De wereld is in turbulentie

 

Laten we proberen met

elkaar in zachtheid te blijven.

Ondanks de verschrikkelijke

beelden en woorden

die nu in heftigheid voorbijkomen.

De wereld is in turbulentie.

Een ongekende zelfs.

Een moment in de tijd

waar ieder het anders voelt,

waar ieder een andere beleving heeft.

De grote harde woorden die geroepen

worden, zijn gebaseerd op angst.

Angst voor het onbekende,

angst voor verlies,

angst voor verandering.

En ja, het is goed om bewust te zijn

Dat er hele grote machten aan

Het trekken en duwen zijn.

Het gevecht tussen Licht en Donker.

Wat al zo lang gaande is,

En nu naar zijn eindpunt gaat.

Harde haatwoorden roepen helpt niet.

Zelfs niet bij de meest gruwelijke beslissingen

nee het brengt alleen maar nóg meer

haat en gruwel naar boven

En blijven we in een continue cirkel

de cirkel die we nu mogen doorbreken.

Observeer en voel

kijk wat er gebeurt.

Door alle verschrikkelijkheden

gaan mensen misschien allemaal nadenken

en gaan voelen over wat er gaande is

in onze wereld.

Mensen worden bewust!

Dat kan alleen maar op deze

manier worden bewerkstelligd.

Door de harde werkelijkheid

te laten zien.

Maar probeer wel in zachtheid

te kijken naar wat gebeurt.

Vreselijke woorden roepen

helpt echt niet.

Niet voor jezelf maar

ook zeker niet voor de ander.

Wanneer je verzachting brengt

kan er rust komen,

brengt het harmonie.

Zelfs als je gruwelt en niet begrijpt,

ook de ander speelt een rol in

het spel wat Leven heet.

Het betekent ook niet dat

je je mond moet houden,

nee benoem dingen,

praat erover, deel met de ander

maar probeer het zoveel in

zachtheid te doen,

doorbreek de cirkel van

hardheid.

Ik wens je een heerlijke zachte dag.

Ada

(steeds mag ik me deze woorden herinneren

die ik al eerder schreef, zachtheid,

en wat is het moeilijk, maar oh zo nodig,

ik mag blijven oefenen, ieder moment weer)

tekening: "Mijn Gids"

Sta op, nú!

 

Dé tijd om op te staan is nu gekomen!

Niet meer in veiligheid wegkruipen

maar ronduit openhartig vertellen

hoe dingen voor je voelen,

hoe jij ze ziet.

Niet meer denken, het waait wel over,

zo ver komt het niet.

Het is al veel te ver gekomen!

De stormwind heeft al veel te lang geraasd.

Vertel in alle rust hoe jij het ziet,

hoe jij het ervaart, dat mag, ieder mens

mag gehoord horen, je stem

daar mag naar geluisterd worden.

Want de wereld kan alleen doorgang vinden

wanneer we allemaal uit onze comfort-zone komen

openhartig spreken, zodat de ander

jouw visie te horen krijgt.

Of degene er iets mee doet, dat is aan de ander

maar wanneer je maar blijft zwijgen,

stem je toe, in de waanzin die nu heerst.

Een keus moet gemaakt worden, en snel,

straks is de keus er niet meer,

wordt er gewoon voor jou bepaalt,

En zal je toe moeten zien, hoe anderen

in vrijheid en blijheid hun weg lopen,

wil je met al die anderen op pad,

dan zal je moeten spreken,

je moeten uiten,

weg uit die comfort-zone,

daar is geen plek meer voor.

De tijd om op te staan is nú gekomen.

Loop je mee?

Doe het in ieder geval voor de (klein)kinderen!

ik wens je een heerlijke dag

Ada

mandala: "Vrijheid"

Draaikolk

 

Wat mijn vader me leerde over draaikolken.

Wij zijn allemaal in een draaikolk gekomen

één die lijkt loodrecht naar beneden te gaan,

het voelt of we rechtstreeks

de afgrond in getrokken worden

we niets meer hebben om ons aan

vast te houden, de grip kwijt zijn.

