zondag 30 april 2017

Mijn trouwe metgezellen......restjes van bijna 20 jaar mandalatekenen








Ik teken al bijna 20 jaar mandala’s…..en wat heb ik véél getekend…….en nog steeds bruist het gelukkig van creativiteit en ideeën over en met tekenen. Niet altijd meer in een cirkel hoor, nee ik neem nu ook wel de ruimte om in een open vorm te tekenen. Wel altijd met kleurpotloden. Omdat het beste voor mij voelt……. je kunt gewoon alle kleuren maken die je maar wilt. Het is een kwestie van oefenen, oefenen en nog eens oefenen. En één van mijn tekenleraressen, ze heette met haar achternaam Cirkel (echt waar) heeft me altijd geleerd………als het fout gaat? Wat kost het je dan? Een stukkie papier, meer niet……



Dat heeft me geleerd om de vrijheid te nemen op het papier…….doorzetten, en oefenen, oefenen, oefenen. Nog steeds gaat er bijna geen dag voorbij of ik teken, krabbel, klieder, hoe je het maar noemen wil. En dan ineens verschijnt er een vorm dat ik denk hé, dat is leuk………..en dat werk ik dan verder uit.





Door de jaren heen heb ik aardig wat materiaal verbruikt/gebruikt. En omdat ik een serieuze bewaarkont ben, heb ik altijd mijn potloodstompjes bewaard. Heb er wel eens een soort collage van gemaakt. Maar een tijd geleden kocht ik een schitterende oude weckpot mét engel…….ha en daar zitten nu al mijn trouwe metgezellen in. Mijn stompjes…….en dit is wat ik door de jaren heen gebruikt/verbruikt heb. En nog steeds vind ik het reuze meevallen. Als je naar mijn tekeningen kijkt……nee dat kost het tekenen met kleurpotloden bijna niets qua materiaalverbruik.



En als ik dan mijn potlodenpot zie staan denk ik, ach al die verhalen die jullie kleur mochten geven, al die oefenmomenten dat jullie op mijn tafel lagen……sentimenteel of niet……..ik ben ze zo dankbaar, en zolang als ik leef………blijft de inhoud van de pot groeien en groeien……….






Ik wens jullie een heerlijke ZONdag……..

dinsdag 25 april 2017

Yin Yang.........een heerlijke opzet.........doe je mee?








Wie is er niet naar op zoek? Naar balans, evenwicht, rust ervaren. Het lijkt of de wereld steeds sneller aan het ‘doordraaien’ is. En je probeert je maar steeds staande te houden, soms tegen beter weten in. Soms zou je wel eens gewoon een dag in bed willen blijven, laat de gekte maar aan mij voorbijgaan.

Maar………..dat lost helemaal niets op, ook dat weet je. Dus wandelen, nee hollen, we mee in de tredmolen van het leven. Gezegend zijn zij, die de rust weten te pakken én vast te houden. Er zijn zoveel manieren om goed voor jezelf te zorgen…….maar het zie het maar eens vast te houden.



De mandalatekenaars weten in ieder geval de tekenmomenten te pakken………te gaan zitten en een tijdlang de rust in zichzelf te vinden. Nu het buiten ook nog eens meer op herfst lijkt dan op voorjaar, dacht ik, kom op…….ik ga  ‘mijn’ Yin Yang mandala opzet delen. Kan ieder tijdens dit herfstige weer misschien een moment de rust in zichzelf hervinden…….



“Leven is groeien – en steeds weer bereid zijn

om al het oude los te laten; want alleen zo

leren wij het; open te staan en te blijven

 voor de beweging van de geest.



Leven is gevoelig worden

en gevoelig blijven voor wat voorbij

de grens van het zichtbare ligt.



Leven is ervaren wat je opdracht is

en die dan vervullen met verwondering.

Alleen zo leef je de liefde, leer je liefde te zijn……



(uit het boek: “Kijken met de ogen van je hart”)


0-0-0-0-0



En dit…….dit is de opzet van de mandala die je hierbij kunt gaan tekenen.





Zoek het midden van je papier (zelf teken ik op 30x30) , en teken cirkels:

·         4 cm op de liniaal

·         5 cm          

·         7 cm                    de ruimte die ontstaan tussen 7 – 9 cm deel je in 16en in

·         9 cm          

·        11 cm        



In de middenruimte kun je het Yin Yang teken tekenen (als je het lastig vind, gewoon een stukje papier erbij en oefenen, oefenen en oefenen…..)

Dan ontstaat déze vorm…….ik zou zeggen ga ermee aan de slag en hervind wat rust, evenwicht en balans…..



Heel veel tekenplezier……….en een heel fijne dag gewenst……..

zondag 23 april 2017

Overgave.......de natuur dwingt ons gewoon........









