donderdag 24 september 2020

Engelen

 


Wanneer je éénmaal
hebt ervaren
hoe je met de Engelen
samen kunt werken,
hoe gemakkelijk
je toegang tot ze kunt krijgen
om vragen te stellen,
om je onrust te vertellen
om je verdriet te delen
of je onzekerheid
of wat dan ook......
Als je éénmaal weet
dat er écht naar je geluisterd
wordt, en dat je soms
razendsnel een antwoord
krijgt, op soms de meest
wonderlijke manier
als je dat éénmaal weet....
Is het zo fijn, zo heerlijk
zo beschermend om dicht
bij de Engelen te blijven.
Je omringd te weten.
En nee, het hoeft niet met
veel ingewikkelde rituelen,
gewoon in eenvoud,
als je intentie maar zuiver is,
gewoon vragen en
met ze praten!
Op deze manier 'werk'
ik mijn hele leven al met
deze prachtige wezens,
gewoon omdat ik weet
dat ze er zijn, altijd en
met heel veel.
Het kan je leven zo fijn maken,
zo zacht, zo vol wonderen.
Ga het proberen,
gewoon nu gelijk!
Vraag maar, en luister en voel
goed, je antwoord komt
sneller dan verwacht!
Je hoeft het allemaal
niet alleen te doen.

Ik wens je een heerlijke Engelachtige dag
Ada


Welke weg kies jij?

 



Toen ik vanmorgen de vrachtauto zag met de slogan: “Welke weg kies jij?, wist dat ik het dit moest gaan schrijven. Omdat we allemaal op reis zijn, allemaal.

Niet gezellig op vakantie, nee op een reis door het leven, door de tijd, naar een andere dimensie.
Er is zoveel over te lezen, ik heb er zoveel over gedeeld, het is zó te zien en te voelen. En nee het is zeker geen gemakkelijke reis, hij is hobbelig en onvoorspelbaar.
Ik merk dat ik een weg aan het kiezen ben, omdat ik gewoon niet meer anders kan. In deze bizarre tijd, waar een virus iedereen in de klauwen heeft, waar de meest grote onzin voor zoete koek wordt geslikt. Waar iedereen die een tegengeluid geeft weggezet wordt als ‘alu-hoedje’, die ‘hun bek’ moeten houden, die voor aso’s uitgemaakt worden, soms zelfs als tuig, door de hoogste mannen in de regering. Ik merk dat ik er zo klaar mee ben.
Wanneer je je verdiept in mensen, mensen écht hun ogen leest, zie je de wanhoop, zie je de verwarring, zie je de ellende. Waar we zomaar met elkaar in geknikkerd zijn, door een regering, een overheid, die gewoon een dubbele agenda aan het voeren is. Rucksichtloss gaan ze tekeer. Geen menselijk gevoel meer te bekennen.
Wanneer je de mannen De Jonge en Rutte hoort spreken over een corona- test, echt hoor, ze kletsen maar een eind weg, ze ratelen maar door. De bewijzen worden steeds meer en meer aangeleverd, dat dingen niet kloppen, op mijn privé pagina plaats ik veel berichten, maar ik vraag me af, of mensen het echt wel begrijpen waar we ingestort zijn.
Het kindermisbruik, de satanische rituelen, een pedo-partij die zomaar opgericht mag worden, het misbruiken van gelden bij de banken, de oorlogen die ‘gemaakt’ worden door mannen die belust zijn op macht, de grootse protesten die wereldwijd gevoerd worden, maar waar je in Nederland niets van te zien krijgt…………we leven in één grote leugen.
Ja ik ben mijn eigen weg aan het kiezen. Mensen mogen voor mij echt alles als zoete koek slikken, en ja ze mogen van mij best bang zijn voor een virus, wat een ‘pandemie’ heet te zijn. En ja ik wil best met een boogje om mensen heen lopen, niet voor mezelf, maar voor degene met angst. Daar heb ik respect voor, maar nee, ik was mijn handen niet alle troep die ze ons voorschotelen. Hoezo? Je hele immuum systeem gaan aan gort, daar hoor je de regering niet over. Daar ‘raadplegen’ ze blijkbaar niemand over. Nee, je moet je handen kapot wassen brrrr. Bewegen en gezond eten, daar hoor je ze ook niet over.
De angst die gezaaid wordt is niet te beschrijven. En iedere keer dat ik dingen lees en vooral invoel, trekt het mijn energie zó naar beneden, ik heb soms echt een moment nodig om dit weer recht te trekken.
En ja, ik wil heel graag het liefdevolle en mooie in mensen blijven zien, want dat is 99% van de mensheid, liefdevol en mooi. En dat wil ik blijven zien en voelen, daar blijf ik ook in geloven. Maar het geloof in onze regering zoals die nu functioneert, zo met feiten omgaat die gewoon niet kloppen, mensen zo onteren, mensen zo bang maken, nee daar geloof ik niet meer in.
Daar ben ik he-le-maal klaar mee.
“Welke weg kies jij?”, stond er te lezen op de vrachtauto……nou de mijne is al bekend en zichtbaar. Zoveel mensen sluiten hun ogen voor de waarheid. Heel veel mensen willen het gewoon weg niet geloven, zien liever een leuke mandala, en lezen heel graag bemoedigende woorden. Maar waar houdt het op? Wanneer gaan ogen open? Wanneer ga je je realiseren dat het niet normaal is wat er gebeurt? En bemoedigen ja, dat wil ik heel graag, daar ben ik hier ook voor op aarde, maar soms zijn grenzen bereikt. Soms denk ik, welke woorden moet ik nog vinden, welke woorden moet ik nog zoeken om mensen te ondersteunen, als het toch niet gehoord wordt, of als woorden niet begrepen willen worden. Dat hoeft ook niet, ieder zijn eigen keus, maar wat ik daar dan nog aan toevoegen? Soms helpt ‘duwen en trekken’ niet meer, en is het kwestie van loslaten.
Ik blijf in Licht en Liefde, en ik blijf het goede zien in mensen, ik blijf tekenen, en ik zal het hier soms laten zien, ik blijf werken met H’opononono, ik blijf invoelen, ik blijf ‘zien’, ik blijf bidden voor Moeder Aarde, ik blijf kracht sturen naar mensen die het nodig hebben, ik blijf werken met de Engelen……maar ik wil vanaf nu, gewoon in mijn eigen energie blijven, mijn eigen systeem ondersteunen, en het niet neer laten halen door een virus, wat op de kaart gezet is, om ons menselijke systeem helemaal naar beneden te halen.
En ja ik zal met een boog om je heen lopen als je dat liever hebt, maar als je een warme omhelzing van me wilt……..dan kun je die ook krijgen!
Ik geef je een warme groet vanaf de andere kant van het scherm.
Ada

