maandag 18 november 2019

Intentie





Een kaarsje aangestoken voor Moeder Aarde, en al haar bewoners. Voor de mensen die knokken voor hun gezondheid, die verlies aan het verwerken zijn, de mensen die vechten en opstaan voor hun grondrecht in dit leven, Vrijheid!

Er is zoveel gaande, Moeder Aarde schudt haar veren. Daarom deze kaars, wat Licht zal laten schijnen, klein, maar de intentie zó groot!

Trouw aan jezelf






Er zullen altijd mensen zijn
die het oneens met je zijn.
Die je verkeerd begrijpen,
die je vertellen dat je het niet kan,
dat je het niet moet doen,
dat je het niet zal doen.

Laat ze je niet stoppen.
Wees in plaats daarvan trouw aan jezelf.
En weet dat voor ieder persoon
die niet jouw pad kiest,
er iemand heel blij zal zijn
je halverwege je pad
te ontmoeten.

tekst: Anne Taylor

zaterdag 16 november 2019

Seizoenen





Seizoenen

Een prachtig seizoen is het waarin we nu leven, herfst, mede door de kleuren en ook de geuren, maar ook door de inkeer naar binnen, letterlijk en figuurlijk. De dagen worden zoveel korter, ik moet steeds vroeger in de middag de kipjes wat graan gaan geven, anders zitten ze al gezellig, dicht tegen elkaar, op stok.

Ik houd van de knusheid, van de kaarsen die branden, de behaaglijke omslagdoek, de warme sokken........ja heerlijk. Tegelijkertijd mis ik het buitenzijn, blootvoets, hup even naar buiten in de vroege zomerochtend, om vijf uur in de stilte van de nacht, maar wel met de opkomende zon, een kopje koffie in de tuin drinken. Met een boek in de koesterende zon zitten, de lange lome avonden, het gespetter van water veroorzaakt door spelende kinderen, het buiten leven.


Maar ja ook de winter is een magisch seizoen, met zijn diepvrieskou, het pak sneeuw, de ijsblauwe luchten, die vooral bij het vallen van de avond, zo mooi kunnen zijn, och dat is toch ook heerlijk. Rode wangen en neuzen na een zalige wandeling door een ijskoud Twente.

Tegelijkertijd weet ik ook dat mijn hart een sprongetje zal maken bij het horen van het 'trillertje' in het gezang van de merel soms al in januari, en wanneer je kunt merken dat de dagen écht gaan lengen. Ik jubel bij de eerste bloesem in de bramenstruik of het zien van de eerste vlinder.

Seizoenen, ik ben dankbaar dat ik in zo'n land leef, waar ze zichtbaar zijn, voelbaar zijn, je ze kunt ruiken. En daarbij horen ook de kleuren, want ieder seizoen kleurt zichzelf anders. Steeds probeer ik ze te 'vangen' met mijn potloden. En weet je, gelukkig komen door het hele jaar heen, eigenlijk alle kleuren uit het hele pallet voorbij. Seizoenen, hoe heerlijk kleurrijk anders!
(Trouwens, wat is jouw fijnste seizoen?)

Een heerlijke zaterdag gewenst!

(de mandala die ik hierbij koos, draagt alle kleuren van de seizoenen, én de vlinder staat voor transformatie, tja en de natuur transformeert zich ieder moment!)

donderdag 14 november 2019

You are the key!






They asked her:
"What is the key saving the world"?

She answered:

"You.
You are the key;
Heal yourself, know yourself,
make yourself hole and free.

Release all limits so that your love
can flow unconditionally for yourself
and the world, this will open the heaven
of your hart completely
and will guide you without fail'.

tekst: Yung Pueblo



maandag 11 november 2019

Basistechnieken in de Mandala



De vraag lag er al even.
Of ik nog een cursus ging starten:
"Basistechnieken in de Mandala".
Mijn agenda is geraadpleegd, en ja ik start begin maart 2020 op woensdagmiddagen weer met deze prachtige basiscursus.