Oh wat een schrik deze week. Dikke vorst aan de grond………hier in Twente is afgelopen week bijna -8 graden gemeten. In eerste instantie dacht ik…….het valt wel mee…….maar na een 2e rondje in de tuin gisteren, tjonge wat een schrik. De hortensia blaadjes (tja ze staan al helemaal in blad) behoorlijk bruin, de vlinderstruiken, wauw, die zijn er ook niet al te best uit. En dan onze appelboom die zó prachtig in bloei staat………zou dat allemaal wel goed komen (ik bedoel…….ik sta ieder jaar altijd dagen in de keuken om appelmoes te maken voor een heel jaar……..zou ik dit jaar ook weer graag doen).

En het maakt me ook wel weer ‘nederig’. We kunnen met allerlei kunstgrepen voorkomen dat de natuur invloed op dingen heeft……zoals de professionele tuinders die met vuurkorven en waterspuiten de hele handel in tijd van vorst beschermen. Dat is ook hun broodwinning. Maar hier, in onze eigen tuin, nee, ik wil wel eens wat potten naar binnen brengen, maar die hele rij hortensia’s afdekken…..de appelboom in de nacht nathouden.
Nee eerlijk gezegd gaat me dat een stap te ver. Daarom maakt het me ook ‘nederig’. De natuur is (soms) helemaal niet te sturen. En dan de vraag, moeten we dat ook wel willen. Of moeten we ons overgeven aan het grotere geheel….

Ik denk het wel…….wij mensen, denken, en zeker in onze huidige tijd en maatschappij, dat we alles ‘onder controle’ hebben, nou mijn gevoel zegt, écht niet. Soms moeten dingen gebeuren zoals ze gebeuren. Maar velen vinden dit zó lastig. In alle facetten van het leven………wie durft er nog mee te stromen op de golven van het Leven……..Onze voorouders durfden (en moesten) dat wel. Was het gemakkelijk, nee ik denk zeker niet, maar er was een gevoel van overgave………de natuur geeft en de natuur neemt………het vertrouwen was er, dat het ‘ergens goed voor was’.

Oei……en dat drijft allemaal boven in mijn gedachten, terwijl ik mijn rondje door de tuin doe, waaruit blijkt dat één nachtje vorst onze tuin er deze zomer misschien wel heel anders uit laat zien dan anders…………

(hortensia's vorig jaar, hoe wordt het dit jaar?)


Ik geef het over………zie wel wat er komt, of juist niet. Daar waar mogelijk is, zal ik de natuur een handje helpen……..en de rest is…………..overgave……….

Ik wens jullie een heerlijke ZONdag………

donderdag 20 april 2017

Herken je het? Het 'roepen' van de mandala....?










Mandala’s beheersen al jarenlang mijn leven. Wat een zaligheid toen ik ze mocht ontdekken………en nog fijner was het om ze zelf te gaan tekenen.


Jaren later mocht ik mensen in het mandalatekenen gaan begeleiden. Stap voor stap mocht ik mensen kennis laten maken met de Wondere Wereld van de Mandala. En nog steeds word ik zo blij als ik mensen enthousiast zie worden aan de tekentafel…….blij om gewoon met potloden te toveren……..de meest mooie vormen, de kleuren, die je net zo kunt maken zoals jij het wilt. Geometrisch en /of juist helemaal uit de vrije hand. Zoveel mensen, zoveel keuzes en voorkeuren. Mensen worden weer als kinderen zo blij én zo vrij……..om te doen wat ze zelf fijn en leuk vinden.


 Met de komst van internet zijn de wegen naar en door de Mandala verandert. Het gaat allemaal sneller, kennis wordt veel sneller gevonden en genomen………En toch…….het lijkt soms wel of mensen vergeten wat een mandala écht met je kan doen. Natuurlijk de heerlijke uren aan een tekentafel, ha die zijn niet te versmaden. Maar hoeveel mensen nemen nog écht de tijd om de geometrie door te laten werken in het Zijn…..hoeveel mensen ‘horen’ de mandala nog roepen…..om juist nóg die lijnen te komen tekenen……….het lijkt alsof ie roept: ‘hé ik ben nog niet af, vergeet je die extra lijntjes niet?’

Uit ervaring weet ik, dat ik soms écht midden in de nacht naar mijn tekenkamer ga om te kijken wát kan er nog anders? En dit gebeurt me zeker met de Heilige Geometrie……’net nog een andere vorm in die strakke lijn maken’. Als een kind zo blij wanneer het lukt………teleurgesteld als het écht helemaal niet loopt zoals je wilt………en dan uiteindelijk de overgave, zo van: ok, het is goed zo. Het is niet anders. Hier zal ik het mee moeten doen.



Dat is het gevoel van het in- en doorwerken van de mandala……oh en als je dát eenmaal ervaren hebt…….is het meestal liefde voor het hele leven. De Geometrie die écht iets in je zijn aanraakt, soms daadwerkelijk verandert. Daarom, wanneer je aan de slag gaat met het tekenen van mandala’s……laat ze eens écht bij je doordringen, sta écht eens stil bij wát je getekend hebt, en luister naar de boodschap van deze prachtige tekenvorm……….