woensdag 23 september 2020

Iedereen doet mee!

 


Voor iedereen die het probeert,
die wil leren,
die wil begrijpen,
die vriendelijk wil blijven
ondanks soms harde woorden.
Voor iedereen die bést wel
in de spiegel durft te kijken
voordat een ander
de schuld krijgt.
De dingen van twee
kanten wil bekijken.
Voor iedereen
die soms moedeloos is,
met de handen in
het haar zit,
het water aan de lippen heeft,
het even niet meer weet,
gewoon een rotdag heeft.
Weet je,
we zijn daarin samen,
jij draagt ook je steentje bij
in dit grote geheel,
op deze weg die we samen lopen.
Weet je,
we maken de wereld gewoon
een beetje mooier,
op onze eigen wijze,
op onze eigen soms rare manier.
Dát maakt de wereld zo mooi gekleurd,
dát maakt dat we zo’n bonte
mensenmassa zijn
Iedereen doet mee,
iedereen hoort erbij
dát maakt ons samen
zo krachtig,
en we kunnen niet zonder jou!
Ik wens je een heerlijke dag.
Ada

zondag 20 september 2020

Sprankel

 




Waar de één straalt,
sprankelt
en geniet van
deze bijzondere tijd
door uit te rusten,
te genieten met het gezin
de televisie uitzet om
dat boek te lezen
wat al tijden lag te wachten,
dat gerecht te koken
waar je maar niet aan toe kwam,
die zich in de zonnestralen
kan koesteren,
de rust kan voelen
waar al zo lang
op gewacht werd.
Daar is de ander juist
in een diepe
zware storm belandt
Waar alles, en alles
op instorten lijkt te staan.
Waar de dag een donkere
nacht lijkt te zijn,
niets meer zeker lijkt,
waar niet meer wordt geslapen
en waar steeds het nieuws met
nog meer drama
gevolgd wordt.
Laten degenen
die nu sprankelen
en stralen
omkijken naar de ander,
naar degene die
in een diepe nacht is beland.
Reik een hand,
ondersteun en
probeer de donkere tijd
van de ander
te begrijpen.
Probeer jouw sprankeling
en geluk
te laten schijnen
juist
in deze donkere tijd
over de ander die het nu
zó nodig heeft.