Hier vind je nog wat meer informatie.

zondag 10 november 2019

De roep van de uil




Midden in de nacht, 4.45 uur gaf de wekker aan, toen ik gewekt werd, door de roep van de uil. Stil heb ik liggen luisteren, en hij/zij bleef maar doorgaan. Het geeft me altijd zo'n knus, veilig gevoel. Die 'grote waker' die ergens op een boomtak zit en alles in de gaten houdt.

Ik probeer me dan voor te stellen hoe het eruit ziet. Ons huis en tuin gezien vanuit de hoogte van de bomen. Wanneer ik daar dan aan denk word ik blij, het witte huis tegen 'de bosrand' aan, waar nu het groen van het gras verdwenen is onder een laag blaadjes van de grote eikenbomen. Waar de planten in herfstige rust zijn gegaan, de bijen bijna niet vliegen, en de kippen in de middag al heel vroeg gaan slapen. Waar her en der nog wat speelgoed ligt van de kinderen, te wachten tot het de schuur in mag. De stoelen en de tafel staan te wachten tot de zon weer gaat schijnen, om dan weer te dienen voor veel gezelligheid. En dat alles met het zachte maanlicht wat nu, bijna volle maan, zo prachtig aanwezig is in de nacht.

Bijzonder, dat die gedachte vannacht bij me opkwam, om te visualiseren hoe ons huis er in de nacht uit zou zien door de ogen van deze roepende uil. Het was een heerlijk beeld, en met de nog steeds roepende uil op de achtergrond, ben ik weer gaan slapen. En werd ik wakker met het lichte, zachte gekwetter van de mezen, die vonden dat het nu hún beurt was om me te wekken.

Tja dat is 'het risico' van het landelijk wonen, om de dieren rond je huis bij nacht en ontij te horen. Nou ik houd ervan.

Ik wens je een heerlijke zondag!

zaterdag 9 november 2019

Loslaten kun je niet doen!





Staak je pogingen maar om los te laten,
je hoeft helemaal niets los te laten.
Loslaten kun je niet ‘doen’, onmogelijk!

Hoe meer je iets probeert los te laten,

hoe meer je er aan vast komt te zitten.

Maar als je bereidt bent de dingen
die je graag los zóú willen laten, totaal te ervaren…….
Dan zullen ze jou loslaten".

tekst: Erik van Zuydam


Een tekst die je het beste echt een paar keer kunt lezen en nog eens lezen...…...langzaam zal je begrijpen wat er écht staat.

donderdag 7 november 2019

All the different trees....



“When you go out into the woods,
and you look at trees,
you see all these different trees.
And some of them are bent,
and some of them are straight,
and some of them are evergreens,
and some of them are whatever.

And you look at the tree and you allow it.
You see why it is the way it is.
You sort of understand that it didn’t get enough light,
and so it turned that way.
And you don’t get all emotional about it.
You just allow it.
You ap-preciate the tree.

The minute you get near humans, you lose all that.
And you are constantly saying:
‘You are too this, or I’m too this.’

That judgment mind comes in.
And so I practice turning people into trees.
Which means appreciating them just the way they are.”

tekst: Ram Dass

woensdag 6 november 2019

Eigen sprankeling van Licht


Elk mens heeft
een uniek stukje
bij te dragen
in het grote avontuur
wat Leven heet.

Een eigen sprankeling van Licht
wat je uit mag dragen
hier, op deze plek
op Aarde
op jouw manier.

Laten we nu,
op dit moment,
ons eigen Licht aanzetten,
de tijd is rijp!

maandag 4 november 2019

De kaarten gaan naar.....er zijn uiteindelijk 3 namen getrokken!



Afgelopen dagen ontving ik van ruim 60 mensen een berichtje dat ze mee wilden doen naar aanleiding van de weg-geef-actie die ik maakte naar aanleiding van het behalen van meer dan 1000 mensen die mijn werk 'volgen' op facebook.

En ja hoor, zoals ik al vertelde. Toen vanmiddag de kleinkinderen hier kwamen, heb ik gevraagd, of ze even wilden helpen. En sociaal als ze zijn, wilden ze heel graag hun steentje bijdragen.