Ik wens je een heerlijke donderdag.......

woensdag 19 april 2017

Een beetje knippen, plakken en kleuren..........







Vanmorgen vroeg………..05. 45 uur, gewekt worden door een lijster, die blijkbaar pal ónder ons raam zat te jubelen. Het eerste daglicht wat zachtjes verschijnt……..dan ben ik ineens klaarwakker. Zal ik eruit gaan, of tóch nog even omdraaien. Lig dan af te wegen……nog even slapen, ook fijn, eruit……..mmmm lekker nog in alle vroegte even tekenen….De keus is dan snel gemaakt. Hup eruit, gordijnen open en genieten van het zachte lentegroen. En de vogels zijn drukker dan druk…….blijkbaar is er al een hele kinderschare die gevoed moeten worden.

Het belooft een zalige dag te worden…..naast de potloden lokt het buitenzijn me dan ook (soms ook zeer noodzakelijk, omdat de onkruidjes als paddenstoelen uit de grond schieten)…..de dag zal het leren.

Wel wil ik jullie deze al wat oudere tekening laten zien. In het echt is ie niet zo heel groot. Gemaakt op stevig tekenpapier, met daarop een paar piepkleine foto’s willekeurig op het papier geplakt (vandaar stevig papier). En dan maar gaan kleuren, de kleuren zoekend, die passend zijn bij de foto’s. Stromend, laag over laag.
De vogel (zie je m zitten?) die een verendek kreeg van een kleurig stukje papier. Als je goed kijkt zit er nóg een vogel achter. De boeddha en de waterval, die helemaal het rustgevende beeld kloppend maken.

De rust die de tekening uitstraalt…..dat voelde ik ook vanmorgen ook, toen ik de gordijnen opendeed…….hopelijk kan ik het rustige gevoel fijn vasthouden de hele dag. En blijven genieten van het vogelkoor!

Ik wens jullie een heerlijke (teken?)woensdag….


zaterdag 15 april 2017

Onze Heilige Kracht........









Het wordt tijd dat wij onze eigen Engelenvleugels open gaan slaan. Dat wij onze eigen kleuren gaan herkennen en erkennen. Wij mensen bezitten een Heilige Kracht. Een kracht om lief te hebben, om te zorgen, om te koesteren. Laten we die kracht inzetten……..op onze eigen wijze.



Niet meer toekijken hoe ‘de groten der Aarde’ zoveel kapot maken, dingen doen die geen daglicht verdragen. En ja ook jij, iedereen kan een steentje bijdragen, door liefde, aandacht, compassie uit te stralen naar de ander, naar alle levende wezens die hier op Moeder Aarde leven. Als de liefde en aandacht oprecht is……wordt het gevoeld……….





Masuru Emoto liet het ons zien………de waterkristallen die veranderden onder goede of slechte aandacht…..en weet je ook nog dat wij mensen uit ongeveer zo’n 70% water bestaan? Als je je dan realiseert wat je allemaal bij de ander teweeg kan brengen……..dan weet je wat je zelf in handen hebt, zoveel kracht, Heilige Kracht. Die ons zomaar gegeven is, en wat we zó gemakkelijk kunnen inzetten. Gewoon door wat liefde te laten zien, compassie uit te stralen. En aan de andere kant te zien, dat een mens op kan bloeien, kan groeien tot wie hij zou kunnen zijn, met wat extra aandacht en oprechtheid en liefde.



Ik wens je een mooie Stille Zaterdag en de hoop……dat je je Vleugels open zult gaan slaan…..

vrijdag 14 april 2017

Goede Vrijdag..........







We vieren Paasdagen. Deze dagen vind ik altijd zo bijzonder. De stilte, de verstilling die ik voel. Witte Donderdag…………de dag van het Laatste Avondmaal. Het raakt me ieder jaar weer. De man, de naam die iedereen over de wereld kent. Werd daar verraden en hij……….hij nam de weg naar het Kruis, voor ons allemaal.

En wanneer ik dan naar de wereld kijk, och wij mensen leren maar niet. Er blijft onvrede, oorlog……het lijkt niet op te houden.

En toch, wanneer mijn tranen vallen bij het kijken naar “de Passion”, zie je ook verbondenheid onder mensen. Iedereen vertaald zijn/haar gevoel met eigen woorden. Ik voel daar een groot stuk hoop in, omdat zovelen vrede willen, zovelen verlangen naar liefdevollere wereld.





Laten we proberen met elkaar, op weg te gaan naar een betere wereld. Naar een liefdevolle wereld.

Ik wens jullie een Goede Vrijdag...........

maandag 3 april 2017

Workshop Open Lotus..........








