woensdag 19 februari 2020

Beautiful







“She was beautiful,
but not like those girls in the magazines.
She was beautiful,
for the way she thought.

She was beautiful,
for the sparkle in her eyes
when she talked about
something she loved.

She was beautiful,
for her ability to make
other people smile,
even if she was sad.

No, she wasn't beautiful for something
as temporary as her looks.
She was beautiful,
deep down to her soul.

She is beautiful.”

tekst: F. Scott Fitzgerald

Geraakt én iets over mijn tekenproces



Geraakt!
En iets over mijn tekenproces, wat eigenlijk mijn levensproces is geworden.

Soms word ik zo geraakt door zoveel lieve woorden, zoveel lieve reacties, vriendelijke mailtjes, zoveel herkenning die jullie vinden in mijn tekeningen.

Maar weten jullie, ik 'teken maar wat'. Het gebeurt gewoon. Natuurlijk heb ik een vorm of kleur in gedachten, maar soms gaat het bij de eerste potloodstreek al anders dan ik zelf had bedacht. Door de vele jaren heen, dat ik mandala's teken heb ik geleerd om dit te laten gebeuren. Dat moet dan zo zijn.

Ik kan jullie wel vertellen dat het in het begin een ware strijd was, ik moest en ik zou. Zeker voor iemand die behoorlijk perfectionistisch was. Met de nadruk op was, wat dat stuk perfectionisme heb ik juist door de mandala afgeleerd.

Wanneer je mijn tekeningen echt goed bekijkt, zie je dat heel vaak helemaal niet kloppen, dat de lijnen helemaal niet zo strak zijn. Langzaamaan leerde ik dat het helemaal niet hoefde te kloppen. Ik leerde juist dat de mandala een echte afspiegeling is van het leven. Ook dat neemt zijn wendingen en loop zoals je van te voren écht niet kunt bedenken. Ik noem het altijd overgave, in het leven, en, in mijn geval, in de mandala. Want hoe harder je gaat bedenken ik wil het zo!! Dan weet je gewoon dat het anders gaat worden.

Natuurlijk gebruik ik een gummetje, net zo goed als dat je in het leven ook een 'pleister plakt'. De tekeningen mogen bij mij zijn zoals ze zijn. En ik vertelde al eens eerder hier, dat iedere mandala die ik teken een beeld is van mezelf. Van het moment van het leven. Een beestje wat ik zie, een steen die ik vind, een emotie die ik voel. Niet altijd direct zichtbaar voor de ander, maar wel voor mij.

Zo is dat proces mijn leven ingeslopen, en ik mag zeggen dat ik het heerlijk vind. Net zoals het feit dat mandala's op kaarten zelf aangeven of ze uit willen vliegen. Ook zo iets geks, ze laten het me gewoon weten. En ik heb geleerd te luisteren.

Wanneer mensen bij mij voor de eerste keer aan de tekentafel schuiven, willen ze gelijk zo tekenen en kleuren als ik. Maar lieverds, dit is mijn levens- en helingsproces. En ik wil dolgraag de kennis doorgeven over Heilige Geometrie, over kleuren, over getallen.....maar het tót je nemen dat zal je zelf moeten doen. En dat dit soms tot strijd leidt, in je Zijn, ja, maar dat heeft het je ook wat te vertellen. En wanneer je de weg van de mandala volgt, dan is het het beste om goed te luisteren naar je innerlijke zijn, het heeft namelijk een boodschap voor je.

Ik leerde door de heel veel jaren heen, dat de mandala mij iets wilde vertellen, mij iets wilde leren. En wanneer ik nú voel dat er één op 'weg mag' nou dan geef ik daar gehoor aan. Een tijdje geleden kreeg ik 'te horen' om te gaan werken met de Flower of Life (schreef daar al eerder over), nou dan ga ik dat doen. Waarom? de tijd zal het me leren, dat is overgave.

Dus ja, de lieve woorden die jullie soms schrijven raken mij diep, maar weet dat ik vaak 'zomaar wat teken'.

En ik zal ze hier blijven plaatsen, puur ter inspiratie, en daarmee wens ik je veel tekenplezier, en nogmaals het is jouw tekenproces.

Ik wens je een heerlijke dag!
Ada

vrijdag 14 februari 2020

Gefeliciteerd!



