maandag 7 augustus 2023

Leven



 


Leven is groeien
en steeds weer bereid zijn
om het oude los te laten,
want alleen zó leren we het -
open te staan én te blijven
voor de beweging van de geest.
Leven is gevoelig worden
én gevoelig blijven voor wat
voorbij de grens van het
zichtbare ligt.
Leven is ervaren wat je
opdracht is, en die dan vervullen
met verwondering.
Alleen zó leef je de Liefde,
leer je Liefde te zijn.
Ik wens je een heerlijke dag
Ada

mandala: Zachtheid
tekst: Hans Stolp

Zoveel mensen

 




De waarheid is zo hard
komt zo knetterhard binnen
en zoveel mensen willen
het niet weten
draaien hun hoofd om.
Blijven ziende blind,
blijven luisterend doof
ruiken het onraad niet
voelen niet in hun diepste
vezels wat er komt.
Hoe lang moet er nog geroepen
worden dat het niet klopt,
dat er zoveel niet waar is.
Dat het gemanipuleer
het gedraai
het bedrog
het leugenachtige
gewoon recht onder
onze neuzen gaande is.
Degenen die zien en weten
daarvoor is het helder,
ze roepen zich de longen uit
het lijf om de ander het
te laten zien,
maar nee, sommigen blijven
ziende blind
en horende doof.
Niks aan te doen.
En oh zovelen hebben hun
best gedaan.
Maar we zullen blijven roepen
tot het bittere eind, om
iedereen op sleeptouw mee
te kunnen nemen,
omdat dat de afspraak was.
We zouden wakker schudden
soms tegen beter weten in,
en ja, we zouden het
blijven proberen!
En nu is het zover, het moment
dat iedereen zou moeten zijn
ontwaakt.......
De wereld zoals we die kenden is
ten einde, komt nooit meer terug.
Nu mogen we met zoveel mogelijk
mensen er een prachtige wereld
van maken, in de hoop dat veel
mensen mee gaan doen.
En we zijn al met zovelen,
miljoenen, miljoenen en miljoenen
zijn allang op pad gegaan.
Het pad, wat het brengen zal?
Wat de dag van morgen brengen zal?
We gaan het zien......
met goede moed,
met elkaar,
Liefdevol,
samen.
Ada
mandala komt uit mijn teken-je-mee serie

zaterdag 5 augustus 2023

Code rood, oranje én geel met Regenalarm




De afgelopen dagen stonden in het teken van codes, gekleurde codes, 
en nu weer iets nieuws het "Regenalarm".
Het lijkt helemaal een hype te worden, om ons te 'waarschuwen' voor weersomstandigheden. 
We laten ons helemaal meevoeren in voorspellingen, 
die soms werkelijk helemaal niet uitkomen. 
Want ja de term 'zo veranderlijk als het weer' is niet voor niks een gezegde.

Waar is onze eigen waarneming gebleven?
Om te kijken naar wat de wind doet,  hoe de wolken eruit zien, 
wat de dieren doen, hoe het ruikt buiten,
we zijn het bijna allemaal vergeten. 
Als jong meisje leerde ik al (ik ben opgegroeid aan de rivier) 
dat je soms kon ruiken wanneer het gaat regenen. 
Aan het draaien van de wolken of de diverse lagen 
die er soms zijn, kun je zien of er 'noodweer' komt. 

Natuurlijk, als je dak van je huis waait of er vliegt een boom door je tuin, 
dat is werkelijk verschrikkelijk. Maar kun je er op dat moment iets aan doen? 
Nee, alleen zorgen dat je zoveel mogelijk uit de buurt bent, en zorgen dat 
alles wat je lief is in veiligheid komt.
Toen een paar jaar geleden ons volledige tuinhuis 5 cm. naar achter werd geschoven door een storm, stond ik erbij, keek ernaar en kon helemaal niets doen. 
Alleen zorgen dat je zoveel mogelijk uit de buurt bent. 
Want de ongekende krachten van de Natuur laten zich niet leiden. 
En het is verschrikkelijk wanneer mensen verdwijnen in modderstromen
of geraakt worden door bliksem, en toch, niet alles is te voorkomen.

En daar zit m nou net de kneep. 
Mensen willen alles, maar dan ook alles in de hand hebben, 
zelfs de Natuur. Mooi dat er technieken zijn om bijvoorbeeld het weer te voorspellen, 
maar zó vaak gaat het mis, wordt er zomaar een code geroepen, lijkt het, 
en tja dan is een heel land weer in de ban van...….en soms 
gebeurt er weinig tot niks. 
Soms is gewoon gezond verstand het beste hoor, als het stormt 
je ramen niet openzetten, het open water niet opgaan, 
als je in de auto zit, even rondkijken naar vallende takken. 
En nee, niet alles is te voorkomen, maar heet zoiets dan ook niet LEVEN?

Wanneer hier in Twente een 'code' wordt afgegeven, 
kijk ik ook altijd even naar de 
dieren om ons heen, onze kippen bijvoorbeeld, 
blijven ze lekker scharrelen, nou dan zal het wel meevallen, 
als ik ze niet zie, dan schuilen ze ergens,
voor het weer wat komt, dán is het opletten geblazen.
Nee gewoon even nuchter blijven, goed opletten, 
voorzorg nemen als het nodig is
en vooral gewoon door blijven ademen, wij mensen hebben 
niet altijd alles in
de hand, gelukkig niet.