Lotussen........ik word er altijd blij van. Een heerlijke vorm waar je je creatieve ei echt in kwijt kunt. En zo gemakkelijk om op te zetten.....en de uitwerking, dat is de grootste uitdaging. Dit zijn vormen die je 100x op kunt zetten, en 100x komt er iets anders op papier.

Dit is de Open Lotus, .....ik geef je hier de opzet..........

Werkwijze Open Lotus

Papierformaat 30x30





Zelf werk ik graag op 30x30 papier. Wanneer jij op een andere grootte werkt, kijk dan even of ‘mijn’ maten op jouw papier passen, zoniet, pas de maten dan aan. Ook werk ik met tovercirkels (vaak te vinden in veel mandalaboeken). Je kunt natuurlijk ook werken met een gradenboog.





zoek het midden op en zet een cirkel van 11 cm (gerekend op je liniaal)



 

deel deze cirkel in 12en





geef in je tekening A en B ook aan op deze plaatsen





zet de passerpunt in punt A in je passerpotlood op punt B


en trek een boog, zoals op bovenstaand voorbeeld





werk zo alle 12 punten rond (met halve bogen)

op deze manier ontstaat de Open Lotus



Je kunt de lijnen ook nog verdubbelen door bijv. je passer iets groter of kleiner te zetten. Er is nu een prachtig basispatroon ontstaan waarmee je alle kanten uitkunt. Vlakken kunnen gekleurd worden, je kunt vormen uit de natuur toevoegen. Misschien wil je in de kern een symbool tekenen, iets wat voor jou een belangrijk symbool is.
De mandala (bovenaan) herken je vast niet meer terug uit dit patroon...........maar echt deze Open Lotus is de basis van mijn opzet.

Ik wens je heel veel tekenplezier.............

zaterdag 1 april 2017

Tulpenboom..........






Het heerlijke lenteweer heeft onze Magnolia in een grote roze zee veranderd. Je hoorde de knoppen bijna groeien en ineens…………daar gingen de bloemen open.








De kleine bastjes die om de bloemen zaten, vielen met grote getalen op de grond (wist je trouwens dat ze een klein beetje op engelenvleugels lijken?)






Toen we hier in dit huis kwamen te wonen stond de Magnolia hier al……….en zo te zien……….staat hij er al heel vele jaren. Het is geen struik meer maar een echte boom. De Magnolia zoals wij hem hier kennen, heet ook wel de Valse Tulpenboom.
Hij doet me nu in zijn bloeiende glorie ook denken aan tulpen. Toen wij nog in de Noordoostpolder woonden waren we ieder jaar in het vroege voorjaar getuige van de kleurige velden die langzaamaan ontstonden. Eerst voorzichtig een heel klein vleugje …… en binnen enkele dagen waren de velden omgetoverd in de meest kleurrijke velden.



Soms zo kleurrijk dat het ‘zeer’ deed aan je ogen. De meest bonte kleuren werden naast elkaar gezet. Om hier ook gelijk mee te kunnen constateren dat kleuren uit de natuur nooit met elkaar ‘vloeken’, het plaatje past gewoon altijd………….



Pieterman en ik konden uren dwalen langs de kleurige velden……..en soms hoorde ik ze, de Natuurelfen, zingen, blij dat het Lente werd………..dit schreef ik erover in mijn boekje:







“Wat is het heerlijk om te leven met wisselende seizoenen. Wind, regen, zon, het hoort bij de natuur, maar ook bij onze eigen natuur. Sommige dagen gevuld met zonneschijn, sommigen met regen.

Geuren en kleuren vullen de natuur, maar ook ons eigen leven.

Geen dag gelijk, het is altijd weer een uitdaging. Wat zal de dag brengen…….

De eeuwige rondgang van de natuur, na de winter komt er lente die de wereld weer zal kleuren na de koude grijze winter. De knoppen van de bloemen groeien weer, de bladeren laten het eerste jonge groen weer zien. Dat gebeurt nú, maar dat is al eeuwen- en eeuwenlang zo…….


En als je goed luistert, hoor je de Natuurelfen zingen:

‘wakker worden……….het is weer Lente….’.


vrijdag 31 maart 2017

Vlierbes Engel..........







Een tekening die ik opgezet had, kreeg een heel andere wending. Toen ik vanmorgen zag dat de vlierbesstruiken achter onze tuin weggehaald waren, was ik gewoon van slag. Tja ze stonden achter ons hek......niet van ons.....dus niks over te zeggen. En trouwens ze waren al gekapt toen ik t in de gaten had.

De vlieren die zulke onschatbare waarde hebben voor ons allemaal....met hun prachtige bloesems en bessen......die zoveel geneeskracht hebben.
De Engel laat mijn verbazing zien........over wat er om ons heen gebeurt......overal ter wereld........soms doet het zo'n pijn. Ik denk wel eens, ben ik nu echt de enige die t voelt en ziet.

