vrijdag 31 mei 2019

Ze werd 99 jaar....en een paar weken








Degenen die me iets beter kennen, weten dat ik nog een tante had, een heel oude tante. Had ja. Ze overleed vorige week, en we brachten haar een paar dagen geleden naar 'haar laatste rustplaats'.

Een dame, die bijna tot het laatst mee kon praten over het laatste nieuws, die prachtig kon vertellen over vroeger, toen zij bijvoorbeeld als 18-jarige door haar vader op de trein werd gezet om op reis te gaan naar Frankrijk waar ook ik nog familiewortels heb. De belevenissen aldaar, terwijl haar leven eigenlijk heel rustig verliep, kon ze levendig vertellen, je zag het als het ware voor je.

Bijna 100 jaar...…..wat heeft zij de wereld zien veranderen. Als je daarover nadenkt, wat zijn we snel gegaan de laatste 20 jaren...….Zij, een kind wat net na de 1e wereldoorlog werd geboren, de 2e heel bewust heeft meegemaakt, och wat moet ze vaak haar hoofd geschud hebben over hoe het leven er nu soms aan toe gaat. 

Jarenlang belden we iedere maandagochtend......of zij mij, of ik haar. Door de jaren werd het minder. De toetsen werden lastig te bedienen, dagen vlogen door elkaar heen, maar als we elkaar spraken, was er altijd genoeg gespreksstof. Haar doorloperpuzzels, tot voor 1 jaar vulde ze ze nog in, zónder woordenboek, daar was ze heel stellig in. 
Boeken vonden gretig aftrek bij haar, alles wat ik las, schoof ik door naar haar. Maakte niet uit, ze las alles. Ook tot een jaar of wat geleden, toen de letters te klein werden en ze de groteletterboeken begon te lezen.

Een oude dame, in stijl, tot het laatste toe. En helder van geest, ik vergeet wel wat hoor! zei ze dan, ja natuurlijk! Dat heb ik ook hoor tante haha. Samen konden we dan smakelijk om lachen, net zoals ik soms belde, en zij de telefoon andersom hield. Ik riep door de telefoon, neerleggen, ik bel terug.

Herinneringen.....ze zijn me dierbaar, dat zullen ze altijd blijven. Dat leven, we waren er dichtbij toen het afgesloten werd. Dus de vele mails, en berichten van jullie kant heb ik niet altijd direct beantwoord afgelopen week. Zij, mijn tante had nu even voorrang, in bijna alles. Nu kon het nog.




De komende dagen....zal ik veel in de tuin aan het werk zijn, óf lezen in de geweldige 7 Zussen serie, en zal zij, mijn tante heel vaak voorbij komen in mijn gedachten. Dus als je me hoort grinniken in de tuin of een traantje weg ziet pinken, is het om haar, mijn 99 jarige tante...…..die deze week overging.




Ik wens jullie een heerlijk weekend.

zondag 26 mei 2019

Duizenden nieuwe tuinbewoners



Na tijden wachten, lezen, studeren, filmpjes kijken, en cursus die gevolgd wordt door Piet (nog niet klaar hoor) was het gisteren eindelijk zover. Vanaf nu woont er een bijenvolk in onze tuin, duizenden en duizenden honingbijen bevolken nu ons leefgebied hier. 

Ik hoef niet te vertellen waarom we bijen wilden, soms moet de natuur een beetje geholpen worden, en voor de bij is het '10 voor 12', dus ook voor de mensheid. En wij, met name Piet, wil graag op deze wijze een steentje bijdragen om de honingbij hier een plek te geven, zodat bijgedragen kan worden aan het herstel van de natuur (al is 1 zo'n bijenkast een soort zandkorreltje gemeten op het geheel).





Gistermorgen werd eerst het volk opgehaald in een kast, daarna werd deze kast op zijn plek gezet, het schuifje werd geopend en jawel, de eerste nieuwsgierigen kwamen al naar buiten. We hebben samen ademloos staan kijken hoe de eerste vluchten werden gemaakt, en hoe ze weer terugkwamen.....één voor één kwamen de bijen de omgeving in ogenschouw nemen. En weet je, in zo'n kast hangt een echt hiërarchie, de koningin, de werkster, de darren, ze kennen allemaal hun plaats. Ik word door Piet helemaal ingewijd in het leven van de honingbij en ik kan je zeggen het is geweldig interessant!! En het kijken naar die kleine wezentjes is helemaal Zennnnnn.