Om in de kleuren rood, oranje en geel te blijven, heb ik vandaag een paar mandala's in die tinten bij elkaar gescharreld...….misschien zit er wat inspiratie voor je bij!


Ik wens je een heerlijke 
dag.
















donderdag 3 augustus 2023

Zweven tussen de sterren



 


Het voelt voor mij
als zo gemakkelijk!
Om tussen de sterren
en de maan en de
Zon te zweven.
Liggend op mijn bed,
ogen dicht,
rustig naar mijn ademhaling,
wortels uit mijn voeten
naar Moeder Aarde,
zacht haar voedende
energie naar boven
halen, en dit
prachtigs door mijn
lijf te laten stromen,
door mijn kruin....
en vandaar de energie
door mijn lijf laten gaan
als het ware
jezelf schoon spoelen.
Daarna kan ik, als ik
wil, gewoon tussen
de sterren zweven,
in het niets, tuimelend
als een vogel zo vrij.
En och, meestal val ik dan
in een zachte slaap
en weet niet hoe ik
geland ben.
Misschien niet een 'techniek'
uit de boeken (of juist wel)
geen idee, het voelt voor mij
gewoon fijn.
Je eigen gevoel volgen
wat bij jou past,
want hoe heerlijk eenvoudig
is het om tussen de
kleurige sterren te belanden.
Ada

Levens deuren

 



Zachtjes heb ik deze dagen
levens-deuren dichtgedaan,
zodat er ruimte kan ontstaan
voor nieuw.
Wanneer je wilt meewerken
aan de nieuwe wereld zullen
soms grondige stappen
moeten worden ondernomen.
Je eigen energie hoog houden,
niet meer meegaan
in de waanzin van de wereld,
maar juist voelen wat het
goede is, waar de zachtheid
in te vinden is.
Hinkelend in de ene
harde, soms waanzinnige wereld
en dan weer in de andere,
zachte, liefdevolle wereld.
Als mens, tussen de mensen,
schakel je de hele dag door,
van moment naar moment.
Wel heb je de keuze om in dingen
mee te blijven gaan
of je eigen stappen te zetten
en zeggen van 'ho, tot hier'.
Stappen zetten is soms pijnlijk,
maar kunnen ook zo
bevrijdend werken,
helend zijn, ruimte scheppend.
Zelf kies ik voor de stilte,
zodat nieuwe dingen hun weg
kunnen gaan vinden in mijn leven.


Een dichte levensdeur is niet erg,
want ik weet, uit ervaring,
dat er binnen nu en heel snel
een nieuwe deur open zal gaan,
die me nog dichter bij
mijn levensdoel zal brengen,
dichter bij mijn kern,
dichter bij mijn Zijn.
In stilte wacht ik op de woorden,
op de signalen,
op de boodschappen
ze zullen komen,
ik weet vanuit volle overtuiging.
Ik wens je een heerlijke dag
Ada

mandala: "Mijn Gids"

Zou het zo graag terug willen



Zou het zo graag terug willen
het stuk van normen
en waarden,
respect voor de ander
niet gelijk altijd
dat scherpe oordeel
voorop de tong.
Soms gewoon hardheid even
inslikken, trots opzij schuiven.
Zou het zo graag terug willen
het gezonde boerenverstand
wetend dat het leven niet
altijd kneedbaar is, maar dat
het wel mogelijk is
het beste ervan te maken.
Omdat we soms blij moeten
zijn met wat er wel is.
Zou het zo graag terug willen
het leven en laten leven
de ander is zijn waarde latend
om de ander te proberen te
begrijpen door te luisteren,
om samen met al die anderen
om ons heen iets moois in het
leven neer te kunnen zetten.
En ik weet, dat ik hierin niet
alleen ben, ik ga vandaag gewoon
bij en met mezelf beginnen
met normen, waarden, respect,
soms zwijgen, luisteren
proberen te begrijpen….
om zo, terug te gaan naar
onze menselijke maat
om een andere wereld
te gaan starten.
Door dit hier te schrijven
ben ik al begonnen,
mijn eerste stap is gezet,
op naar
een respectvollere wereld
met normen en waarden
de zaden zijn gezaaid
ze mogen nu gaan wortelen,
doe je mee?

Ada

donderdag 27 juli 2023

Onderhuids

 




Onderhuids
in de ijzige stilte,
groeit het verzet
voel je dat de
grenzen zijn bereikt.
Onderhuids
voel je verbinding al
met zoveel mensen
onderling
die niet meer anders
kunnen dan in
opstand komen.
Onderhuids
voel je de
stille revolutie steeds
dichterbij komen.
Het punt is bereikt.
Onderhuids
weten zovelen het
van elkaar,
dit gaat zo niet langer
wij, gaan door het
cordon van leugen
en bedrog breken.
Het doorbreken,
is al een tijdje gaande,
steeds meer gaan zien
dat er zó gelogen is
over alles, en niet
alleen in het heden
maar het is al sinds
mensenheugenis aan
de gang.
Onderhuids
wordt het gevoeld dat
we leven in een
wereld die niet klopt.
Tótdat de ijzige
stilte doorbroken
wordt en er uitgelegd
zal moeten worden
over handelen
wat niet ten goede kwam
aan de mensen,
de mensen van goede wil.
Want soms is het gewoon klaar,
soms is genoeg gewoon genoeg.
De stilte voor de storm,
bereid je voor.
Ik wens je een heerlijke dag
Ada

mandala: "Mijn Kracht"