Wij gaan een nieuwe vlierbessenstruik kopen..........en die in onze tuin zetten......zodat wij het nog een beetje goed kunnen maken. Met Moeder Aarde, met alle prachtige krachtige natuur om ons heen.........
En de Engel heeft uiteindelijk een naam gekregen "de Vlierbes Engel'.......ter ere van.......

maandag 27 maart 2017

De Uil en het Labyrint








Een tijdje lang werkte ik aan een ‘opdracht”. Gekregen van mijn zusje, met wie ik, op afstand, samen teken. Zij had bedacht wat we zouden gaan tekenen. Een heerlijke uitdaging. Wanneer je zo lang tekenlessen schrijft en uitwerkt voor anderen dan is het fijn om zelf ook een keer een onverwachte opdracht te krijgen waarvan je niet weet hoe dit uit zal gaan pakken (weet je met mandala’s nooit .....maar…….).

Een labyrint schreef ze (we appen heel graag en heel veel met elkaar), dát gaan we tekenen. Zo bijzonder, wel labyrinten gezien, gelopen en me er wat in verdiept, maar nog nooit getekend (nee ook nooit in lessen uitgewerkt dus). Nou het was een heel bijzondere weg om er mee aan de slag te gaan. Eerst mezelf ‘ingelezen’, over het hoe en wat van labyrinten……..en daarna tekenen. Nou ik heb wat geoefend………..er zijn heel wat labyrinten in ’t klad’ gemaakt….keer op keer, om het vloeiende te gaan voelen, niet alleen maar met mijn arm en hand, nee om het te voelen in mijn hele lijf, om met de cadans mee te gaan. Stromen, meegaan en loslaten………stromen, meegaan en loslaten.......

In dat ‘voortraject’, waarin ik bezig was met oefenen en inlezen, was ik ook in mijn hoofd bezig…….tja een labyrint tekenen dat is tot daar aan toe, maar wat dan? Ik weet je kunt het gewoon niet bedenken hoe je mandala eruit gaat zien, maar het houdt me dat wel bezig…….

Totdat ik op een hele vroege morgen, terwijl het buiten nog donker was, ik een Uil hoorde roepen. Wij zijn gezegend met een bos zo dichtbij waar van alles gebeurt, waar van alles scharrelt…….en wat was ik blij met zijn/haar roep. Ik wist het gelijk, het mystieke van de Uil, én het mystieke van het labyrint mochten samenkomen in mijn mandala. Weken ben ik ermee bezig geweest.

Zelf heb ik altijd een ‘mapje’ met voorbeelden. Prachtige vormen, afbeeldingen, kleursamenstelling (denk aan een soort moodbord) die me raken. En waarvan ik denk te weten dat ik daar nog wel eens iets mee wil doen………zo ook deze Uil. Het was de prachtige vorm die me bezighield en die ik wilde weergeven……. de afbeelding van de Uil had ik blijkbaar bewaard voor deze mandala.



Deze tekening, gemaakt op een keerpunt in mijn leven (tja en als je het goed bekijkt staan we ieder moment in ons leven op een keerpunt), maar dit keer voel ik t écht. Een keerpunt……….en de Uil en het labyrint mogen mij de weg gaan wijzen……waar het toe zal gaan leiden?……….ik laat me leiden door de roep van de Uil.......

zaterdag 25 maart 2017

Madeliefjes




Het is Lente! Met een hoofdletter. Wat een heerlijkheid, de zon, de wind, de aangename temperatuur om buiten te werken. De afgelopen dagen heb ik geen potloden in mijn hand gehad....té mooi buiten om binnen te zijn. En de tuin die roept om aandacht. Alles lijkt ineens de grond uit te schieten (ook onkruid). De bloemen van de magnolia, ach die staan op het punt van uitkomen. Wat zal het weer een bloemenzee zijn.

Wij zijn geen mensen van strakke bemestingsplannen, wij vinden dat Moeder Natuur heel goed in staat is te laten groeien en bloeien wat nodig is. Onkruid? Nou heel veel plantjes die wij, in onze huidige tijd en maatschappij, zien als onkruid zijn supergoed te gebruiken voor allerlei klachten en kwalen.

Paardenbloemen, madeliefjes, brunel, zevenblad, brandndetel……….alles is érgens goed voor. En ja hoor, het komt hier, soms veel, en soms weinig voor in de tuin.

Gisteren was het ‘oppasdag’….drie kindjes die vrolijk door de tuin hollen en dollen (en af en toe ruzie maken over de bal, karretje, enz). Terwijl de tweeling nog een kort middagdutje deed ging onze oudste kleinzoon bloemetjes redden (want opa was bezig met een verticuteermachine om het mos weg te halen dát doen we dan wel).
Oh……..zo schattig………..'oma, oma kom je helpen plukken……anders gaan ze dood'. Wij hebben saampjes bloempjes geplukt en uiteindelijk vaasjes opgezocht. Het waren er té veel die van de dood gered moesten worden. Hij heeft ze in emmertjes gedaan, met water, lekker in de zon. En zo ontstonden er mandala’s van madeliefjes.

