Regenbogen strooien vanuit mijn hart.....

Pieterman en ik reizen soms wat af. Doorkruisen half Nederland om dierbaren op te zoeken óf soms weer om hele andere zaken. Maar gisteren keerden we terug uit Zweden. We hebben daar een heerlijke week in 'ons' bos gewoond, op een voor ons zó'n magische plek. Waar de stilte soms nog gehoord kan worden. Maar waar tegelijkertijd de bossen soms zo'n lawaai kunnen maken dat je wel eens denkt dat er een vrachtwagen voorbij dendert (gebeurt bijna nooit aan ons stille weggetje). Als de bomen zo'n zingend geluid maken moet me ook altijd denken aan de titel van een boek van Margit Söderholm - "Eeuwig zingen de Bossen".....wat ik als jong meisje las (lees verslond), en blijkbaar daar de liefde opvatte voor het Zweedse leven. 

En al jarenlang maak ik tijdens die lange autoritten gebruik om wat regenbogen rond te strooien. De meeste kilometers zit mijn lieverd achter het stuur, en wanneer hij rijdt stuur ik soms een tijdje wat regenbogen naar passagiers of bestuurders van auto's die voorbijrijden. Vanuit mijn hart laat ik een flinterdun liefdevol regenboogje overwaaien naar de ander. Want ik denk dat ieder mens wel wat vriendelijkheid en aardigheid kan gebruiken. Als ik soms al die gezichten zie achter de ramen van de auto's, dan denk ik weleens: "daar wordt wat afgetobd" (terwijl dat misschien helemaal niet zo is......vul ik zelf in........).

En nee ik vind het geen inbreuk op iemands zijn, want als hij/zij niet openstaat voor deze regenbogen komen ze gewoon niet aan. Blijven ze gewoon in de lucht hangen totdat iemand anders ze 'opvangt'. Want mijn gevoel is dat alles wat eerlijk en oprecht vanuit een hart verstuurd wordt, komt aan bij de ander, en altijd ten goede (voor de ander). Het kost mij helemaal niets, alleen een klein beetje bewustzijn, de visualisatie van een regenboog.........meer niet.

Kijk en zo vul ik de uren die we saampjes in de auto langs "Gods wegen" rijden......en nee niet als ik alleen achter het stuur zit, dan concentreer ik op het overige verkeer, want ik wil wel veilig thuiskomen (misschien stuurt er dan wel iemand anders een klein regenboogje mijn kant op)....

Ik wens jullie allemaal een heerlijke zaterdag........met her en der wat zonnestralen.......met misschien zelfs wel een kleine regenboog........

Pinterest .....en over universele taal

Sinds een tijdje 'zit' ik op Pinterest. Omdat ik er nogal eens over hoorde, ben ik toch eens gaan kijken. Tja, en als je dat gaat doen, kan ik zeggen, kom je nóg meer tijd tekort, dan ben je verkocht. Wat een overdaad aan prachtige informatie. Wat een creativiteit....van over de hele wereld.  Op werkelijk elk gebied kun je de meest bijzondere dingen tegenkomen.

Ik heb een paar 'borden' gemaakt.........daar staan alleen dingen op, waarvan mijn systeem zegt wauw! Daar wil ik nog eens iets mee. En ik heb er ook eigen mandala's staan...........weer ter inspiratie voor anderen. Bijzonder om te zien dat ineens dingen wereldwijd gaan. Natuurlijk dat weet je maar als ik zie dat mensen uit Japan of China, of Rusland mijn mandala's bewaren, dát vind ik bijzonder.

Zo zie je ook dat beelden universeel zijn, je hebt er geen woorden (of vertalingen) voor nodig, maar beelden spreken tot het hart. Zoals alle mandala's die ik maak, vanuit mijn hart, vanuit mijn ziel komen, en blijkbaar wordt dat 'gelezen' door anderen. Ik zeg altijd, als er bij het zien van dingen kippenvel komt, nou dan raakt het, tot in het diepste zijn. 

