zondag 20 oktober 2019

Ze gaat naar......




Na mijn oproepje om het kleine oranje Lichtwezen uit te laten vliegen, kreeg ik zoveel reacties. Per mail, per Messenger, via facebook......soms word ik er stil van. En zeker ook van de verhalen die komen wáárom het Lichtwezentje gewenst wordt in een leven. 

Zoveel troost is er nodig in deze wereld, zoveel verdriet en zoveel zorg, op welk gebied dan ook. Ach en ik heb nu maar 1 kaart om te versturen. Zoals ik al wel eens eerder schreef, ik zou iedereen wel willen voorzien van zo'n fijne troostkaart. Maar ik weet ook dat ik niet alleen in mijn uppie met mijn tekeningen de hele wereld kan 'verzorgen'.

En ik laat het Universum écht zijn eigen werk doen........alle namen in een prachtige houten schaal, met in mijn ene hand de kaart en met de andere hand een naam trekken. Ja.....dan gebeurt het zoals het gebeuren moet.

De kaart gaat naar Elly Haulez de Poorter...........gefeliciteerd Elly, misschien is ie voor jezelf, of misschien maak je er iemand anders blij mee. In ieder geval komt de kaart één dezer dagen jouw kant op.



Ook schreef ik al eerder, dat er nog meer wezens staan te dringen om op papier te komen. Er zweeft er al 1 'opdringerig' om te heen. Maar ik ga tekenen, wanneer er tijd is. In rust en Liefde.

Dank jullie wel voor al jullie berichtjes, en van mijn kant wens ik, zovelen van jullie heel veel sterkte en succes met alle dingen die gaande zijn in jullie levens. En weet dat er hier in huis écht alle avonden een kaars brandt voor jullie allemaal!



Een warme groet en een heerlijke zondag gewenst



vrijdag 18 oktober 2019

Trouw aan jezelf



Jezelf niet forceren
Bloeien zoals jij bedoeld bent.
Niet vervreemden van jezelf.
Dicht bij de aarde blijven,
de aarde die je voedt.

Gevoelig zijn voor het licht,
ontvankelijk voor de regen,
Meedoen met de wind.

Jezelf niet forceren.
Leren van de bloemen.
Oneindig veel bloeiwijzen,
Maar slecht één de jouwe.

Uit: 'Trouw aan jezelf' van Hans Bouma

donderdag 17 oktober 2019

klein Lichtwezen, ik ga haar weggeven.......




Deze week toen ik in de tuin liep, zag ik haar.
Ze kwam zich even melden. Ze stond me op wachten nadat ik de kipjes had gevoerd. Met zien bedoel ik eigenlijk, ik voelde haar. Haar vorm, haar wezen, haar schuchterheid, haar zachtheid.

Ze vertelde dat zij en nog meer van deze Lichtwezens op papier zullen gaan verschijnen bij mij, omdat er zoveel mensen zijn die ze troost willen gaan bieden. Ik mag ze tekenen, op mijn manier, maar met hun intentie erin. Als ik ze dan wél maar wil opsturen naar degene die er troost en liefde in zal gaan vinden.

Ja ik herken het wel, ik heb in het verleden wel meer zo gewerkt, maar ik dacht, oh er komt er geen één meer. Het heeft een hele poos geduurd, dus ik dacht ach, het is niet meer nodig. Nou blijkbaar staan deze kleine Lichtwezens te trappelen om te komen. In deze tijd, waar mensen troost nodig hebben, om welke reden dan ook. En ja, in het verleden bleek ook echt dat de kaarten op precies de juiste plek terechtkwamen...….dus deze manier van werken werkt, voor mij, voor de Lichtwezens, maar vooral voor de ontvangers. Die troost vinden in de kaarten of aan een diepgaand helingsproces mogen beginnen.



Dus, voel je je aangetrokken door dit kleine oranje Lichtwezen en voel je de troost en liefde die ze uitstraalt, mail me dan maar...…...ik schrijf alle namen op, en zoals al eerder is gebleken, op deze manier kan ze haar weg vinden naar degene die haar nodig heeft.



Mijn mailadres: ada@adaenpietbouman
of berichtje op mijn fb pagina!

Ik verzamel alle namen die binnenkomen en zaterdagavond 19-10-2019 zal ik een naam trekken en die meld ik hier dan op mijn blog.




woensdag 16 oktober 2019

Mét zonder jas





Zomaar een kleine herfstmandala.

Omdat, ondanks de zonnestralen hier in Twente het toch écht herfst begint te worden. De draadjes in de lucht, waar de zon zo prachtig op schijnt, de hortensia, die loom, zwaar en bruinig begint te worden. De laatste bramen waar af en toe nog een merel zich te goed aan doet. De meesjes die zich laten horen, steeds dichter bij het huis komen.

De temperatuur laat eigenlijk iets anders voelen, die doet zich voor als lente, maar nee de natuur laat zich niet foppen. De blaadjes van de bomen zijn klaar met deze zomer, kleuren bruin/geel, en enkelen laten zich op de zachte windvlagen mee naar beneden dwarrelen, om te rusten op het gras. Ik zou zeggen na deze zomer krijgen ze een welverdiende rust. Ze hebben ons zo veel heerlijke schaduw geschonken, de vogels een veilige broedplek gegeven, ze mogen uitrusten van het harde werken aan de bomen.

Dus ja, ondanks dat mensen toch weer tevoorschijn komen mét zonder jas, of korte broek, het wordt herfst. En voor wie tijd heeft vandaag, geniet van de zonnestralen.