Ik wens je een heerlijke dag.
Ada

mandala : "Zachtheid"

dinsdag 15 september 2020

Mijn kracht

 


Mijn kracht,
jouw kracht,
onze kracht
zoekend naar de zin van het leven
kwam ik in mijn diepere gevoelens
mijn pijn, mijn verdriet,
mijn leed tegen,
maar óók mijn vreugde.
Kan ik leren van wat mijn lijf,
mijn gevoel
me te vertellen heeft,
geef ik mezelf die ruimte?
Of verstop ik me weer achter mijn masker
wat bescherming geeft
en verhult wie ik eigenlijk ben.
Ik zoek, ik ontdek dat LEVEN anders kan
het juk wat ik te lang tors
kan ik neerleggen,
op ieder moment
ik hoef er niet onder gebukt te gaan.
Los van dat gewicht kan ik zien
hoe veel vrijer ik mij kan gaan bewegen
opnieuw, zonder oordeel,
onderzoek ik mijn mogelijkheden
ik word opener en voel me warmer, behaaglijker.
Vanuit de diepte omhoog,
om daar gekomen
te beseffen, ik had dit alles nodig om te groeien
te groeien tot een meer ‘heel’ mens.
Een mens die verantwoordelijk wil zijn.
Verantwoordelijk voor wat ik aan ga
verantwoordelijk voor mijn welbevinden
verantwoordelijk, naar anderen toe,
genietend van de kracht die in mij is ontstaan.
Kracht die mensen in zichzelf ervaren,
wanneer ze durven te leven
durven te delen,
wat voorheen niet mogelijk leek,
daar ontstaat Liefde voor het leven
en wordt eenzaamheid langzaam doorbroken.
ik wens je een heerlijke dag met veel verwarmende zonnestralen
Ada
mandala/tekening: Lichtdraagster
schrijver tekst: onbekend


maandag 14 september 2020

Koorddansers

 


Wij lijken als koorddansers,
balancerend
over een dunne draad,
blijven we overeind?
en lopen we door?
of vallen we
linksom of rechtsom?
De dunne draad die staat
voor de weg die we van
hogerhand moeten volgen
om netjes in het gareel
te blijven,
om te doen wat ze van
ons verwachten.
Te lang, te veel
wordt er met elkaar over een
té dunne draad gelopen,
mensen balanceren
te lang,
willen van het dunne draadje af
om met stevige gegronde
passen hun eigen weg te gaan.
Té lang wordt onze eigen gang
van het leven, belemmerd
wij die als mens in vrijheid
zijn geboren, wij die
geleerd hebben om
rekening te houden met de ander
en te zorgen voor elkaar,
dat willen we ook,
maar.....
we moeten zelf ook de ruimte
krijgen om op pad te gaan
en niet te hoeven balanceren
als een koorddanser.
Om ons heen kijkend
zie je de verwarring!
Zie je de vragen.
"Waarom loop ik eigenlijk
op die dunne draad,
omdat het van hogerhand
is gevraagd of opgelegd?"
Mensen springen van het
draadje af,
linksom of rechtsom,
en lopen met grote
stevige stappen hun
eigen toekomst tegemoet
velen zijn al op pad gegaan,
in de hoop dat velen
zullen volgen,
'af zullen stappen'
van het feit
dat wij als mensen
géén koorddansers zijn.
Waarom balanceren
als er een Moeder Aarde is
waar we met grote stevige
stappen, haar erend en dankend
ons eigen pad mogen lopen?
Ik wens je een heerlijke nazomer-dag
Ada
mandala: boeddha voetjes


donderdag 10 september 2020

Zoveel wat verborgen was......