Ik weet wel dat ik héél oud moet worden, als ik al dat prachtigs wil gaan maken, of in ieder geval een poging tot proberen ga doen. Vervelen, nee dat is een woord wat in mijn woordenboek niet voorkomt, zeker nu niet meer, nu Pinterest zijn intrede deed in mijn leven. En eigenlijk vind ik het wel fijn zo, omdat ik op het wereldwijdeweb nog wel eens verdwaal, wordt hier gewoon alles bij elkaar gebundeld en kun je heel selectief kijken en zoeken.

Wil je eens kijken op mijn borden? Je kunt me hier vinden op Pinterest.....misschien vind jij er ook nog iets leuks?

ik wens je een heerlijke vrijdag........

Het 'nieuwe' induiken.......

Voel jij het ook? De verandering, die zo groots gaande is? De lichamelijke ongemakken die we met elkaar ondervinden omdat het Licht steeds meer binnenkomt in onze systemen. Er is zoveel over te lezen, vaak met zoveel herkenning. En ieder zal het op een eigen manier voelen en ervaren. Wij zijn met elkaar op reis, naar een bestemming, waarvan we de uitkomst nog nét niet helemaal weten en kunnen overzien. Maar dát er in de kosmos grootse en spannende dingen aan de gang zijn, is voor heel veel mensen te voelen en waar te nemen.

Het voelt als heel stil worden, luisteren naar wat er om ons heen gebeurt, en voelen wat er binnenin onszelf aan de gang is. En de kunst is nu om dicht bij jezelf te blijven, niet mee te gaan in de hectiek van het leven. De gekte die óók op dit moment aan alle kanten aanwezig is. Te blijven focussen op wat jij belangrijk vindt, wát jij fijn op dit moment om te doen. Zodat je stil kunt blijven luisteren naar alle fluisteringen om je heen. Om zo uitgerust als mogelijk is, het 'nieuwe' wat zich aan gaat dienen in te kunnen duiken. Met open vizier.......

Een prachtige, spannende maar toch ook vermoeiende tijd om in te leven. Maar mijn overtuiging is dat we allemaal hebben gekozen om op dit moment híér in dit leven te zijn, om met elkaar de grote sprong te gaan maken. Naar een andere wereld........laten we hand in hand er het beste van maken. Vol vertrouwen, liefdevol en zorgzaam voor anderen maar ook voor onszelf......

Ik wens je een mooie wo(w)ensdag...........

Helder moment

Herken je dat? Ineens krijg je zo'n helder moment, zo van yes! Dit is het en dit gaat het worden. Om even later heel veel leeuwen en beren op je weg tegen te komen (die je zelf bedenkt), die je op alle mogelijke manieren tegen willen gaan houden. Je van je heldere moment weg willen leiden.

Pffffff.....ineens weg al het enthousiasme, waarvan je dacht, nou dit gaat het helemaal worden. Het overkomt me regelmatig. Daarom voelt het soms als dobberen op een gedachten- en wensenbrij. En zie dan net maar eens het juiste eruit te vissen. Zo had ik in de afgelopen dagen ook zo'n inzichtmoment.......zag het allemaal voor me. Maar oh nee.......dan komt het denken erbij......dit kan niet, dit kan ook niet......zucht........terwijl ik het wél voor me zag.

En juist dát wil ik nu volbrengen, dát wat ik voor me zag. Doorzetten.......op welke manier.....ik ga er achter komen. Ik zal het eens met mijn engelen 'bespreken' en proberen heel goed te luisteren, en vertrouwen op wat ze te vertellen hebben.

Nog een hele weg te gaan, maar hopelijk zonder al te veel leeuwen en beren, zodat ik recht door kan lopen, op mijn weg, zonder hobbels en bobbels. Maar ik verwacht nog wel één of andere afslag hoor........

Ik wens je een mooie maandag.........

Memories........

Never regret a day in your life.

