vrijdag 16 juni 2017

Luistervrouw.......zij luisterde naar mijn ziel


Er werd naar mij geluisterd door een prachtige Luisterkindwerker. Zij luisterde naar mijn Ziel, wat die wilde vertellen……..toonde mij de wereld van heel lang geleden…..wat ik diep van binnen wel wist, maar niet ‘boven’ kreeg. Ik mocht aan haar hand mee, van het heden naar het verleden en weer terug naar het hier en nu…..een prachtige reis…..die mijn leven heeft veranderd.

Lieve Luistervrouw, nogmaals dank je wel……


“Luisterend en kijkend
Naar alle windrichtingen 
Onder en boven
Heden en verleden
Beelden verschijnen en worden verteld
In alle kleuren van de wereld
Eigen krachten worden ontdekt 
De Luistervrouw wijst de weg…….
Het slingerend pad naar de toekomst
Waar in alle vrijheid 
Gewandeld, gevierd en geleefd mag worden………”

woensdag 14 juni 2017

Geometrische vormen.......maar dan net een beetje losser.......

















Geometrische vormen, ach ze zijn zó mooi, zo bijzonder, de uitstraling die je voelt….hoe het soms doorwerkt in je Zijn. Ik vind het geweldig om ze te tekenen en er mee te werken, maar……..en dat is mijn valkuil……..de lijnen staan vast….geometrie is geometrie. En ik vind het juist heerlijk om te spelen met lijnen, om vrij te zijn (op papier en ook in het leven), wanneer ik helemaal de structuur in moet, oh dat vind ik lastig. Natuurlijk, je bent mens, tussen zoveel andere mensen, en ja daar moet je je soms bij aanpassen, dat is nou eenmaal het leven.



Maar de vrijheid wil ik wel voelen en nemen met en tijdens het tekenen. Bij de geometrie valt dat niet mee. De structuren ‘staan’ vast en vaak kun je daar niet van af wijken. En toch blijf ik het proberen…….de structuur moet bewaard blijven (zodat ie ook zijn werking kan doen) maar juist de lijnen om te doorbreken, daar ligt mijn uitdaging. Het is een kwestie van grenzen opzoeken…….blijf je erbinnen of stap er net overheen.





Het heeft te maken met accepteren……accepteren dat sommige dingen té groot zijn dat je dit niet alleen kunt veranderen…….maar er blijft nog zoveel over in het leven, waar je wél invloed op uit kunt oefenen. En waar je blij van wordt…….en waar de wereld van geniet. Een glimlach naar een ander mens, een aai over een bol, een kaarsje aansteken, met de intentie voor vrede en liefde voor de wereld, een spin die zich nestelde in je huis naar buiten brengen, terug de natuur in………zoveel voorbeelden zijn mogelijk. Ieder moment kun je iets fijns doen……..kun je iets veranderen in het leven van mens en dier.




Met de geometrische vormen ligt het net wat anders….dat staat vast…….En toch probeer ik er mijn eigen draai aan te blijven geven, soms tegen beter weten in……


"Accepteer de dingen
die je niet kunt veranderen.
Verander de dingen waarop
je invloed kunt uitoefenen".


Ik wens je een heerlijke woensdag….

zondag 11 juni 2017

Voor mijn dochter....de 'cijfers' in de mandala worden verklaard




“De wereld is versierd met slingers en ballonnen sinds je op de Aarde bent
De dagenraad is mooier, vogels zingen uitbundiger”……..


Deze geboortemandala heb ik jaren geleden getekend voor onze dochter Ingrid……recht vanuit t hart…….voor een stukkie papier gaan zitten en gewoon maar beginnen. Met de achterliggende gedachte dat wel alle cijfers van haar geboortedag erin verwerkt moesten worden……..11-06-1982





·        11 – de ballonnen…de middelste is net wat anders dan de andere ballonnen, lijkt            op een feestelijke windmolen…maar vormt toch één geheel

·         6 – de lotusbloemen

·         1 – hart

·         9  - ringen op de achtergrond

·         8 – groene bladeren

·         2 – beschermend kapje

·         Uiteindelijk wanneer je alle getallen bij elkaar optelt kom je uit op 1, en dat is      de vrouw geworden met gespreide armen………….die de wereld, het Leven in zijn      volheid omarmt.

