Durf je écht?

 

Durf je écht

stil te zijn,

bij jezelf

naar binnen te kijken

om te zien wat er écht gaande is.

Durf te écht

jezelf te realiseren dat na

deze periode de wereld er écht

anders uit zal zien.

Durf je écht

te zien dat onze maatschappij

verandering nodig had

dat het zo niet door kon gaan.

Durf je écht hierover na te denken?

Want merk je óók

dat de Zon meer kracht heeft en

de sterren helderder stralen dan ooit tevoren?

Merk je óók

dat de vogels hun eigen stem weer horen

jubelend de avond ingaan

en in de ochtend de eersten zijn die je wekken?

Merk je óók

dat Moeder Aarde zachtjes

zucht van Verlichting

ze blij is met de steun en kracht

van de talloze Lichtwerkers en -wezens

die om haar bekommerd zijn.

Weet je....

wat deze weg ook zal brengen,

het stond allemaal in de sterren geschreven

velen wisten en voelden het

en hebben de handen ineengeslagen.

En de handen zullen ook ineengeslagen blijven

op het vervolg van deze weg,

want deze weg lopen we samen,

een ontdekkingsreis,

een reis op een onbekend pad,

waar de bestemming van bekend is,

een nieuwe Aarde!

Maar ......

durf jij écht naar jezelf te kijken?

Ik wens je een heerlijke dag.

Ada

Intens

 

Intens voelen we de veranderingen

die gaande zijn op Moeder Aarde.

Zo veel mensen die zich gaan realiseren

dat het anders moet.

Dat we gewoon niet anders meer kunnen.

Dat Moeder Aarde bezig is met het

'schudden van haar veren'.

En wij, als mensheid,

daarin mee moeten gaan.

Dit proces is zo intens, zo groots,

wij als mensen kunnen

alleen maar mee drijven

op de energie die nu stroomt.

Wij mogen ons Licht en Liefde sturen

naar alles en iedereen

die op ons pad komt,

dat is waarom wij met elkaar hier zijn,

op dit moment op Aarde.

Meer hoeft niet!

Om Moeder Aarde te ondersteunen.

Zodat zij haar werk kan doen,

haar weg kan vervolgen.

En iedereen zal het

intense, de grootsheid voelen.

Overal en iedereen.

Voel en kijk maar om je heen.

Ga vol overgave en

vol vertrouwen je weg,

laat je liefdevolle Licht schijnen,

zodat je niet alleen je eigen pad

maar dat ook van de ander verlicht,

en dat alles zal Moeder Aarde

dragen in haar grootse proces

waar ze nu mee bezig is.

Ik wens je een heerlijke dag.

Ada

mandala: "Ik ben Vrede"

Zijn we écht zover afgedreven?

 

Zijn we écht zover van

ons menselijk instinct afgedreven?

Zijn we écht vergeten hoe het

voelt als een bewering niet klopt

of wanneer je voorgelogen wordt!

Of wanneer iemand met sprankeling

een echte waarheid laat zien?

Zijn we met elkaar écht

zo ver van ons menselijk instinct afgedreven?

Als je nekharen overeind gaan staan,

wanneer je misselijk wordt bij het lezen van iets

of iets hoort waar je hart een sprong van maakt.

Zijn we het écht vergeten?

Dat we over een prachtig

menselijk instinct beschikken?

Ik in ieder geval niet,

ik vertrouw er blindelings op.

Mijn gevoel heeft me nooit in

de steek gelaten.

Ook al verklaarde iedereen

me voor gek, lieten ze me vallen,

ik blijf achter mezelf staan.

Niet altijd gemakkelijk

maar mezelf verloochenen, nee.

Wanneer dieren onraad voelen

kun je het zien, ze worden onrustig,

ze nemen elkaar

mee op sleeptouw,

wil er één écht niet mee,

blijft ie achter, zonder pardon.

Er wordt door de groep voor

overleving gezorgd.

Zo gebeurt het nu ook,

zoveel mensen die wachten op de anderen

of ze willen volgen, ze blijven roepen,

omdat ze onraad voelen, omdat ze wéten

dat het niet goed is wat gebeurd.

Als we blijven in deze oude wereld

waar leugen en bedrog overheerst

waar angst gezaaid wordt.

En ja, de wegen zijn zich nu al aan

het scheiden, velen zullen achter blijven.

Zij voeden zich met angst, angst om

de waarheid onder ogen te zien,

en angst is, zoals ons de geschiedenis

heeft geleerd een hele slechte

raadgever.

Mijn vraag!

Luister naar je instinct,

luister naar je gevoel

durf daarop te vertrouwen,

kijk wat er om je heen gebeurt,

als je het dan écht niet snapt,

blijf je achter in je angst.

Dat is nou juist niet de bedoeling

want het zou samen moeten zijn,

maar toch, iedereen heeft

daarin een vrije keus.