Met natuurlijk wel de vraag, waarom dan oma? Ken je die mensen? Waarom willen ze dat?..... nou je kunt het helemaal zelf invullen. Het schaaltje met heel spannende kleine briefjes was al gesignaleerd. Iedereen werd rond de tafel gestationeerd, met in het midden het schaaltje met gifgroene briefjes!

en daar gingen we!




Jojanneke mocht als eerste: oogjes dicht, en pak maar een briefje


Kijk Will Kragt, jij bent de eerste gelukkige!



Daarna mocht Tristan.......ha die had geen tijd om zijn oogjes dicht te doen


En jij Jacoba Fox, jij bent nummer 2!


Fabian, onze oudste kleinzoon, 
ha die had het briefje al te pakken 
voordat er een foto kon worden gemaakt, maar deze naam trok hij

Beatrix Ehrlich, jij bent ook een winnaar!


Ik ontkwam er niet aan, dat ze alle 3 een naam wilden trekken. 
Helemaal leuk! 
Ik ga 3 pakjes kaarten maken en opsturen. 

Dus! Will, Jacoba en Beatrix sturen jullie mij een e-mail?
ada@adaenpietbouman.nl
met jullie adresgegevens? 

Komen de kaarten deze week naar jullie toe.
van harte gefeliciteerd.

Iedereen dank jullie wel voor het meedoen én de zo lieve woorden,
en voor het steeds maar weer bekijken van mijn tekeningen/
mandala's
.
Dank!!





zaterdag 2 november 2019

She let go



She let go. Without a thought or a word, she let go.
She let go of the fear.
She let go of the judgments.
She let go of the confluence of opinions swarming around her head.
She let go of the committee of indecision within her.
She let go of all the ‘right’ reasons.

Wholly and completely,
without hesitation or worry, she just let go.
She didn’t ask anyone for advice.
She didn’t read a book on how to let go.
She didn’t search the scriptures.~
She just let go.

She let go of all of the memories that held her back.
She let go of all of the anxiety that kept her from moving forward.
She let go of the planning and all of the calculations about how to do it just right.
She didn’t promise to let go.
She didn’t journal about it.
She didn’t write the projected date in her Day-Timer.
She made no public announcement and put no ad in the paper.
She didn’t check the weather report or read her daily horoscope.
She just let go.

She didn’t analyze whether she should let go.
She didn’t call her friends to discuss the matter.
She didn’t do a five-step Spiritual Mind Treatment.
She didn’t call the prayer line.
She didn’t utter one word.
She just let go.

No one was around when it happened.
There was no applause or congratulations.
No one thanked her or praised her.
No one noticed a thing.
Like a leaf falling from a tree, she just let go.

There was no effort.
There was no struggle.
It wasn’t good and it wasn’t bad.
It was what it was, and it is just that.
In the space of letting go, she let it all be.
A small smile came over her face.
A light breeze blew through her.
And the sun and the moon shone forever more…
tekst: Safire Rose
Mandala: Elfenrust




vrijdag 1 november 2019

Wauw meer dan 1.000 mensen volgen .........





Zomaar ineens zie ik het...….meer dan 1.000 mensen 'volgen' mijn facebookpagina. Nou hoe bijzonder is dat! Geen reclame of niks, gewoon op 'eigen' kracht, vinden mensen mijn pagina, op facebook, of hier op mijn eigen blog. Wat voelt het feestelijk!

Deze week schreef iemand me: "je tekeningen maken me blij", én dat blijf ik zo bijzonder vinden. Dat mensen dus écht zien en voelen wat ik 'bedoel' met mijn tekeningen of mandala's. Ik beschik werkelijk over een onuitputtelijke bron van mandala-teken-creativiteit (alleen de zak met tijd, die ontbreekt soms), dus dat blijft wel stromen en stromen. Maar het aller- allermooiste en -fijnste is dat mensen er blij van worden, of dat het soms zó raakt. 
Heb wel eens iemand huilend in onze woonkamer gehad, die één van mijn mandala's zag, waardoor ze zo geraakt werd, dat ze spontaan begon te huilen. Terwijl deze mandala helemaal in de lijn van mijn oermoeders stond, hoe persoonlijk wil je hebben? En toch....het raakte de ander, zij die helemaal niet bij deze familielijn hoort. 