De uitleg van de symbolen en de kleuren spreken voor zich (natuurlijk zit er nóg veel meer in verwerkt…..maar dat is even van mij alleen, als moeder) liefdevol, groei, vreugdevol, kleurrijk.

Zo kun je allemaal op je eigen manier een geboortemandala maken…..of rouwmandala……..of vieringsmandala, in ieder geval een tekening met daarin veel eigens verwerkt wat sommige dingen een fijne, dierbare plek geeft…….

Ik wens je een heerlijke 11e juni....

donderdag 8 juni 2017

De draadjes die ons leven aaneen rijgen......







Zoveel draadjes in ons leven, draadjes van verbondenheid…….soms onzichtbaar en soms zó voelbaar en tastbaar. Verbondenheid met het leven om ons heen. Mensen, dieren, situaties……….er zijn allemaal lijntjes naar elkaar. Het éne kan niet zonder dat andere. We gaan er in ons snelle levenstempo zo vaak aan voorbij. Maar ben je je wel bewust….dat wanneer je in het ochtendgloren gewekt wordt door vogelzang, je totaal anders wakker wordt dan wanneer het klettert van de regen? Dat wanneer je in de ochtend net 5 minuten later vertrekt naar je werk……..je misschien wel heel andere dingen onderweg tegenkomt dan wanneer je wat eerder vertrekt. Wanneer jij die glimlach aan de ander schenkt, dat die ander de dag misschien wat gekleurder ziet…..

Och zo is iedere beweging, iedere handeling……een draadje….wat zijn invloed op jou uitoefent maar ook op de ander….en niet alleen een handeling, maar ook het denken aan of over. Hoe vaak gebeurt het niet dat je aan iemand denkt…………en jawel daar gaat de telefoon óf er komt een mail van diegene binnen. Het bericht kwam door het welbekende draadje naar je toe…….

Alles heeft te maken met energieoverdracht…..alles wat leeft op Aarde, heeft die energie…..alleen door de vele ‘ruis op de lijn’ nemen we het niet altijd meer waar. Maar ik leef in de overtuiging dat iedere handeling die je maakt in je leven er toe doet……….misschien niet altijd voor jezelf, maar dan wel voor een ander……



"Weet dat je nooit alleen bent,
je bent verbonden met alle mensen, planten en dieren.
Voel en ervaar hoe we met elkaar verbonden zijn.
We zijn samen, hier, op dit moment,
om met elkaar een magische weg af te leggen".


Ik wens je nog een heerlijke dag......

maandag 5 juni 2017

Terugkeer naar de vlindertuin......geschreven door Ronald van Breemen, de Mandalist.......








Soms zie je beelden en soms lees je de woorden erbij………..zo mooi en ontroerend en zo hoopvol. Ik heb Ronald gevraagd of ik dit prachtige mocht delen op mijn site……en ja dat mocht van hem, wat fijn………..hij neemt je mee de wereld in van de Mandalist………een prachtige kijk- en luisterreis gewenst………..