Dat is denk ik juist de bedoeling van deze tijd

om alles te laten gaan zoals het ooit geweest is

omdat de vroegere tijd waarin we nog maar

zo kort geleden leefden nooit meer komt,

omdat het allemaal zo anders gaat worden.

De draaikolk zorgt ervoor dat je ook niets

meer kunt vasthouden, je wordt gedwongen

te laten gaan, dat wat ooit was.

Als meisje groeide ik op aan één van de

drukste rivieren in Nederland, de Merwede,

waar grote vrachtschepen de hele dag

af en aan voeren, maar ook een rivier

met zoveel kribben, waar de verraderlijkheid

van de draaikolken was.

Ik leerde van mijn vader, dat áls ik zwemmend

in zo'n draaikolk terechtkwam, ik mezelf mee

moest laten gaan, helemaal diep naar de bedding

van de rivier.

En als ik dan grond voelde, me dan moest afzetten,

zodat ik als het ware omhoog zou schieten de

draaikolk uit, en dan zo zou kunnen wegzwemmen.

Moet juist in deze dagen vaak aan zijn woorden

denken, omdat we als mensheid allemaal in die

draaikolk van het leven terecht zijn gekomen.

Eerst naar de diepte van de kolk, hoe lastig het ook is,

om daarna als een pijl uit een boog omhoog te

schieten, en je hoofd boven water krijgen.

Om vol verwondering naar de nieuwe wereld te kijken

met allemaal reizigers die net uit de draaikolk

omhoog zijn gekomen.

Moe, verfrist, verwonderd en blij.

Ik wens je een heerlijke dag.

Ada

een mandala des levens

foto van heel lang geleden......moi, als klein meisje, die

met haar voetjes het water van de rivier mocht

voelen, en die later een enorme waterrat werd...

Door alle chaos heen

 

Probeer het goede te blijven zien,

door alle chaos heen.

De zonnestralen,

de glimlach op een gezicht,

de arm om je heen,

de vriendelijke woorden,

het groen in de bomen

de helpende hand,

het samen eten,

het luisteren naar elkaar,

de uitnodiging,

het dansen in de kamer.

Het opbeurende gebaar,

de schaterlach van een kind,

het onverwachtse vrolijke gevoel,

Moeder Aarde die voor ons zorgt,

de blijheid van een dier,

wind die zachtjes blaast,

een regenboog die de hemel kleurt,

de merel met zijn avondlied,

de geur van vers brood……

en nog zoveel,

zoveel meer moois op deze

prachtige planeet,

met zoveel prachtige mensen,

zoveel liefde,

zoveel goedheid.

Het is er namelijk wél,

naast al het lelijke,

het boze,

het verfoeilijke.

Soms voelt het als onmacht

tegen de stroom in roeien.

Maar laat er altijd hoop blijven,

hoop dat het goede gaat winnen.

Want dat gáát winnen.

Begin bij jezelf,

Begin met liefde uit te zenden,

Het ‘kleine’ goede te doen,

Op welke manier dan ook…..

Blijf positief,

blijf het proberen.

Samen,

met elkaar brengen we het

Licht terug op Moeder Aarde….

Help haar,

help elkaar

doe mee,

met heel je hart.

Draag elkaar!

ik wens je een heerlijke dag

Ada

mandala: "Vlierbes elf"

Helderblauwe kleuren

 

Het begon allemaal met de

helderblauwe kleuren van Aartsengel

Michaël, ze vertellen over de steun,

de kracht van

het mogen loslaten van zoveel.

De krachtige liefdevolle beschermer,

die nu, aangeroepen wordt,

nu de mensheid

de liefdevolle kracht zo nodig heeft.

Een mensheid op drift,

op zoek naar houvast,

omdat zoveel weggeslagen wordt

omdat de nieuwe wereld moet

verschijnen, in volle glorie.

