Soms stemt het me zó dankbaar,
om op te kunnen staan,
dat je lichaam 'het doet',
en de vogels te horen,
wandelschoenen aan te doen om kilometers
te gaan lopen, soms in zon, soms in regen. Om eten klaar te kunnen maken wat
bij mij past, om te genieten van het
bereiden daarvan.
Stofjes door het huis te zien dansen
zodat ik weet dat er beweging is in ons huis,
de kleuren van de herfst te kunnen zien,
een klein spinnenrag voor het raam
omdat een spin jouw huis uitzocht om te wonen.
Naar de winkel te kunnen gaan, en boodschappen doen
soms nét wat anders dan je wilde, maar het is er wel.
Dat je kleding wanneer het stuk is, zelf kan repareren
en als het niet meer past dat je door kunt geven
aan anderen, die er blij mee zijn.
Dat je creatief kunt zijn, op allerlei gebied,
dat je kunt lezen, boeken die geleend
zijn, of van jezelf, je kunt zomaar kennis vergaren.
Dankbaar kun je zijn om mensen in je armen
te sluiten die je een tijdje gemist hebt.
Je gewassen kleren weer op kunt vouwen
en in je kast kan opruimen.
Blij zijn om de verbinding hier, met zoveel mensen
die soms advies kunnen geven over zaken
waarvan je niet eens wist dat ze bestonden.
Het leerproces, het uitzoekproces,
wat een prachtweg soms.
Dankbaar om in de avond, wanneer het tijd wordt om
te rusten, je gordijnen dicht kunt doen,
je neer kunt leggen in een bed, wat van jou is.
En overdenken wat de dag je bracht........
en je hart te laten overstromen met dankbaarheid.
En ja, soms zal er ook somberheid zijn,
en toch, weet dat de dag morgen er waarschijnlijk
weer heel anders uit zal zijn.
Dankbaarheid en tevredenheid met wat er wél is
probeer het eens!
