dinsdag 27 februari 2024

Ik draag zelf de frequentie

 



Hoe meer ik de stilte
opzoek in mezelf,
hoe meer ik de rust vind,
in alle eenvoud,
door gewoon stil zijn.
Op dat moment ga
ik steeds meer beseffen
dat onze kracht zo
onmetelijk groot is.
Waar ik vroeger de stilte
inging met een kaars,
soms met wat wierook,
ga ik me steeds meer beseffen
dat het helemaal niet nodig is.
Je eigen licht is
meer dan voldoende,
de stilte in,
je licht aan
en het maakt niet uit
of je gebruik
maakt van kaarsen of
edelstenen.
Het voelde soms
alsof ik een bevestiging
nodig had van waar ik
mee bezig was,
en nu in deze bijzondere tijd,
krijg ik het
steeds meer helder,
dat ikzelf het Licht ben.
Dat ik zelf de frequentie
van de kristallen in
me draag in alle zuiverheid.
Steeds meer merk ik
de verschuiving in
energie en kracht,
als je dit allemaal
maar zuiver gebruikt
en ten goede van alles wat leeft.
Ik vind het prachtig en ontroerend
om tot deze conclusie te komen.
Dat we nu in deze tijd al die kracht
in onszelf mogen gaan ervaren.
Zó bijzonder om in deze
magische tijd te leven!
Ada

Verbinden

 



Je verbinden met
de Natuur
kijken naar de standen van
de Zon en de Maan
en je koesteren in de
stralen van beiden.
De planeten die hun
energie uitstrooien
en waar we zomaar van
mogen mee-delen.
Je verbinden met
de Natuur
met de Elementen
met vogels
met de ieniemienie
beestjes die soms per
ongeluk in je huis
terechtkomen.
Je verbinden met
de Natuur
met de elfen,
feeën,
trollen
met de planten,
met zoveel meer
wat we soms niet
met onze mensenogen
kunnen waarnemen.
Je verbinden met
de Natuur
is dé manier
om te overleven in de
tijd die komt,
waar we,
voor mijn gevoel,
al in zitten.
Ik denk dat het een liefdevolle,
vredevolle weg is.....
De weg van Verbinding
vind je in de natuur.
Ik wens je een heerlijke dag
Ada

maandag 26 februari 2024

Mis ik iets?

 


Mis ik iets?
Weet ik dingen nu niet?
Oei.....
De computer was hier
dagen uit, niet aangesloten.
Genoeg van al het nieuws
van de complete waanzin,
die soms in een halve dag
alweer 'herschreven' is.
Ik lees veel
het ene
na het andere boek
wordt verslonden
ik teken
haak
dagdroom
wandel
klets met Pieterman
verzorg de kippendames
logeerpartij van de kinderen
kijk hoe de knoppen
zich vormen in de tuin......
En verder voel ik tevredenheid
rust en kalmte,
dát doet het dus,
wanneer je het 'nieuws' laat
gaan, het allemaal niet meer
zo volgt,
terug naar de basis.
Dus nee ik mis niet
zoveel als de computer uitblijft,
ik weet sommige dingen niet,
en dat is helemaal goed,
de wereld draait toch wel verder.
Misschien bereid ik me onbewust
voor op de periode (en die komt
zeker weten) dat internet er
uit vliegt, dat connectie via
het www er niet zal zijn.
Geruststelling om te weten
dat de wereld ook dan
gewoon door zal gaan.
Ada
mandala: "Tevredenheid"

maandag 19 februari 2024

Zacht en Liefdevol zijn (en blijven)

 






Overspoeld worden
door woorden
door beelden
door vragen
door meningen....
Wat kunnen mijn woorden
nog toevoegen
aan het geweld van
de letters
geschreven door zovelen,
de meningen
geschreven door zovelen
de beelden gemaakt
vanuit alle hoeken,
gemanipuleerd of niet.
Wat is werkelijkheid?
wat is écht?
Je kunt er alleen maar
achter komen door naar
binnen te gaan,
door jezelf te vragen
wát gebeurt hier?
Wat raakt mij zo
en waarom?
Wat ik kan toevoegen
aan alles wat er gebeurt
in de wereld,
zijn de kleuren
van mijn potloden,
die eerlijk zijn,
zuiver zijn,
vormen die ontstaan,
vanuit een diep weten,
vanuit mijn kern
soms zomaar uit het niets.
Niet meer dan dat.
Zachtheid en Liefdevol zijn
ik probeer het mee te geven
door middel van mijn tekenen
door midden van de woorden
die ik erbij schrijf....
Blijf dichtbij jezelf
op deze hobbelige reis,
probeer zacht te zijn,
liefdevol te zijn
voor jezelf
en voor de ander.
Ik ben Licht,
ik ben Liefde
ik ben.......
Ik wens je een heerlijke dag
Ada
mandala : "Zacht en Liefdevol"

donderdag 15 februari 2024

Met vallen en opstaan

 