Na een paar uren werd de eerste honing (duidelijk te zien aan de pootjes) de eerste honing 'ingevlogen'. En nu afwachten....en voor Piet zal er regelmatig werk aan de winkel zijn. Verder leven de bijen hun leven, doen de dingen die ze gewoon vanuit hun oer-instinct weten en wij zullen af en toe toekijken en misschien honing op de koop toe krijgen.


Gelukkig zijn er al veel bloemen in bloei hier in de tuin, vooral salie en de bramenstruik, en volgens mij zijn die bloemen ook erg in trek, er zijn altijd al veel wilde bijen te vinden.
We laten de honingbijen rustig hun gang gaan......het is fijn dat ze er zijn, net als onze kippen, die ook rustig hier hun leven leiden in onze tuin. 



Ik zal nog wel eens schrijven over het bijenvolk, en ik zal de bloemen en bloesems die ze bezoeken als teken-inspiratie gebruiken. Voor nu zijn ze rustig 'aan het werk', en genieten ze hier van het Twentse landschap met hun weelde aan bloemen, te kust en te keur.

Een heerlijke zondag gewenst!

zaterdag 25 mei 2019

Ode aan het madeliefje








De zon streelt mijn haar
Een glimlach verwarmt mijn gezicht
Een lach laat mijn ogen twinkelen

Alle zorgen zijn even vergeten
Wanneer ik naar de springende lammetjes kijk
Lach om een kalf die gulzig bij haar moeder drinkt

Ik kijk naar de fleurige madeliefjes
Naar de roze bloesem aan de bomen
Ik luister naar de vogels die fluiten op de wind

Tevreden bedenk ik me
Dat juist deze kleine dingen
Me doen beseffen dat het leven mooi is

Ik droom over later
Duizend wensen komen in me op
Hopend dat ze uit zullen komen

De zon streelt mijn haar
Een glimlach verwarmt mijn gezicht
Een lach laat mijn ogen twinkelen

(schrijver onbekend)



Madeliefjes.....wonderbloempjes omdat ze er bijna altijd zijn, het hele jaar rond. In de diepste kou en op de warmste dagen van het jaar. Prachtig om te tekenen, je kunt er met zoveel plezier aan werken.

Hier een mooi stukje over de Mandalief….

vrijdag 24 mei 2019

Licht



Neem de gewoonte aan
om je te concentreren op het licht.
Denk dat je het aantrekt,
dat je het in jou binnenleidt,
opdat het heel je wezen
zou vervullen met deeltjes
van de grootste zuiverheid.

En wanneer je voelt
dat je dit licht belichaamt,
oefen je dan
om het door de ruimte te sturen
om al je broers en zussen
op aarde te helpen.

Onder het voorwendsel
dat zij geen gaven
noch opmerkelijke kwaliteiten bezitten,
vinden zoveel mensen het normaal
om zich te laten gaan
in een middelmatig leven!

Nee, niemand kan zich
op die manier rechtvaardigen.
Zelfs de meest misdeelde,
de meest armoedige mens
kan dit werk met het licht verrichten;
en door het te doen,
realiseert hij iets dat belangrijker is
dan al hetgeen de anderen,
die begaafd en bekwaam zijn,
kunnen realiseren.

Zelfs het meest benadeelde wezen
bezit de mogelijkheid
om deze hogere bewustzijnstoestand
te verwerven: in zich het licht aantrekken
en het uitstorten over
alle schepselen van de wereld.

Omraam Mikhaël Aïvanhov

woensdag 22 mei 2019

Kraamkamer





In onze tuin gebeuren wonderen. In de talloze broedkastjes die hier hangen is jong leven......wel heel duidelijk te horen, maar nog niet te zien. Wel worden de ouders gespot, die oneindig af en aan vliegen.
In een holletje in een eikenboom wat door de specht 'getimmerd' is, is een spreeuwenfamilie in ontwikkeling. Het ziet er zo gek maar tegelijkertijd ook zo fantastisch uit....spreeuwen die de boom in en uit vliegen.

In een gek kastje wat ik ooit dacht te kopen voor decoratie, wat ik aan een schutting ophing, nou daar is een mezenfamilie neergestreken. Ook daar wordt nog druk gevoerd. Een van de vele vele duivenparen die hier rondscharrelen is er één stel wat werkelijk vlak voor het raam een nest heeft gemaakt, we zitten 1e rij.



