maandag 22 oktober 2018

Teken-je-Mee nummer 32






Kijk nou toch!!
Wat 11 cirkels tekenen teweeg kunnen brengen. Ik heb in al die jaren nog nooit zo'n divers scala aan tekeningen voor het Teken-je-Mee project binnengekregen. Onvoorstelbaar. Wat een diversiteit. Er werd geknipt, geplakt, er werd gestipt, met tape gewerkt, met goudverf, soms op canvas, noem maar op.

Ik word hier zo blij van. Zoals ik in de nieuwsbrief al schreef, ik ga jullie uit je comfort-zone halen. Sommigen ervoeren dat écht zo, anderen vonden het geweldige uitdaging om zo te werken. Dit is zo'n leuk 'leerproces' om totaal iets anders te doen met je stukje papier, én jezelf uit te dagen om iets nieuws te proberen.

Wat ook opviel was dat de seizoenen zomer en herfst veelvuldig verwerkt werden. En ja, het was ook heel bijzonder dat de zomer gewoon doorging in de herfst, met prachtige beelden, met heerlijk buitenzijn, met bloemen die voor de 2e keer gingen bloeien, met vogels die niet ophielden met nestjes te bouwen, vruchten die volop geoogst werden, paddenstoelen die tóch, ondanks de droogte, verschenen, het werd allemaal veelvuldig verwerkt in tekeningen.

Ik zou zeggen, neem een kijkje bij alle inzendingen en geniet van deze 'uitdagende' opdracht.




Annelies Spang






Marianne Galjema




Mirjam Kleinebuul



Willemien Moerman



Joke van Asperen



Tiny Jong


Ingrid Kok


Karin van de Langenberg



José Dienaar


Annelien van Hoef




Nicole Ottevaere



Karin Backus




Trudi Schoenmakers



Theresia Rook



Jacqueline Hollegien



Ada Bouman



Jannie van Fulpen



Jacqueline Haspels




Reneé van Ravenhorst



Ada Hink




Dinie Nijenhuis




Gerda Millekamp




Marloes van Esterik




Neeke Beugelink



Ans van Hout




Elly Leenman



Gerda Vos





Jellie Veenema




Ria Kerkhof




Mirjam Wagenmans


Linda Janssens




Nel Leber




Ria Hesselink



Ans Thole



Anja Kusters



Joyce van der Vliet




Katja Boning



Met hele grote dank aan alle tekenaressen.
heb je wel ingezonden, maar staat de jouwe er niet bij, laat het me maar weten!



zondag 21 oktober 2018

Rozenkwarts Krachtkaart



Zoals ik al eens eerder schreef, soms móét er een tekening uit...….voor iemand anders. De afgelopen dagen tekende ik aan een kleine mandala die ik in stilte "Rozenkwarts" doopte, omdat de kleuren me doen denken aan dit kristal. De Rozenkwarts die o.a. staat voor Liefdevol maar ook voor Heimwee. De kleine tekening is met liefde gemaakt voor degene die hem gaat ontvangen. Omdat ik ook zeker weet dat ie op de goede plek terecht zal komen (dat bleek de afgelopen keren wel......iets wat in mijn beleving écht door het Universum gestuurd wordt). De kaarten die ik maak voor iemand anders voelen als Krachtkaarten, die iemand anders in een (rouw)proces mogen ondersteunen.

Dus wil jij de mandala ontvangen óf voor iemand anders, stuur me maar een mail of laat hier op mijn blog (of op fb) een berichtje achter. Ik schrijf de namen op van degenen die mee willen doen, stop ze in een mooie schaal en ik trek dinsdagavond 23 oktober a.s. de winnaar. Dan maak de naam hier op mijn blog bekend!


De mandala is gemaakt met waterverf, kleurpotlood, een dun stiftje en wat verf.

donderdag 18 oktober 2018

Kabouters met potjes verf?



Ja hoe kan het ook anders, wanneer dan eindelijk de herfst een heel klein beetje losbarst, dat er dan een tekening verschijnt, in herfstkleuren. Terwijl ik hier aan mijn tekentafel zat, hoorde ik zelfs binnen de bladeren ritselen, zo droog zijn ze. Het bos, hier tegen de achtertuin aan, heeft de meest prachtige kleurscharkeringen. Ik vind altijd dat de natuur in de herfst kleuren tovert. 