Het allerleukste is dat ik al een tijdje bezig ben………met madeliefjes tekenen….in een cirkel, ik laat t snel zien hoor. Maar zolang het dit zalige lenteweer is moeten jullie nog even wachten…….trek zo weer mijn tuinkleren aan, om fijn naar buiten te gaan. 

Een heerlijk weekend gewenst…….

woensdag 22 maart 2017

Engelen.......ze zijn zo dichtbij......








Werken met Engelen, het zit me zo in t bloed. Vanaf kinds af aan.


Dagelijks werk ik met ze, met grote én met kleine zaken. Ik weet gewoon niet anders, Engelen, ze horen ‘gewoon’ bij het leven. En ze wachten, geduldig, op al onze vragen. En wij, wij hoeven alleen maar de vraag te stellen in alle eenvoud en goed te luisteren………en écht, wonderen gaan gebeuren...........


"Jullie die wij liefhebben
jullie zien ons niet
jullie horen ons niet
jullie zoeken in de verte
maar we zijn zo dichtbij.

Wij zijn Boodschappers
brengen nabijheid aan wie ver weg is.
Wij zijn Boodschappers
brengen het Licht aan wie in duisternis verkeert.
Wij zijn Boodschappers
brengen het Woord aan wie vraagt.

Wij zijn niet het Licht, wij zijn niet de Boodschap,
wij zijn de Boodschappers'.....

uit: Engelen als Levensbegeleiders van Petra Schneider en Gerhard K. Pieroth



zaterdag 18 maart 2017

Labyrint tekenen....in opdracht......



Nadat we een tijdje geleden zijn gestopt met het Teken-je-Mee project kwam er voor mij en mijn zusje een heleboel ruimte voor andere ‘opdrachten’. Voor ons samen………samen werken we aan een opzet……..dit keer hoef ik het niet te bedenken, nee ik word door haar aan t werk gezet. Ze bedenkt de opzet en samen gaan we, ieder op onze eigen plek, aan onze eigen tekentafel werken aan een mandala. Natuurlijk wel met tussentijds een melding van hoe ver we zijn, hoe leuk of lastig we het vinden……..het delen, daar worden we alleen al zo blij van. We tekenen zonder tijdsdruk dat wel, ieder heeft een eigen vol leven………..gevuld met zoveel dingen……maar we maken heel graag tijd voor onze gezamenlijke opzet.

Dit keer was de opdracht: ‘teken een Labyrint’. Jippie wat leuk, dat had ik nog nooit gedaan. Wel veel gezien, bekeken, gelopen (wauw dat is ook heel bijzonder) maar van tekenen was het nog nooit eerder gekomen. “De boeken’ erop nageslagen……en toen oefenen, oefenen, en nog eens oefenen. Ha dat is voor een bijna-perfectionist zoals ik nodig……..en het labyrint is verre van perfect geworden, maar wat was het fijn om er mee te werken. Het doorlopen van de lijnen……..het gevoel wat er ontstaat bij en door het tekenen.

En nu……..is ie af, bijna denk ik. Altijd zet ik mijn mandala’s voor ik ze aan de wereld toon (of aan Pieterman) eerst eens een poosje weg…..ergens in het zicht waar ik de mandala kan zien. En omdat ik er zo’n tijd aan gewerkt heb, zit ie helemaal in mijn wezen…….dus denk ik er ook vaak aan. Soms krijg ik dan ineens een ingeving van héé, daar moet je nog iets mee…………

Nu is mijn Labyrint dus in dat stadium……..dat ie even mag ‘staan’, wachten tot het moment dat mijn naam eronder gaat…….dan is het écht klaar. En dan laat ik mijn mandala hier ook zien, mét Labyrint, dit is vast een voorproefje.........nog even geduld.........jullie, maar ik ook.....wachten op wat er misschien nog bij moet komen.......

donderdag 16 maart 2017

Welke weg...............


Soms liggen er zoveel kansen, zoveel wegen open..........
welke wil je nemen, welke zou bij jou passen?
Herkennen we het niet allemaal van tijd tot tijd?
Het denken, bedenken.........wat wil ik.......en hoe kan ik het vormgeven?

Toen ik deze prachtige overdenking tegenkwam wilde ik het graag met jullie delen:


"Genoeg wegen bieden zich aan.
Maar slechts één is voor jou.
De weg waarop je stap voor stap jezelf kunt zijn - 
en steeds meer jezelf kunt worden.

Niet de gemakkelijkste weg. Wie volgt je nog, wie wacht op je?
Soms zou je terug willen gaan. Een andere weg.
Maar het zou een weg van vervreemding zijn.
Steeds meer raakte je bij jezelf vandaan.