Bijna 110 mensen deden mee in de verloting van deze kleine paarse/blauwe mandala. Een tekening die alsmaar bleef 'zeggen' ….:" ik moet op weg, iemand heeft mij nodig". 

Deze kleine Flower of Life mandala, die kracht en steun wil brengen bij iemand anders.
Onze kleinzoon riep al...….oma mijn naam moet er ook bij hoor, ik wil ook meedoen. Heb ik niet gedaan...….hij heeft al een tekening van mij gekregen (en weggeven is soms lastig voor 9-jarigen, moet ie ook leren hé?)

De namen zaten in een schaal...…...en er is zojuist een naam tevoorschijn gekomen:

de kaart gaat naar:

Gabrielle den Boer!
gefeliciteerd!

wil je mij een mail sturen? met je adresgegevens?
komt de mandala zo snel mogelijk naar je toe.


ada@adaenpietbouman.nl

Iedereen dank jullie wel voor alle lieve woorden. 
Ik heb ze allemaal gelezen hoor, niet gereageerd, maar wel tot me genomen.
Ach en binnenkort zal er wel weer een tekening zich aandienen, die op pad wil.

een goede nacht gewenst.



Aardig zijn....






Een stukje over weerstand.
Zullen we gewoon iedere dag van het jaar lief zijn voor elkaar?

Oh wat is dat toch? Dat mensen gewoon achter iedere hype aanvliegen. Maakt niet uit...….als het iets is wat iedereen doet, nou hup, meedoen.

Woorden die bij mij nu op dit moment binnenkomen. Want ik voel weerstand.
"Doodgegooid' word je met allerlei dingen over Valentijnsdag. Weer een bericht, weer een advertentie...
Doelgericht door de commercie, om er aan te verdienen. Valentijnsdag, een echt verdienmodel is het geworden voor heel bedrijven. Waarom is zo iets toch in het leven geroepen? Om 1x per jaar je lief, of anonieme liefde een bos bloemen te geven of te sturen, of een kaart, of een geurtje of een sieraad?

Ik vind dit zo'n onzin......waarom 1 dag per jaar? Waarom niet gewoon liefdevol en zorgzaam zijn naar je lief (of wie dan ook) alle tijden van het jaar. Gewoon omdat je om iemand geeft? Is dat dan zo raar. Oh ik gun iedereen écht de cadeaus en de goede gaven vandaag, maar is dan het wel echt, komt het wel écht bij iemand recht uit het hart, of is het omdat 'iedereen' het doet.

Nou je snapt het wel, wij doen hier niet aan mee...….en wij vinden elkaar echt heel lief en dierbaar, en ja Pieterman neemt me ook wel eens onverwacht mee uit eten, en dan ben ik daar heel blij mee, maar dan weet ik ook, dat het vanuit hemzelf komt en niet omdat de commercie enige druk uitoefende. Dus heeft dit voor mij zoveel meerwaarde.

Dus ja Valentijnsdag, zullen we dat gewoon iedere dag dan maar doen, maar dan zonder tussenkomst van de commercie? Een knuffel, een briefje, een aai over een bol......gewoon op het moment dat jij het zelf wil, omdat je lief je dierbaar is? Omdat het echt recht vanuit je hart komt?

En nogmaals ik gun iedereen de presentjes vandaag...…..maar mag het het ook op een moment wat je zelf kiest of wat de ander kiest.

Net zoals altijd, ik wens je een heerlijke dag!

woensdag 12 februari 2020

Ter ondersteuning...ik ga haar weggeven



Ze kwam tevoorschijn hier aan mijn tekentafel, en nu mag ze 'uitvliegen' naar iemand voor wat extra ondersteuning.

Naar aanleiding van het gevoel, de boodschap die ik kreeg, om NU met de Heilige Geometrie van de Flower of Life te gaan werken. Ze staat al dagen hier in de kamer, deze kleine paars/blauwe tekening. Je kunt haar energie gewoon voelen, iedere keer wanneer ik naar haar kijk word ik blij.

En toch blijft het gevoel overheersen, dat ze uit mag/moet vliegen. Naar iemand die haar nodig heeft, ter ondersteuning van een (heftig)proces waar degene nu in zit.

Dus......wanneer je denkt, ik word hier blij van, dit raakt me, óf voor iemand anders, mag je je naam achterlaten of een mail sturen. Ik schrijf de namen op, doe ze in een mooi schaaltje, zet het bij mijn kleine altaar, en dan trek ik vrijdagavond 14 februari rond 19.00 uur een naam.