Weet je, ik zie dan in gedachten in de donkere nacht, allemaal kabouters met potjes verf de bomen inklimmen, om de bladeren te kleuren......en terwijl ze dan in de morgen zuchtend hun huisjes weer ingaan, vallen de bladeren door de zwaarte van de verf naar beneden. Of zou het toch anders gaan??

In ieder geval is het dan nu eindelijk zover, hier zijn hele stukken bos óf oranje/bruin of zijn de bomen al kaal aan het worden. En met die kleuren vanuit het bos weerkaatsend op de tekentafel kwam deze kleine tekening te voorschijn. Gewoon in het midden beginnen en maar laten komen wat komen wil. Zalig om te doen. Met een klein dun zwart stiftje en wat kleuren oranje, rood en bruin. Meer niet. En nu......ligt er een zachtroze mandala op tafel, een heel andere kleur, dat wel, maar oh wat een zachtheid komt ervan af. Die laat ik weer zien, als ie helemaal af is.

Ik wens je nog een fijne donderdag

woensdag 10 oktober 2018

Woensdag.........fruitdag





Weet je? Soms wordt er hier ook wel eens niet getekend. Zijn de dagen gevuld met heel andere dingen. De afgelopen dagen staan in het teken van fruit verwerken, hier in de keuken. Ik wachtte eerst nog op herfstige regenachtige dagen. Dagen dat de kaarsen overdag kunnen branden, warme sloffen aan, vuur in de houtkachel......maar nee. Dit jaar is het gewoon allemaal anders. De dagen blijven zonnig en het is nog steeds zalig om buiten te vertoeven. Maar ja de appels en peren zijn gedeeltelijk wel aan bereiding toe.

appelsap van vorig jaar


Vandaar dat gisteren, terwijl  de was wapperde aan de lijn, de zon haar zonnestralen door het huis liet vallen, de potten met appelmoes gevuld werden. En vandaag zullen worden de stoofperen 'opgepot' worden. Een groter en vooral langer werk, maar terwijl de potten en pannen aan het pruttelen zullen zijn, kan ik mooi ondertussen in de tuin werken. Want ook daar komen nog steeds tomaten en aardbeien heel voorzichtig te voorschijn.

Ik kijk met verwondering naar de natuur. Ze past zich aan. Ik had gedacht dat na zo'n heel warme zomer de bladeren wel heel snel zouden vallen, maar nee hoor. Nog steeds siert het bladerdek de bomen, wél met de meest mooie fantastische kleuren. En in de avond wanneer wij hier nog een wandeling maken over de Zonneberg, kun je de herfst ruiken...….terwijl de avondzon zakt en de rode kleuren over het veld vallen. 

Een prachtige herfst, in alle kleuren en geuren. Vandaag zal het binnen ook geuren, wanneer de peertjes langzaam rood zullen stoven en de geur van de kaneelstokjes de keuken zullen vullen. En misschien dat morgen dan weer de potloden tevoorschijn kunnen komen. Als het fruit verwerkt is.

Ik wens je een heerlijke woensdag...….

woensdag 3 oktober 2018

Niets doen?




Soms raken woorden je diep, omdat ze precies vertellen hoe jij je op dit moment in je leven voelt. Hoe is het mogelijk dat mensen exact de snaar weten te raken, waar jij op dit moment zó over aan het nadenken bent.

Deze week vond ik woorden over 'niets doen'. Iets wat in onze bedrijvige, haastige, en vooral prestatiegerichte maatschappij eigenlijk niet voor mag komen. We moeten vooral doorgaan!!! En presteren, meer en meer, beter en beter!! Wedijveren! Zucht....ik vind het zo moeilijk kán me er ook echt niet bij aanpassen, maar overal om je heen zie je het gebeuren, mensen die het hoofd bijna niet meer boven water weten te houden, omdat er nóg meer én nog beter gepresteerd moet worden.


Omdat ik bijna wel zeker weet, dat sommigen onder jullie het precies zó voelen, deel ik de woorden graag van Elvira van Rijn. Onderaan vind je de link voor het hele artikel.