 



Zoveel wat verborgen was
komt naar buiten
wordt geopenbaard,
wordt in het licht gezet
wordt in beeld gebracht.
Zoveel wat verborgen was
komt naar buiten
tunnels worden geopend,
agenda’s worden openbaar gemaakt
mensen worden ‘ontmaskert’.
Het samenspel van de mensheid
met het universum wordt uitgelegd.
Engelen,
andere dimensies,
buitenaardsen
over onzichtbare maar voelbare energieën
over alles wordt verteld,
in openheid!
Zoveel wat verborgen was
komt naar buiten.
En dat is soms slikken,
heel veel slikken en rillingen
en hartverscheuring.
Maar toch het moet openbaar.
Willen we met elkaar als mensheid
verder op weg naar een betere tijd
en naar een wereld vol
Liefde, Licht en Vrede gaan.
Dan zal het oude zeer,
eerst moeten worden opgeruimd
en eerst in het daglicht gezet
moeten worden.
Zodat iedereen kennis kan nemen
van het juk waar de mensheid
al zo langer onder lijdt.
Gedoseerd komt het naar buiten
wordt erover verteld,
ook al snap je het niet,
en gaat het je bevatting te boven,
probeer te voelen,
wijs het niet zomaar af,
probeer te begrijpen,
stapsgewijs in jouw tempo.
Want er wordt al eeuwenlang
over geschreven, niet alleen
in deze tijd, het is
gewoon bekend,
in de bibliotheek
van het leven staat het geschreven.
Alleen zoveel is voor de mensheid
verstopt geweest.
Achter de sluier geschoven.
En dat is voorbij,
in deze heftige tijd
komt het helder naar buiten.
Niets is wat het lijkt!
Laten we er zijn voor elkaar
laten we elkaar dragen
zorgen dat niemand achterblijft,
dat we met elkaar
op pad kunnen gaan…….
Maar haast is geboden
Ik wens je een heerlijke openbarende dag
Ada


zondag 6 september 2020

Ik protesteer ja!

 



Ik protesteer ja,
ik demonstreer ja,
ik laat de wereld
weten dat er wereldwijd
waanzin
plaatsvindt, ja.
Ik praat erover ja,
ik heb mijn mening ja.
Maar ik 'loop niet mee',
in de protestmarsen,
ik 'loop niet mee' in
demonstratiegroepen.....
hoe mooi soms ook,
maar helaas ook daar
zie je dat de onenigheid
soms zo groot is
dat het tegendeel
bewerkstelligd wordt van
Vrede en Samen,
dat ego's heel groot kunnen zijn.
Nee, ik werk met mijn intenties
altijd al gedaan, op welk
levensfront dat ook.
Op wereldwijd niveau,
in het privéleven,
werken met de Engelen,
werken met het Universum
werken met de geometrie
werken met kleuren
werken met mantra's
werken met.....
we hebben zo'n groot immense
kracht om met deze
intenties te werken,
samen met het Universum,
wat zo'n een onuitputtelijke
krachtbron is,
dat als je het je realiseert en ervaart
gewoon niet meer zonder kunt leven.
Dát heeft me altijd door mijn
hele leven heen laten zien
dat het werkt, soms tot in
het kleinste detail.
Dát is mijn manier van laten
weten dat ik grote zorg heb
om wat er in de wereld gebeurt,
de grote verdeeldheid die er is
onder de mensheid.
En daar zet ik mijn intenties neer,
zonder sturing, zonder eigen gewin.
Omdat ik altijd zo gewerkt heb
en weet wat het doet,
om zo samen te werken met het
Universum.
Begrijp ik met mijn mensenverstand
hoe die wonderen werken,
nee, maar mijn vertrouwen is zó
groot hierin, dat ik ook nu,
tijdens deze bijzondere periode
in ieders leven
mijn intenties neer blijf zetten,
mijn gedachten bij het Hogere,
bij de wonderen die gaan gebeuren...
dus ja, ik protesteer,
en ja, ik demonstreer,
en ja ik laat weten dat ik zorgen heb.....
en ja, ik schrijf erover,
zodat jij,
die dit nu leest,
misschien ook beseft van hee,
nee ik ben niet machteloos,
ik kan ook wat doen.
Aan ons allemaal de keus
hoe we voor de betere wereld
kunnen en willen strijden.....
Een mooie zondag-overdenking.
een heerlijke dag gewenst
Ada
mandala: Kosmische Energie