Terugkeer naar de vlindertuin


Het was inmiddels mei en de dichter was weer wakker. De zolder waar hij woonde, was veranderd. In de winter had de Mandalist, die onder hem woonde, besloten om een dakraam te plaatsen. Na jaren van duisternis en kaarslicht moest de dichter wel wat wennen aan de ochtendzon die nu haar licht wierp op zijn schrijftafel en het stof deed dansen. De opgezette reiger, hoog op de kast achter hem, keek hem priemend aan en leek hem spottend te vragen wat hij nu weer te vertellen had. Dat kon niet echt natuurlijk, maar in de gedachtewereld van de dichter konden ook de dieren praten, zelfs de dode dieren zoals de dodo. Voor hem kon alles praten, alle dingen, maar zeker alle dieren en alle planten. Zo sprak bijvoorbeeld het madeliefje over onschuld, de goudsbloem over verdriet en de hazelaar over verzoening. En de vlinders? De vlinders spraken tot hem over lang, heel lang geleden, over hun geboortegrond. Ze vertelden hem over de tuin van Eden. Over hoe zij eerst bloemen waren en over hoe God hen op een mooie ochtend als deze, in een jolige bui met een piepklein schaartje had losgeknipt van de struiken zodat zij bij alle andere bloemen op visite konden gaan, maar ook de liefde in de buiken van mensen konden gaan brengen.


Ja, de vlinders konden mooi vertellen. Zo mooi, dat de dichter er altijd zachtjes bij moest huilen, en dat die tranen van ontroering in hem een diep verlangen wakker hield naar terugkeer. Terugkeer naar de vlindertuin. Ja, dat was waaraan de dichter vaak dacht wanneer hij wat weemoedig en een beetje triestig was.


'Wat zit je te doen?', vroeg de Mandalist aan de dichter. 'Ik zit wat te bladeren in oude boeken. Nou ja, echt oud zijn ze nu ook weer niet, maar ze zijn afgeschreven. Kijk maar, het staat erop, afgeschreven ... afgeschreven ... afgeschreven. Ze werden niet meer uitgeleend, een hele stapel. Nog geen euro per stuk'. Voor hem lag een groot, dik boek met als titel: 'Alle vlinders van de wereld, afgebeeld op ware grootte'.


'Weet je', zei de dichter, 'encyclopedieën worden niet meer gedrukt, niet meer verkocht en niet meer uitgeleend. In ons collectieve geheugen is het nog maar moeilijk bladeren ... iedereen zegt dat het elektronisch bewaren makkelijker is, dat we op het internet alles kunnen vinden. Maar voor mij lijkt het wel ...', hij keek even vertwijfeld naar de blauwe lucht achter zijn dakraam om daarna op ietwat sombere toon te vervolgen, 'voor mij lijkt het wel alsof er een verband is tussen dit afgeschreven boek en het langzaamaan verdwijnen van de vlinders. De rode lijst van verdwenen en/of bedreigde soorten wordt steeds weer langer.' De dichter zweeg. De Mandalist vond het niet prettig wanneer de dichter zo sprak. Het maakte hem verdrietig, maar ook onmachtig, want wat konden zij er immers aandoen? 'Je moet je niet druk maken om de dingen die je toch niet kunt veranderen.', had een van zijn vrienden hem immers gezegd.


Toch zag hij ook een blijde twinkeling in de ogen van de dichter, een opleving. 'Ik ga ook maar eens radicaliseren!', sprak de dichter plotseling krachtdadig. 'Wij', en hij wees naar de Mandalist, 'wij ' worden ecoterroristen. We hebben een goede naam nodig, liefst een afkorting, een embleem, een strijdlied, een manifest, een doelwit, een voertuig, een wapen en bommen, heel veel bommen. En natuurlijk doen we alles in het geheim.'


'Een wapen? Bommen?', riep de Mandalist verschrikt, want hij moest immers niets hebben van geweld, want geweld, dat wist hij, leidt altijd tot meer geweld en brengt altijd veel pijn en verdriet en angst, de minst plezierige van alle gevoelens.


'Je hoeft niet te schrikken hoor', zei de dichter lachend, 'we worden niet gevaarlijk. We gaan niemand pijn doen of verdrietig maken en we gaan zeker geen angst aanjagen.' Vervolgens vertelde hij de Mandalist uitvoerig over zijn plannen.


Lachend ging de Mandalist de trap af, het afgeschreven boek onder zijn arm. Hij mocht het stuk gaan knippen. Hij zou het embleem gaan maken en de papieren vlindervleugels zorgvuldig in zijn nieuwe mandala plakken.