In deze dagen
mag ik
een grote les gaan leren.
Nu druppelsgewijs
waarheden naar
buiten komen,
leugens ontmaskerd
worden, steeds
meer mensen gaan
zien hoe we
(ik zeg het netjes)
voor de gek
zijn gehouden.
In deze dagen
mag ik
een grote les gaan leren.
Want nu moet ik
gaan laveren
tussen verzachting
vergeving
begrip tonen,
terwijl ik wél
heel boos ben
wél nare gevoelens
heb over wat de
mensheid is aangedaan
en nog steeds wordt
aangedaan.
Ik zal de boosheid
en nare gevoelens
een plek moeten geven
maar wanneer ik weer
de berichten hoor
over het plotseling
overgaan van mensen,
de ernstige ziektes die
zomaar vanuit het niets
de kop opsteken,
mensen die zomaar ineens
'niet goed' worden
ongelukken veroorzaken
van de trap vallen.....
Ja, dan vallen er hier
soms hele harde
woorden naar degenen
die het allemaal wisten.
Om daarna tóch weer
de verzachting op te
zoeken, omdat
we allemaal onze
weg hebben gekozen.
Die zullen we moeten
uitlopen, met soms
hele bijzondere gevolgen.
Dus ja, in deze dagen
terwijl er steeds meer
openbaar wordt,
mag ik een
grote levensles
leren, hoe ik dat zal doen?
Ik denk met vallen
en opstaan.
Zo zijn we tenslotte
allemaal groot geworden.
Met vallen en
opstaan.

Want weet je wel......

 



Want weet je wel
dat we met zovelen zijn,
die het soms even niet weten,
die de waanzin van
het moment doorzien
die soms even wankelen
die het hoofd buigen
en warme tranen huilen
die laten gaan wat ooit was
die nu op eigen kracht een weg
aan het zoeken zijn.
Want weet je wel
dat we met zovelen zijn
die juist nu de 'kleine' dingen zo waarderen
die juist nu elkaar vasthouden
om overeind te blijven
die juist nu door de zeepbellen heen prikken
die juist nu gaan inzien dat het anders moet
die juist nu de schouders er onder zetten
voor de grote verandering.
Want weet je wel
dat we met zovelen zijn
die de zon laten schijnen voor anderen
die het Licht neerzetten,
ieder op een eigen wijze
die klaar zijn met de oude systemen
die bereidt zijn het vroegere los te laten
en te beginnen met het nieuwe.
Want weet je wel dan
we met zovelen zijn,
waarschijnlijk meer dat dan je denkt!
Laat die wetenschap je dragen!
Ada

zondag 11 februari 2024

Menselijk instinct

 


Zijn we écht zover van
ons menselijk instinct afgedreven?
Zijn we écht vergeten hoe het
voelt als een bewering niet klopt
of wanneer je voorgelogen wordt!
Of wanneer iemand met sprankeling
een echte waarheid laat zien?
Zijn we met elkaar écht
zo ver van ons menselijk instinct afgedreven?
Wanneer je nekharen overeind gaan staan,
wanneer je misselijk wordt bij
het lezen van woorden
of iets hoort waar je hart een sprong van maakt.
Zijn we het écht vergeten?
Dat we over een prachtig
menselijk instinct beschikken?
Ik in ieder geval niet,
ik vertrouw er blindelings op.
Mijn gevoel heeft me nooit in
de steek gelaten.
Ook al verklaarde zovelen
me voor gek, lieten ze me vallen,
maakten ze me belachelijk
ik blijf achter mezelf staan.
Niet altijd gemakkelijk
maar mezelf verloochenen, nee.
Wanneer dieren onraad voelen
kun je het zien,
ze worden onrustig,
ze nemen elkaar
mee op sleeptouw,
wil er één écht niet mee,
blijft ie achter, zonder pardon.
Er wordt door de groep voor
overleving gezorgd.
Zo gebeurt het nu ook,
zoveel mensen die wachten op de anderen
of ze willen volgen,
ze blijven roepen,
omdat ze onraad voelen,
omdat ze wéten
dat het niet goed is wat gebeurd.
Als we blijven in de 'oude wereld'
waar leugen en bedrog overheerst
waar angst gezaaid wordt.
En ja, de wegen zijn zich nu al aan
het scheiden, velen zullen achter blijven.
Zij voeden zich met angst, angst om
de waarheid onder ogen te zien,
en angst is, zoals ons de geschiedenis
heeft geleerd een hele slechte
raadgever.
Mijn vraag!
Luister naar je instinct,
luister naar je gevoel
durf daarop te vertrouwen,
kijk wat er om je heen gebeurt,
als je het dan écht niet snapt,
blijf je achter in je angst.
Dat is nou juist niet de bedoeling
want het zou samen moeten zijn,
maar toch, iedereen heeft
daarin een vrije keus.
Wij zijn al op pad gegaan,
samen met heel veel anderen,
die wel op hun instinct vertrouwen
en dat samen voelt goed,
gelijkgestemden,
omdat we het samen
zullen gaan klaren.


Ik wens je een heerlijke dag.
Ada
mandala: "Sprankeling"