Vanmorgen in alle vroegte, de eerste dageraad-kleuren vielen naar binnen, de ramen open, en jawel, daar was ie.....de eerste triller van de merel. De merel die na de lange winter probeert te zingen. Zijn stem moet de komende dagen nog wat oefenen want hij zong zeker nog niet uit volle borst.
Maar net als de mensen voelt hij waarschijnlijk ook dat de dagen gaan lengen, het licht eerder aan de hemel verschijnt. De jubel die in de natuur hangt, de jubel van de langere dagen dat het licht langer zal schijnen.
Zelf merk ik dat ik juist in deze dagen in februari helemaal blij wordt als het vroege eerste licht naar binnen valt, en het wordt iedere week een beetje vroeger, zalig. Terwijl de winter natuurlijk nog lang niet voorbij is, maar dit voelt zo hoopvol...….het komt echt wel, de lente. Zo'n prachtige voorbode ontvangen in de vroege ochtend door het trillende 'gezang' van de merel, hoe heerlijk kun je de dag beginnen.
Een merel heb ik nog niet getekend (wel op mijn to-do lijstje gezet), maar wel kool- en pimpelmezen. Vandaar dat er bij deze blog gewoon een meesje gezet wordt, ook die zijn al heerlijk aan t kwinkeleren in de vroege morgen! Kortom, langzaamaan ontwaakt de natuur uit de winterslaap, en geeft signalen af, middels de vogels, dat de het voorjaar in aantocht is.
En trouwens, de vergeten viool, die de tuinvrouw gewoon ergens in het najaar vergat...….staat in volle glorie te bloeien, geweldig!!
Ik wens je een heerlijke februari dag.