Ik wens je een heerlijke dag.

dinsdag 15 oktober 2019

Mother Nature




Mother Nature


Have you heard from the girl with the sun on her skin.
Who can make flowers grow with light from within.
And she runs through the world having life in her wake
With blossoms all lining the path that she takes

She must be quite shy because she's never been seen.
But she's what painting the grass stich a rich shade of green.

I've heard people say that there's dew in her veins.
That whenever she's hurting or lonely, it rains,
And if you listen on nights that are early in spring,
You might just hear her voice on the breeze i
f she sings. schrijver onbekend mandala: Luchtkasteel

zondag 13 oktober 2019

Alles heeft te maken met energie-overdracht





Zoveel draadjes in ons leven, draadjes van verbondenheid…….soms onzichtbaar en soms zó voelbaar en tastbaar. Verbondenheid met het leven om ons heen. Mensen, dieren, planten, situaties……….er zijn allemaal lijntjes naar elkaar. Het éne kan niet zonder dat andere.

We gaan er in ons razendsnelle levenstempo zo vaak aan voorbij. Maar ben je je wel bewust….dat wanneer je in het ochtendgloren gewekt wordt door vogelzang, je gevoel totaal anders is, je heel anders wakker wordt dan wanneer het klettert van de regen?

Dat wanneer je in de ochtend net 5 minuten later vertrekt naar je werk……..je misschien wel heel andere dingen onderweg tegenkomt dan wanneer je wat eerder vertrekt. Wanneer jij die glimlach aan de ander schenkt, dat die ander de dag misschien wat gekleurder ziet…..

Och zo is iedere beweging, iedere handeling……een draadje….wat zijn invloed op jou uitoefent maar ook op de ander….en niet alleen een handeling, maar ook het denken aan of over. Hoe vaak gebeurt het niet dat je aan iemand denkt…………en jawel daar gaat de telefoon óf er komt een mail van diegene binnen. Het bericht kwam door het welbekende draadje naar je toe…….



Ik heb al zo vaak verteld over Emoto, hij die zichtbaar maakte, wat het met water doet wanneer er positieve energie óf negatieve energie 'over gestrooid' wordt. Zo ook met mensen, dieren en zeker ook planten. 

Echt waar, ik heb eens tijdens een heftige periode in ons huis, een bos verse bloemen gewoon zien verwelken terwijl we erbij zaten (en heftige gesprekken voerden). Ik heb het gezien met een kristal wat ik iemand gaf in een zéér, zéér pijnlijke situatie. Ze deed zelf de kristal om haar nek, en werkelijk binnen 30 minuten was het kristal vanbinnen helemaal gescheurd, verbrijzeld, terwijl ik de meest zuivere, heldere voor haar gekocht had. Dát doet energie dus, we zijn ons er zo vaak niet van bewust.




Alles heeft te maken met energieoverdracht…..alles wat leeft op Aarde, maar ook daarbuiten, heeft die energie…..alleen door de vele ‘ruis op de lijn’ nemen we het niet altijd meer waar. Maar ik leef in de overtuiging dat iedere handeling die je maakt in je leven er toe doet……….misschien niet altijd voor jezelf, maar dan wel voor een ander……


"Weet dat je nooit alleen bent,
je bent verbonden met alle mensen, planten en dieren.
Voel en ervaar hoe we met elkaar verbonden zijn.
We zijn samen, hier, op dit moment,
om met elkaar een magische weg af te leggen".






Ik wens je nog een heerlijke zondag......
(ik plaatste dit artikel al in 2017)

vrijdag 11 oktober 2019

Eikelkindjes



Diep in de nacht, terwijl de wind zijn stem en kracht laat horen én voelen, hoor ik ze weer. 

De eikelkindjes...…...ze vallen op het dak van een schuurtje wat dicht tegen het bos aanstaat. Zware klappen maken de nacht wakker. Wat een kabaal kan zo'n klein eikelkindje maken zeg. Wanneer de wind even heel hard aantrekt vallen ze soms met tientallen tegelijk. Ik moet er soms in de stilte om grinniken.

Moet dan ook denken aan al die vogels die ergens verstopt tussen de takken hun slaapje zitten te doen......zouden zij dit ook horen en schrikken? En de kabouters en de elfjes, en alle andere natuurwezens. Zouden die ook een soort kleine 'hartstilstand' krijgen bij zoveel lawaai. Maar misschien horen ze het niet eens, omdat ze natuurlijk ook heel kleine oren hebben. Of misschien wel met die kleine oren diep onder hun kabouterdekens liggen.

Intussen ligt onze tuin en het weiland helemaal vol met eikeltjes. Soms kwamen buurkinderen ze wel eens rapen, om ze in de winterdag te voeren aan de varkens. Maar nee, dat is nu niet meer. Dus de eikelkindjes blijven heerlijk rusten in het gras van de tuin. 

En heel misschien groeit er uit al die vruchtjes nog wel eens een eikenboom. Wanneer je Peter Wohlleben (hier zijn site) moet geloven komt er misschien van al die eikels maar 1 of 2 bomen tot volle groei! Ongelooflijk, zo weinig, maar wat hebben die exemplaren een overlevingsdrang! Niet te geloven. Trouwens een geweldig boek, voor iedereen die iets meer wil weten over het leven van bomen, is dit een echte aanrader (er is ook een versie voor kinderen).
En er is een geweldig boekje wat hij schreef over het leven in de tuin.


En dat overdenk ik dan allemaal  in de diepe donkere herfstnacht...….terwijl de eikelkindjes een weg naar beneden vinden en daar rustig verder slapen. En ik......ik draai me nog een keer heerlijk om, en slaap verder. 




Ik wens je een heerlijke herfstdag.