Wat rest van dit verhaal is ontleend aan de hoopvolle fantasie van de dichter.

In de nachten die volgden, fietsten zij onder het kiemkrachtige licht van een wassende maan door de stad. Hun bakfiets barstensvol met bloemenzaad en vlinderstruik. Ze lieten geen braakliggend terrein ongemoeid en met hun koevoet wrikten zij menig stoeptegel los, dit ten faveure van een vlinderstruik. 'Want als een vlinder wilden zij zweven, dartelen in de wind. Als een vlinder wilden zij dartelen, zweven in de wind'. Dat was hun lied.


Die zomer zou de stad weer rijk aan bloemen zijn. En vlinders, een invasie van vlinders. Dat was hun droom.


'Want weet je ...', zei de dichter tot slot, 'als een kind een vlinder ziet, dan gaat het huppelen en lachen van plezier. En dat is toch wat we willen, een stad vol huppelende kinderen?'


Met de vermelding van Ronald: mandala gemaakt in gemengde techniek, paper, waterverf en borduurgaren.

zondag 4 juni 2017

Er bestaat een cirkel gemaakt van sterrenstof.........





Er bestaat een schild
dat beschermt tegen vriend en vijand
het schild is gemaakt van mededogen
het is voor: vriend en vijand.

Er bestaat een licht
dat alle boosheid tegenhoudt
het licht is gemaakt van liefde 
het is voor: vriend en vijand.

Er bestaat een cirkel
gemaakt van sterrenstof
voor elk mens één
het is ieders eigen plek op aarde.

Er bestaat maar één gevaar
gemaakt van angst
om mensen te verlammen of uit te putten
angst om te verliezen van al wat je denkt te bezitten.

Maar wanneer je je eigen plek inneemt
in die cirkel van sterrenstof
en je omringt weet van dat liefdevolle licht
en het schild van mededogen opneemt
zal alle kwaad van je afkeren.

Zo mens, lief mens
mens van liefde en licht
kijk! jij staat in die cirkel
je voeten geworteld in de aarde
je handen geheven tot de waarheid
je ogen gericht op het licht.

Weet je beschermd en bemind,
door God die liefde en licht is

mens, lief mens, wezen van licht
weet! en de vrees zal verdwijnen……

schrijver onbekend

ik wens je heerlijke Pinksterdagen......

zaterdag 3 juni 2017

Thuis.........



Zoveel mensen die een nieuwe plek zoeken om te wonen, wereldwijd, maar ook in onze eigen directe omgeving. Een nieuw thuis zoeken, soms in een ander dorp, zelfs soms in een ander land. Iedereen heeft behoefte aan een thuis.......thuiszijn, daar waar je helemaal jezelf kan zijn, veiligheid, waar het masker af kan. Want hoe je het ook wendt of keert, 'buiten' in gezelschap van anderen is het toch net allemaal wat anders. Volgens mij houdt bijna iedereen toch rekening met die ander, met het gezelschap waarin je op dat moment verkeert. 
En wat is het dan heerlijk je eigen voordeur open te kunnen doen.......en totaal jezelf zijn........het geeft ook een heel rijk gevoel.

In deze periode, verhuizen binnen 'onze' kring veel mensen, gaan op zoek naar een andere plek.......om totaal verschillende redenen........soms vanwege leeftijd of werk, soms een scheiding, soms willen mensen buiten wonen.........in ieder geval een plek waar ze zich heerlijk thuis kunnen voelen.



Ik heb daarom de afgelopen weken nogal eens huisjes getekend, dromerig, blij, vol verlangen naar woongeluk, naar thuisgeluk...........elfenhuisjes........en omdat er hier en daar nog wat meer verhuizingen aankomen, zullen er de komende tijd nog wel meer fantasiehuizen uit mijn potloden vloeien.....

ik wens jullie een heerlijk weekend, misschien wel fijn THUIS......