Déze weg.
Trouw zijn aan de mens, die je zo prachtig bent en nóg prachtiger mag worden.
Deze weg.
De enige, die je niet wegvoert uit het landschap van je ziel………."

(schrijver onbekend)

dinsdag 14 maart 2017

Heilige Geometrie





Waarom ontroeren de woorden van Drunvalo Melchezidek mij zo?…………altijd wanneer ik het voorwoord van zijn boek lees (De Heilige Geometrie van de Schepping 1) ben ik diep geroerd. Over Heilige Geometrie notabene.

Blijkbaar wordt er diep in mijn kern iets aangeraakt………over de geometrie……….waar ik zo heerlijk mee kan werken, strakke lijnen en ritme, en toch……..vind ik juist mijn creatieve vrijheid hierin, omdat ik die ruimte kán nemen op papier, om te spelen met die geometrische vormen. Dat ik kan en mag creëren,  dat het blijkbaar totaal resoneert met mijn zijn. Dat dingen die in je leven spelen, écht in beweging gezet kunnen worden. Zo wonderlijk dat die gevoelens dan zó diep in je zijn verborgen kunnen liggen.

Dit zijn zijn woorden die mij zó kunnen raken:



“Als je besluit om het onderwerp Heilige Geometrie meer te gaan bestuderen wil ik je het volgende zeggen:

Als je in een zaal zit en naar de Heilige Geometrische vormen kijkt óf erover leest in een of ander boek, ontvang je de informatie op een passieve manier en neem je slechts een kleine hoeveelheid van de informatie uit deze tekeningen in je op. Als je er evenwel voor zou gaan zitten en ze zelf zou tekenen, ze daadwerkelijk zou construeren, zou er iets met je gebeuren, iets dat veel verder gaat dan wat er gebeurt als je er alleen maar naar kijkt. Iedereen die dit ooit gedaan heeft, zal dit beamen.

Als je er wérkelijk voor zou gaan zitten en de dingen op een rij zou zetten en de lijnen echt zou trekken, schijnt er iets te gebeuren dat veel weg heeft van een openbaring. Je trekt een cirkel en je begint het te begrijpen. Er gebeurt iets van binnen. Je begint op een heel, heel diep niveau te begrijpen waarom de dingen gedaan worden zoals ze gedaan worden. Volgens mij is er niets dat zit zelf construeren van deze tekeningen kan vervangen”



Drunvalo Melchizedek

Uit zijn boek “De Heilige Geometrie van de Schepping”, deel 1




Dank zij zijn boeken, zijn woorden, én door te werken met geometrie, heb ik door de jaren heen zoveel mensen kennis mogen laten maken met wát geometrie eigenlijk is….en vooral wat het met je (kan) doen, dat mensen het ook echt gaan voelen…..dat je kunt resoneren met al het Heilige om ons heen, dat we er ook een onderdeel van zijn………

En als je je dan realiseert is het Leven één groot worden………en soms hoef je niet alles te weten, soms is voelen alleen al voldoende.

Dus, het stukje papier, de passer, de liniaal en de potloden....het reikt zoveel verder dan alleen leuk tekenen en kleuren.......en dát kun je alleen ervaren door zelf te doen......

ik wens jullie allemaal een heerlijke dag.......




zaterdag 11 maart 2017

Nog even iets over het Teken-je-Mee project.....en dan.......tekenen maar......






Zo….en nu mag ik het loslaten……….’mijn’ kindje het Teken-je-Mee project, wat 4 jaar geleden startte, wat groot werd door ons, wij, alle tekenaressen……….die samen met elkaar, weliswaar op afstand, aan de slag gingen met mandala’s. Ieder met hun eigen intentie. Ieder aan hun eigen tekentafel…….en uiteindelijk samenkomend op de site.

Toen ik los moest laten, omdat er te veel tijd in ging zitten, waren mensen zó teleurgesteld…….vonden het zo jammer de welbekende stok achter de deur kwijt te zijn, en ook het inspirerende delen. En dát zette mij weer aan t denken.

Omdat er nu ook wat ruimte was gekomen in mijn tijd, was er ook wat ruimte om het project op een andere manier neer te gaan zetten. Mijn vraag gesteld op facebook……..en het leverde zoveel lieve, blije reacties op dat deze week de nieuwe pagina "Teken-Je-Mee? Mandalagroep" is gelanceerd.

Hier op t blog vind je bij de pagina’s de opzet………..en hier op facebook kunnen de mandala’s geplaatst worden, gewoon op jullie eigen tijd, geen tijdsdruk meer. Maar gewoon tekenen wanneer jij wilt, misschien ook mét je verhaal erbij.

Nu wacht ik met grote spanning op de eerste mandala die erop komt. Natuurlijk kan ik mijn mandala die ik eerder maakte plaatsen, maar nee, ik laat het nu bij alle tekenaressen.