"Je kunt alleen een werkelijk waardevolle bijdrage leveren als je jouw dienstbaarheid aan een betere wereld in balans brengt met dat deel van jou dat rust nodig heeft om weer op te laden. Dat opladen noemen we over het algemeen 'niets doen'. 

Ik heb daar de afgelopen tijd veel over nagedacht. 

Wat is 'niets'? Meestal betekent het dat je niet werkt, of geen geld verdient. Dat je uitrust, dingen doet die je echt leuk vindt, geniet van je vrijheid. Waarom noemen we dat 'niets'? Wat jij doet om je beter in je vel te voelen, is op zich al een bijdrage aan een betere wereld. Als jij meer geeft dan je kunt, hol je jezelf uit en verspreid je juist een veel lagere energie waarmee je je omgeving als het ware leegzuigt".




lees hier het hele artikel van Elvira.

Ik wens je een heerlijke rustige dag!

vrijdag 28 september 2018

Geen zomer meer en ook nog geen herfst





De tussendagen tussen zomer en herfst...…….ik vind het verwarrend. De ene dag loop je te puffen in een mouwloos shirt, de andere dag moet de jas aan. Het lijkt nog wel zomer, maar dat is het helemaal niet meer. In de avonden wordt het al killer in huis, soms kijk ik naar de houtkachel. Zullen we hem aansteken, maar nee, toch nog maar niet. Want als we dat eenmaal doen, dan is het écht afscheid van de zomer (lijkt het). Dus nee, nog even geen hartverwarmende vlammetjes in de kamer. Maar wel branden de kaarsen, dat vind ik ook altijd heerlijk zo in de herfst. Dat extra warme licht. Tja en kaarsen branden voor anderen, is eigenlijk altijd wel nodig.

Gisteren voelde het heel dubbel, de zon was warm, zo niet heet te noemen, maar er vielen ook al wat blaadjes uit de bomen, tegelijkertijd vliegen er nog volop vlinders, maar de appels werden al geplukt, ......dat voelt dan weer als herfst. Ook als je tijdens een wandeling de paddenstoelen ziet staan. En af en toe zie ik hier de eekhoorn voorbij hollen met een beukennoot/eikeltje, wat hij in zijn wintervoorraadkast op zal gaan bergen. Dus soms lijkt het nog als hoogzomer, maar alles vertelt dat de herfst in aantocht is.




De eeuwige cirkel van het Leven. Ieder jaar weer....en ieder jaar geniet ik ook van de herfstkleuren, de verstilling wanneer er in de vroege ochtend wat mist hangt. Inkeer dat is ook herfst, het weer naar binnen keren, in jezelf, in huis. En als ik in de donkere avond de uil hoor roepen, dan weet ik dat de herfst écht niet ver meer is. Dus het is nog even verwarrend genieten van de warmte van de zonnestralen overdag, maar ook van de warmte van het huis gevuld met kaarslicht.

Ik wens je een heerlijke rustige herfstdag.




donderdag 27 september 2018

Klaartje Fier gaat naar......


Met wat vertraging......is er vanmorgen een naam getrokken waar Klaartje Fier naar toe gaat. Een dochter die niet fit is, met 3 jonge kinderen......waarvan er gister ook 1 ziekjes was, tja dan ligt mijn prioriteit even ergens anders, en schuift het mandala tekenen en alles daarom heen naar de achterhoede.

Vanmorgen wél een naam getrokken uit de namen die binnenkwamen via facebook, mijn blog én via de mail. Tja en eigenlijk zou ik iedereen een kaart gunnen, soms kwamen er zulke verdrietige verhalen binnen..….maar ja, de afspraak was dat 1 iemand de kaart gaat ontvangen. Heb met de Engelen samengewerkt en tatarata……


de kaart gaat naar Lydia Visee


Nogmaals, ik had het een ieder gegund, maar misschien een volgende keer beter...…
Er zullen vast en zeker nog wel meer kaarten tevoorschijn komen, zomaar voor iemand.....

Lydia, van harte, en de kaart komt naar je toe.

dank je wel voor alle lieve reacties....een heel fijne dag gewenst.