Het kan niet anders meer……

Tijdens het kleuren ontstond ze,

kroop ze als het ware het papier op,

met fragiele vleugels,

maar met zo’n kracht,

zo’n aanwezigheid,

een kleine mestkever.

Ik werd zo blij van haar,

en zocht naar de woorden die

ze wilde vertellen, over haar symboliek…..

Ik vond de beschrijving van

mestkever of scarabee

ze vertelt in haar symboliek

over de schepping, voortplanting

wijsheid, vernieuwing, wederopstanding

en onsterfelijkheid.

En zo kwam het samen, de krachtkleuren

van een Aartsengel, en de symboliek

van een kleine kever……

wat een hoop, wat een belofte,

zó nodig voor de mensheid,

zo intens, de blijheid

het weder opstaan……..

en ik......ik plukte van de laatste

bloemen van de Lathyrus,

die hier de hele zomer bloeiden,

ik heb ze bij elkaar gelegd,

de kleine kever met de kleuren

van Michaël én de bloemen....

zo'n liefdevol gezicht,

alles valt samen.

ik wens je een heerlijke avond

Ada

Nogmaals het Slakkenhuis

 

In deze verwarrende wereld, tot jezelf komen.

Naar binnen keren, naar je eigen kern.

Met kleurpotloden, een liniaal, en een passer.

Ik deelde dit al lang geleden in 2017.

Maar nog steeds zó wonderschoon.

In alle eenvoud, zo'n heerlijke opzet.

Het Slakkenhuis

De opzet staat erbij, je kunt gelijk aan de slag.

hier de uitleg

Menselijk instinct

 

Zijn we écht zover van

ons menselijk instinct afgedreven?

Zijn we écht vergeten hoe het

voelt als een bewering niet klopt

of wanneer je voorgelogen wordt!

Of wanneer iemand met sprankeling

een echte waarheid laat zien?

Zijn we het met elkaar écht

zo ver van ons menselijk instinct afgedreven?

Als je nekharen overeind gaan staan,

wanneer je misselijk wordt bij het lezen van iets

of iets hoort waar je hart een sprong van maakt.

Zijn we het écht vergeten?

Dat we over een prachtig

menselijk instinct beschikken?

Ik in ieder geval niet,

ik vertrouw er blindelings op.

Mijn gevoel heeft me nooit in

de steek gelaten.

Ook al verklaarde iedereen

me voor gek, lieten ze me vallen,

ik blijf achter mezelf staan.

Niet altijd gemakkelijk

maar mezelf verloochenen, nee.

Wanneer dieren onraad voelen

kun je het zien, ze worden onrustig,

ze nemen elkaar

mee op sleeptouw,

wil er één écht niet mee,

blijft ie achter, zonder pardon.

Er wordt door de groep voor

overleving gezorgd.

Zo gebeurt het nu ook,

zoveel mensen die wachten op de anderen

of ze willen volgen, ze blijven roepen,

omdat ze onraad voelen, omdat ze wéten

dat het niet goed is wat gebeurd.

Wanneer we blijven in deze oude wereld

waar leugen en bedrog overheerst

waar angst gezaaid wordt.

En ja, de wegen zijn zich nu al aan

het scheiden, velen zullen achter blijven.

Zij voeden zich met angst, angst om

de waarheid onder ogen te zien,

en angst is, zoals ons de geschiedenis

heeft geleerd een hele slechte

raadgever.

Mijn vraag!

Luister naar je instinct,

luister naar je gevoel

durf daarop te vertrouwen,

kijk wat er om je heen gebeurt,

als je het dan écht niet snapt,

blijf je achter in je angst.

Dat is nou juist niet de bedoeling

want het zou samen moeten zijn,

maar toch, iedereen heeft

daarin een vrije keus.

Wij zijn al op pad gegaan,

samen met heel veel anderen,

die wel op hun instinct vertrouwen

en dat samen voelt goed,

gelijkgestemden,

omdat we het samen zullen gaan klaren.

Ik wens je een heerlijke dag.

Ada

Vredemandala Chamuël