Ik mag t laten gaan………..t enige waar ik regelmatig voor zal zorgen is een nieuwe opzet.

En zo krijgt het Teken-je-Mee? Project een heel ander vervolg, wat mooi, om toch ‘met elkaar’ verder te gaan………op weg met elkaar door de wondere wereld van de Mandala………


Ik wens jullie een heerlijk weekend, met misschien wel zonnestralen én manestralen……….

donderdag 9 maart 2017

Teken-Je-Mee krijgt nog een ánder vervolg.....als jullie het leuk vinden.......






Wat ontzettend veel en lieve en leuke reacties kreeg ik op het feit dat het Teken-Je-Mee project een ander vervolg gaat krijgen. Mensen die er zó blij mee waren…….omdat het duwtje in de rug er weer is om met mandala’s aan de slag te gaan.



Maar………..dan loop ik zo de afgelopen dagen rond met het idee dat de grote kracht van het project óók zat in het feit van het delen. Het aan elkaar laten zien wat we maakten………om de ander ook weer te inspireren, zo van hé wat een leuk idee is dat nou.



Tenslotte hebben we de 4 jaren zo ongelooflijk veel uitwerkingen voorbij zien komen dat ik zeker weet dat ieder op haar manier af en toe een nieuwe manier ontdekte om te tekenen. Om met een nieuwe techniek of materiaal aan de slag te gaan.



Enfin……dan loop ik rond met een idee! Maar ik vraag het ook aan jullie, tekenaars. Zouden jullie het leuk vinden, als er een pagina komt waar jullie zelf je mandala’s gemaakt naar aanleiding van het project (of misschien gewoon eens een andere mandala) kunnen plaatsen. Mét misschien het verhaal wat erbij hoort. Zodat het met elkaar delen gewoon doorgaat. Maar net op een andere manier……dan kunnen jullie zelf de tekening plaatsen mét bijbehorend verhaal (het verhaal hoeft natuurlijk niet).





Laat het maar weten……..als ik positieve reacties krijg dan komt er vandaag of morgen een pagina waar de mandala’s gemaakt naar aanleiding van Teken-Je-Mee geplaatst kunnen worden.

Hier vind je in ieder geval de 1e 'opdracht'......


Ik ben reuze benieuwd naar jullie reacties.....ik wens jullie een heerlijke dag.........

woensdag 8 maart 2017

Het verhaal van het potlood...........








Soms kom je zulke prachtige verhalen tegen..........






Het verhaal van het potlood
Paulo Coelho

Een jongen keek toe hoe zijn oma een brief schreef. Nieuwsgierig vroeg hij: “Oma, schrijf je een verhaal over ons? Of over mij misschien?” Z’n grootmoeder antwoordde de jongen: “Dat klopt, ik schrijf over jou. Maar veel belangrijker dan de woorden is het potlood waarmee ik schrijf. Ik hoop van harte dat als jij groot bent, dat je zo wordt als dit potlood.” Een beetje bedenkelijk keek de jongen naar het potlood. Daar was toch echt niets bijzonders aan te ontdekken! Daarom vroeg hij: “”Oma, dat is toch een gewoon potlood zoals alle ander, of niet?” “Dat is maar de vraag, hoe je naar de dingen kijkt, m’n jongen,” antwoordde z’n grootmoeder glimlachend. “Weet je, dit potlood heeft vijf eigenschappen. En wanneer het je lukt om je deze eigenschappen eigen te maken, dan zal je een mens zijn die in vrede met de wereld leeft.

De eerste eigenschap luidt: je kunt grote dingen doen. Maar je mag nooit vergeten dat er een hand is, die al je stappen leidt. Die hand noemen we het Universum, je bent altijd verbonden met alles om je heen.

De tweede eigenschap laat zien, dat ik het schrijven af en toe moet onderbreken om het potlood opnieuw te slijpen. Daardoor lijdt het puntje wel een beetje, maar is daarna weer goed scherp. Leer dus om af en toe pijn te verdragen, want dat zal je van nut zijn.

Kijk, de derde eigenschap zie je aan het potlood einde: daar zit een stufje, waarmee je fouten kunt verbeteren. Het is namelijk zo, dat correcties niet verkeerd zijn. Integendeel zelfs, ze zijn dringend noodzakelijk om op de rechte “weg” te blijven.

De vierde eigenschap zegt ons, dat het bij een potlood niet om het hout of om de uiterlijke vorm gaat, maar om de kwaliteit van de kern, die in het binnenste zit. Let dus altijd op hetgeen er vanbinnen in je omgaat.

Als laatste de vijfde eigenschap van het potlood: het laat altijd een spoor na. Dat geldt ook voor jou: alles wat je in het leven doet, laat sporen na. Probeer daarom alles wat je doet, bewust te doen”