En het meest mooie is, dat alle keren dat ik op deze manier werkte, de kaart naar iemand toeging die het écht nodig had. De meest liefdevolle, bijzondere verhalen kwamen naar voren. Dus ik laat het Universum gewoon het werk doen.

Ik wens je een heerlijke dag, en ik wacht rustig jullie berichtjes af.

zondag 9 februari 2020

Wind-dag






Vroege ochtend hier in Reutum.
Heel even waren er wat zonnestralen, maar nu jagen er dikke grijze wolken langs de hemel.
Je hoort af en toe de wind en merkt dat ie in kracht toeneemt.

Vandaag zal niet alleen Nederland, maar met ons vele andere landen in de ban zijn van een storm.
Al dagen wordt er over geschreven, het voelt of de media de spanning opstuwt.

Storm, iets waar wij mensen een enorm ontzag voor kunnen hebben. Net zoals voor al het 'geweld' wat de natuur voort brengt.

Ik groeide als klein meisje op in de Alblasserwaard, aan de rivier de Merwede, ook nog eens buitendijks. Dus ja ik weet wat het geweld van water en wind kunnen aanrichten. Nog voor de Deltawerken gereed waren, kwam bij extreem hoog water het gewoon ons huis binnen. Moest ik op de schouders van mijn vader aan 'de wal' gezet worden om naar school te kunnen. Luisterend naar de radio, wisten mijn ouders ok, onze spullen moeten weer omhoog zodat niet alles kletsnat werd. Onze woonkamer (lees keuken en voorkamer) was een verdieping hoger, zoals bij een echt dijkhuis. Maar beneden stonden nog genoeg spullen die nat konden worden.



En wind aan de rivier, dat was zo magisch om te zien (als kind realiseer je nog niet zo de gevaren), de golven die er gevaarlijk uitzagen, grote schepen die soms dwars over de rivier kwamen te liggen door zijwind. Het jagen van de wolken wat je door het weidse gezicht zó mooi kon zien.

Denkend aan mijn vader, die op de dijk ging staan, en gewoon wist wat voor (nood)weer er op komst was. Hij leerde mij om de komende regen 'te ruiken'. Wat ik nog steeds niet verleerd ben.

Nu zijn we 'afhankelijk' geworden van de weermannen, de codes door de ether (geel, oranje, rood) slingeren, waar wij als mensen ons gedrag aan aan moeten passen. Het is natuurlijk wel fijn dat je een beetje op de hoogte gehouden wordt, maar soms is gezond verstand ook heel goed. Zoveel mogelijk losse spullen, hup naar binnen, hoef je de weg niet op? Lekker thuisblijven dan.

En ja, ook ik vind het hier spannend, of alle bomen in het bos blijven staan, er geen dakpannen door de lucht gaan vliegen. En ik zal straks de kipjes ook even toespreken dat ze lekker binnen moeten blijven. Maar de natuur en haar kracht, daar zullen we ons aan over moeten geven. Zoals altijd gedaan is door mensen, al net zolang als Moeder Aarde bestaat.

Gisteren zei iemand, ja het wordt zo'n dag, lekker binnen, kachel aan, een beetje lezen, een beetje tekenen en dan ben ik dankbaar, dankbaar voor het dak boven mijn hoofd wat me bescherming biedt. Ze zei, want dan moet ik denken aan al die mensen die dakloos zijn, en geen veilige plek hebben voor wind en regen.

Zullen we dat doen vandaag, een beetje zorg dragen voor elkaar, wat kracht sturen naar de mensen die wél naar buiten moeten, wat kracht sturen naar mensen die geen dak boven hun hoofd hebben?

Ik wens je vanuit Twente een mooie veilige zondag!


vrijdag 7 februari 2020

LIEFDEvol



Wij
Mensenkinderen!

Laten we ons verbinden
met elkaar,
van hart tot hart.

En de wereld
een beetje
mooier
kleuren!

Wij dragen allemaal
de kleuren
van de Regenboog
in ons.

Straal die kleuren uit,
zodat anderen zich daar
LIEFDEvol
aan kunnen koesteren!

uit mijn boekje:
de 'onzichtbare' wereld getekend in de Mandala