal weer uit de kast, en zo gekleed fietsen hier de mensen ook voorbij.

Dus ja, ik geniet er echt wel van, maar mijn gevoel wil wat anders……..kaarsen, knapperend houtvuur, gierende storm, kletterende regen tegen t raam……en ik wil intussen ook aan de slag met het tekenen van kersttaferelen……maar ik wil daar wel een bepaald gevoel bij hebben. Maar zolang de zonnebloem van de buurvrouw nog steeds haar koppie naar de zon draait, blijft het zomerse gevoel. Zó fijn voor iedereen die nu herfstvakantie heeft……..terwijl ik stiekem, voor mezelf, hoop dat nu de herfst toch wel echt mag beginnen. Kan ik met die kersttaferelen beginnen……

Ik wens je een heerlijke herfstdag…..of moet ik zeggen zomerse herfstdag……..

Maantje gluurt, maantje tuurt....en over dingen die altijd zullen blijven bestaan......

Oh het is alsof de tijd stil heeft gestaan.

Het liedje "Maantje gluurt, maantje tuurt....", wordt bij het naar bed gaan meegezongen door 'onze' tweeling, zo lief en schattig, 3 jaar intussen, wanneer ik ze naar bed breng......het doet me denken aan toen ikzelf zo klein humpie was, en mijn moeder dit voor mij zong........en later toen ikzelf moeder was, zingend voor ons kleine meisje......

Het kan me dan zó ontroeren, omdat hier een herinnering gemaakt wordt......hoe dankbaar kun je dan zijn. De herinnering aan vroeger, aan mijn moeder, hoe mooi ze kon voorlezen.....ik weet nog, ik kon niet ophouden om naar haar mond te kijken, hoe haar mond al die prachtige woorden vormden.....zo lief........

En er wordt niet alleen gezongen, maar natuurlijk wordt er ook voorgelezen....uit het grote dikke Jip en Janneke boek (omdat de tweeling Tristan en Jojanneke heten, maken we er graag woordgrapjes over) en nog steeds zijn de verhaaltjes over die 2 kleine ondeugden  zo leuk (al verander ik wel eens een woord, want soms is het wel heel gedateerd), maar de charme van die 2 is nog steeds even groot als vroeger. Wanneer ik soms schaterlachend zit te vertellen over het kattenkwaad wat die 2 uithalen, wordt er geroepen: Oma niet lachen!!!! haha......dan moet ik nog harder lachen......oma wordt gewoon tot de orde geroepen..... dat kan niet hoor, oma hou op!!

Ik hoop van harte dat jullie allemaal ook van zulke lieflijke herinneringen hebben......en dan hoop ik ook dat jullie ze door kunnen geven, aan eigen kinderen of kleinkinderen, of aan oppas- of bijvoorbeeld buurkindjes, want herinneringen aan liedjes of verhaaltjes, ze zijn zo dierbaar.....en weet je, ze worden ook niet meer vergeten.......

Maantje tuurt, maantje gluurt
al door de venster-ruiten.
’t Is alsof hij ons zeggen wil:
’t Is in de kamer zo stil, zo stil…
Zijn de kinderen al naar bed
of lopen ze nu nog buiten?
Zijn de kinderen al naar bed
of lopen ze nu nog buiten?

Lieve maan, kijk ‘r es aan
ze liggen allang in de veren.
Mooi, zegt maantje en lacht en lacht
‘k wens jullie allen een goede nacht.
Morgen komt er een nieuwe dag
van spelen en van leren,
morgen komt er een nieuwe dag
van spelen en van leren

Ik wens jullie een heerlijke nieuwe dag!

Brievenbus......

Deze week stond ik met post voor ‘onze’ Reutumse brievenbus…….dicht, afgesloten! Oh ja, we hadden bericht gekregen dat deze brievenbus zou verdwijnen……..en dan ineens zit er een ‘vuurwerkluikje’ voor zodat hij niet meer gebruikt kan worden. Om over een poosje helemaal weggehaald te worden. Een lege plek in het dorp, deze bus staat tegenover ons huis, oh en er stopten zó vaak auto’s of fietsers, of wandelaars….om hun brieven of kaarten te posten…….

Post……..wie schrijft er nog een brief tegenwoordig. Op mooi papier met een mooie pen, of wie verstuurt er nog een kaart, voor een verjaardag, voor deelname of zomaar. En volgens mij vindt iedereen het geweldig om een kaart in zijn bus te vinden…….omdat je weet…..iemand nam de moeite om even voor me te gaan zitten, te schrijven én om de kaart bij de brievenbus te brengen.

Zelf ben ik dol op kaarten versturen…..regelmatig gaan ze ‘op de bus’, met uiteenlopende redenen. Maar….ik vind het ook geweldig om ‘zomaar’ een kaart van iemand te ontvangen….om haastig de envelop open maken (aan het handschrift kun je vaak al zien wie er schreef)….uiteindelijk wie vind het NIET leuk om een kaart te krijgen?…..ik denk dat iedereen het geweldig vindt om persoonlijke post te krijgen. Gelukkig ben ik het bezit van een paar lieverds in mijn omgeving die wel eens schrijven, niet per mail, maar zalig per post……laat die postduif maar vliegen…..

Deze tekening maakte ik ook om per post te versturen……de persoonlijke noot zit er ook helemaal in verwerkt……de ontvangster zal direct herkennen waarom…..hij ligt nu nog te drogen op de tafel…..morgen of overmorgen loop ik naar de brievenbus…….nee niet hier meer tegenover ons huis……..maar een stukje verder het dorp in…..och dat is ook wel fijn, een ouderwets loopje naar de brievenbus…….zo in de avonduren…….onder de sterren……..

Ik wens je nog een heerlijke dinsdag……..

It's important to go out alone.......

It is very important to go out alone, to sit under a tree —
not with a book, not with a companion, but by yourself —
and observe the falling of a leaf, hear the lapping of the water,
the fishermen’s song, watch the flight of a bird,
and of your own thoughts as they chase each other across the space of your mind.

If you are able to be alone and watch these things,
then you will discover extraordinary riches which no government can tax,
no human agency can corrupt, and which can never be destroyed."

Jiddu Krishnamurti
mandala: Elfenrust