Soms krijg ik naar aanleiding van iets wat ik schreef en tekenende berichtjes van 'wildvreemde' mensen die even hun verhaal kwijt willen, omdat iets in mijn tekening ze raakte, waardoor het verhaal eruit wilde. En dat is mooi, dat lucht op, dat geeft ruimte in een mensenhart. En ja daar doe ik het voor, het plaatsen van woorden en potloodstreken. En het allerleukste is, dat ik gewoon iets kies, waarvan ik weet dat er ergens iemand (waar ter wereld) een duwtje van krijgt, even een zonnestraal ziet verschijnen. En dát maakt mij dan weer gelukkig.

Blij word ik wanneer er weer nieuwe mensen aan de tekentafel aanschuiven, die nog nooit een mandala hebben getekend, en dat ik ze mag begeleiden in het vinden van de weg in het tekenen van de ronde vormen. Mensen die dan aan het eind van zo'n avond met tranen in de ogen zeggen, oh wat word ik hier blij van...……..wauw, dáár doe ik het voor. Al zoveel jaren lang. Op mijn eigen manier, zonder groots opgezette reclamecampagnes, in het volste vertrouwen dat ik de juiste mensen weet te bereiken, gewoon omdat zij het even nodig hebben. Heel kleinschalig, heel eigen, zo helemaal ik. 


Dus ja, toen ik zag dat er meer dan 1.000 mensen mijn werk waarderen, er een beetje geluk uit halen, nou dat vind ik heel bijzonder. En daarom zal ik ook blijven tekenen, in de eerste plaats voor mezelf, omdat ik hier de allerbeste therapie in gevonden heb die er maar kan zijn. Heb ik iets wat me behoorlijk dwarszit, hup ik klim in de potloden.....en het probleem ziet er echt anders uit. En dan voor alle andere mensen, waar dan ook ter wereld, die soms door een vorm of kleur, nét dat duwtje in hun rug krijgen om er weer voor te gaan.





Om het 'heuglijke' feit te vieren, maak ik een pakketje met 3 kaarten (bovenstaand) die ik verloot onder mijn trouwe facebook-volgers, zodat jullie op jullie beurt ook weer iemand blij kunnen maken. je kunt insturen tot zondagavond a.s.
Even een berichtje op facebook, of hier op mijn blog. Een persoonlijke mail mag natuurlijk ook.



Tot slot, de woorden van Drunvalo, een prachtige inspirator.....zijn woorden die mij tot in mijn kern raken:


0-0-0-0-0

“Als je besluit om het onderwerp Heilige Geometrie meer te gaan bestuderen wil ik je het volgende zeggen:

Als je in een zaal zit en naar de Heilige Geometrische vormen kijkt óf erover leest in een of ander boek, ontvang je de informatie op een passieve manier en neem je slechts een kleine hoeveelheid van de informatie uit deze tekeningen in je op. Als je er evenwel voor zou gaan zitten en ze zelf zou tekenen, ze daadwerkelijk zou construeren, zou er iets met je gebeuren, iets dat veel verder gaat dan wat er gebeurt als je er alleen maar naar kijkt. Iedereen die dit ooit gedaan heeft, zal dit beamen.

Als je er wérkelijk voor zou gaan zitten en de dingen op een rij zou zetten en de lijnen echt zou trekken, schijnt er iets te gebeuren dat veel weg heeft van een openbaring. Je trekt een cirkel en je begint het te begrijpen. Er gebeurt iets van binnen. Je begint op een heel, heel diep niveau te begrijpen waarom de dingen gedaan worden zoals ze gedaan worden. Volgens mij is er niets dat zit zelf construeren van deze tekeningen kan vervangen” 


Drunvalo Melchizedek: u
it zijn boek “De Heilige Geometrie van de Schepping”, deel 1





Ik wens je een blije heerlijke dag!