De ransuil die in de avond zo hard roept......misschien is daar ook wel gezinsuitbreiding en wordt op deze manier aangekondigd dat er nog meer uilen in 'aantocht' zijn. En stil is het bij de buizerds, altijd rond deze tijd, waarschijnlijk is daar ook de kraamkamer bezet en wordt er druk gewerkt om het jong/de jongen groot te krijgen, zodat ze zelfstandig rond kunnen gaan vliegen.

Ik vond ook een winterkoninkje's nest, haast onzichtbaar gemaakt in een krans (ook decoratie). De merels die met bekjes vol wormen (wáár vinden ze ze?) rondvliegen ook voor hun kroost.

Kortom, soms is het gewoon bukken wanneer ik aan het werk ben in de tuin, ouders die tekeer gaan tegen me, hé, wat doe jij hier wegwezen!!

Ik kijk vol verwondering én bewondering toe hoe al dat nieuwe jonge leven verzorgd en grootgebracht wordt, hier in onze Reutumse tuin. En heel stil hoop ik, dat ik één dezer weken een nestje uit zie vliegen...….

dinsdag 21 mei 2019

Drunvalo Melchezidek 'aan het woord"








Vorige week, tijdens één van de tekenlessen heb ik verteld over o.a. Heilige Geometrie.
Erover vertellen, dat is één ding, maar het zelf ervaren, dát is het grote wonder.

Tijdens zulke momenten vertel ik over de prachtige woorden die Drunvalo Melchezidek hier over schreef. Ze raken mij tot in het diepste van mijn kern.

En waarom ontroeren de woorden van Drunvalo Melchezidek mij zo?
Blijkbaar wordt er diep in mijn kern iets aangeraakt………over de geometrie……….waar ik zo heerlijk mee kan werken, strakke lijnen en ritme, en toch……..vind ik juist daarin mijn creatieve vrijheid, omdat ik die ruimte kán en mag nemen op papier, om te spelen met die geometrische vormen. Dat ik kan en mag creëren, dat het blijkbaar volledig resoneert met mijn zijn. Dat dingen die in je leven spelen, zo écht in beweging gezet kunnen worden. Zo wonderlijk dat die gevoelens dan zó diep in je zijn verborgen kunnen liggen.





“Als je besluit om het onderwerp Heilige Geometrie meer te gaan bestuderen wil ik je het volgende zeggen:

Als je in een zaal zit en naar de Heilige Geometrische vormen kijkt óf erover leest in een of ander boek, ontvang je de informatie op een passieve manier en neem je slechts een kleine hoeveelheid van de informatie uit deze tekeningen in je op. Als je er evenwel voor zou gaan zitten en ze zelf zou tekenen, ze daadwerkelijk zou construeren, zou er iets met je gebeuren, iets dat veel verder gaat dan wat er gebeurt als je er alleen maar naar kijkt. Iedereen die dit ooit gedaan heeft, zal dit beamen.

Als je er wérkelijk voor zou gaan zitten en de dingen op een rij zou zetten en de lijnen echt zou trekken, schijnt er iets te gebeuren dat veel weg heeft van een openbaring. Je trekt een cirkel en je begint het te begrijpen. Er gebeurt iets van binnen. Je begint op een heel, heel diep niveau te begrijpen waarom de dingen gedaan worden zoals ze gedaan worden. Volgens mij is er niets dat zit zelf construeren van deze tekeningen kan vervangen”



Drunvalo Melchizedek
Uit zijn boek “De Heilige Geometrie van de Schepping”, deel 1


en wat hangt er bij onze voordeur? 




zondag 19 mei 2019

Pluizenbol-elf




Heb je me al ontdekt?
In je tuin of zomaar langs de weg?
Ik, de Pluizenbol-elf, wandel daar langs de paardenbloemen.
En wacht net zo lang tot het wonder zal ontstaan.

Dat de bloem verandert is in tientallen pluisjes
En ik mag dan mijn levenstaak gaan vervullen.

Ik blaas en blaas...….en blaas nóg een keer!
en kijk daar is de lucht vol nieuw leven.

Zwevend op eigen kracht, soms meegenomen door een vogel
op zoek naar een groeizame plaats.
Dus als je ze ziet...…..de pluizenbollen.....
weet dan dat ik ook héél dichtbij ben.

Dat ik zorg zal dragen dat vlinders, 
bijen en ook mensenkinderen
kunnen blijven genieten van de gele bloemenpracht
van de paardenbloemen.