Good days give happiness

bad days give experience

worst days give lessons

and best days give memories……


schrijver : onbekend
mandala: tijd van transformatie 3

Mis-lukt of niet?

Het woord mislukt kwam als eerste bij me binnen. Na het zien van dit eindresultaat. Terwijl ik er wél heel erg blij van word. Ergens vorige week was ik begonnen met een voorjaarsbloem te tekenen. Daar was ik aan toe, tijdens die hele koude, gure, winderige vorstperiode. Maar de tekening werd niet afgemaakt. Ik had een hele leuke in gedachten, met een bloem, deze keer eens niet precies in het midden. Nee afwijkend, leuk! Daaromheen zou ik allerlei prachtige sierlijke vormen gaan tekenen.

De bloem stond dus al een paar dagen te wachten op papier. En jawel daar kwam een ander idee binnengewandeld. Werken met aquarelverf. Leuk en spannend, omdat de verf altijd een kant opgaat die je niet verwacht óf omdat de kleur altijd net iets anders wordt.  Omdat deze bloem toch lag te wachten op een eindafwerking, dacht ik, kom op, stap uit je structuur, en ga spelen met datgene wat je hebt getekend. Af en toe moet een mens gewoon zichzelf eens streng toespreken!!

Ik heb óm de cirkel heen met aquarelverf gewerkt, de kleuren bijpassend gekozen bij de bloem die al getekend was. En kijk nog toch. Nú vind ik het juist een beetje storend dat ik niet in het midden heb gewerkt, maar..........ik mag gewoon oefenen. En kijken naar een tekening die niet geworden is wat ik ervan verwachtte (dat is ook de omschrijving van het woord: mislukken volgens de Dikke van Dale, niet worden wat het moest worden). En ja toch word ik er ook wel vrolijk van........en het heeft me een enorme stimulans gegeven om hier meer mee te gaan experimenteren........kortom mis-lukt of niet......het krijgt een vervolg.....het bruist intussen heel kleurrijk binnenin mij.

een heerlijke avond gewenst.......

Gisteren, een bijzondere dag

Gisteren was een dag die gevuld was met medeleven in verdriet én liefdevolle warmte én het doorkruisen van Nederland.

Soms zijn er dagen die zomaar onverwachts ingevuld worden. Lieve mensen die we bij wilden staan in hun verdriet. Hoe bijzonder is het dan om samen intens verdrietig maar ook om intens blij te zijn, om elkaar te zien en om elkaar even vast te houden. Moed in te spreken........of juist om helemaal niet te spreken. Gewoon, het gevoel delen.

Omdat we door het hele land dierbaren hebben woonden, reisden we uiteindelijk nóg een stuk verder, bijna helemaal tot aan het Westen........ook daar was een warm welkom.

Zo door Nederland trekkend hadden we wel gekke ervaringen. In de ochtend waren we vroeg uit Twente vertrokken en daar lagen nog vrolijke restanten sneeuw van een diepe winterkou.....Toen we op weg naar het midden van het land waren zagen we heel grote vogels vliegen, eerst dachten we aan ooievaars, maar in de avond later bleek, dat het kraanvogels waren geweest, die naar het Noorden trokken. En als klap op de vuurpijl zagen we in het westen 2 mensen in korte broek lopen. Geloof me of niet, ik wist echt niet wat ik zag. Ok, intussen gaf de temperatuurmeter 12 graden aan, maar de overgang vond ik toch wel heel bijzonder. 

Meestal is er zo'n grote overgang van weersomstandigheden wanneer je in een vliegtuig stapt, maar het kan dus ook gewoon hier in Nederland.......zittend in de auto, rijdend van oost naar west....vanuit restantanten sneeuw, zomaar door naar de korte broek. Heel bijzonder. 

En vandaag......gaan de ramen open, en mag de lente zijn intrede, ook hier in huis doen. Heerlijk. Ik heb genoten van de kou (want dat heeft ook wel wat), maar de lente wordt met gretigheid verwelkomd.

Ik wens je een heerlijke maandag......