Wij zijn al op pad gegaan,

samen met heel veel anderen,

die wel op hun instinct vertrouwen

en dat samen voelt goed,

gelijkgestemden,

omdat we het samen zullen gaan klaren.

Ik wens je een heerlijke dag.

Ada

mandala: "In Harmonie"

(tekst plaatste ik al eerder

maar nog steeds actueel)

Blijf je wel alert?

 

Blijf je wel opletten?

Blijf je wel alert?

Blijf je wel heel dicht bij je gevoel?

Wanneer straks het gevoel

van euforie zal overheersen

omdat stappen worden ondernomen

om het juk wat te verlichten,

dan is het juist zaak om goed te

blijven voelen.

Zoveel stappen zijn de afgelopen

jaren zo doelbewust gemaakt

om mensen op het 'verkeerde'

been te zetten,

iedere keer wandelden zovelen

met open ogen de vrijheid in,

terwijl het helemaal geen vrijheid

was, maar een weloverwogen stap

voor misleiding.

Mijn grote wens is, dat zoveel

mensen de ogen wagenwijd open

hebben, dat ze

geleerd hebben dat hun

intuïtie heel goed was.

Twijfel je er nu niet meer aan?

Aan je onderbuikgevoel,

aan je eigen waarneming?

Is dat de grote les die we hebben

mogen leren de afgelopen tijd?

Ik hoop het zo.......

want dan kunnen we écht voorwaarts

naar de vrijheid, waar de mensheid

zo naar verlangt.

Blijf je opletten?

Blijf je alert?

Blijf je dicht bij je eigen gevoel?

Want je intuïtie is je beste raadgever.

Ik wens je een heerlijke dag

Ada

mandala: "Flower of Life" - Het Licht

Hoe gaan we verder?

 

Hoe gaan we de weg weer 

naar de ander vinden?

De verdeeldheid die

gezaaid is, en waar door

sommigen gretig gebruik

van is gemaakt,

hoe gaan we dat 

weer lijmen?

Bij elkaar brengen?

In relaties zie ik 

soms de diepe kloof van

het niet willen begrijpen

van het niet willen luisteren

waar de compassie 

volledig is weggeslagen.

Hoe gaan we dat herstellen?

Want zoveel mensen zijn

beschadigd, 

soms diep beschadigd.

We kunnen straks echt

niet de schouders ophalen

en net doen of er niets

gebeurd is,

nee, de kloof zal gedicht

moeten worden.

Nu zijn we nog in de

overlevingsmodus,

maar moeten we wel na

gaan denken, hoe we straks

als de storm is gaan liggen

de draad weer op pakken

in relatie met en naar de ander.....

Willen we dat nog wel.

Of is het echt over en uit.

Zal het nog te overbruggen zijn?

Ja, ik denk en hoop het wel.

De weg zal lang zijn,

maar compassie,

luisteren,

met elkaar praten

dat zal de uitweg zijn.

Ik hoop dat de handen

ineen geslagen kunnen worden

er een warme omhelzing zal

zijn, een schouderklop,

een liefdevol samenzijn....

het verleden niet vergeten

maar er wel van geleerd hebben

dát is mijn hoop,

voor iedereen,

om de weg naar elkaar 

hoe anders denkend dan ook

weer te kunnen vinden.

Ik wens je een fijne avond

Ada

Verzonden!

 

Zojuist de nieuwe Teken-je-Mee opzet gestuurd

aan iedereen die bij de vorige ook meedeed.

Met als thema "Zachtheid" dat, wat wij als mensheid

nodig hebben.

hier vind je alle inzendingen van de vorige keer

er is zoveel inspiratie te zien!

We balanceren

 

Want weet je,

we balanceren voortdurend,

de hele dag (en nacht) door,

tussen het hier en nu,

maar ook het verleden

en de toekomst.

Er gaat zoveel energie

mee gepaard,

met het steeds schakelen

tussen alle tijdlijnen.

Daarom zijn we bijna

doorlopend moe.

Moe van het verwerken,

moe van het Nu,

en stevig in je schoenen

blijven staan bij het

dromen van wát je

wilt gaan doen

in de toekomst.

Neem tijd voor jezelf

rust uit,

eet wat goed voor jou is,

probeer soms wat afstand

te nemen van alle informatie

die op je afgevuurd wordt.

Trek je wandelschoenen aan

of visualiseer je wandeling

(werkt ook uitstekend)

of wat dan ook waar je blij van

wordt en waardoor je je

verbindt met de natuur.

Op deze manier,

verwerk je alle tijdlijnen

en loop je steeds vaker

je eigen pad,

op weg naar de toekomst

die je zelf op je netvlies zet.

Maar eerst, rust goed uit,

zorg goed voor jezelf.

Ik wens je een heerlijke dag

Ada

mandala: "Aarde"